گزارش
33795
مصاحبههای فراوان عطش دیده شدن یا به هم ریختگی ذهنی؟
علیرضا دبیر چرا سکوت نمیکند
علیرضا دبیر بار هم مصاحبه کرده است. او بعد از اظهاراتش در هفته گذشته که به احتمال حضورش در انتخابات کمیته ملی المپیک اختصاص داشت، اینبار در مراسم تقدیر از قهرمانان و مدالآوران کشتی مصاحبه کرده و باز هم به ماجرای حضورش در کمیته ملی المپیک اشاره کرده و البته نیشی هم به فوتبال زده است.
علیرضا دبیر بار هم مصاحبه کرده است. او بعد از اظهاراتش در هفته گذشته که به احتمال حضورش در انتخابات کمیته ملی المپیک اختصاص داشت، اینبار در مراسم تقدیر از قهرمانان و مدالآوران کشتی مصاحبه کرده و باز هم به ماجرای حضورش در کمیته ملی المپیک اشاره کرده و البته نیشی هم به فوتبال زده است.
اینکه علیرضا دبیر بخواهد در انتخابات کمیته ملی المپیک شرکت کند، حق طبیعی او میتواند محسوب شود؛ به هر حال قهرمان المپیک بوده و به عنوان رئیس فدراسیون کشتی عضو مجمع است و بدون هیچ مشکلی میتواند وارد انتخابات شود اما اینکه او هر روز بخواهد درباره این موضوع صحبت کند و از سوی دیگر کشتیگیران هر روز حرف بزنند و از رفتن دبیر ابراز نگرانی کنند نمیتواند روی خوشی داشته باشد.
البته اینجه بحث بر سر این نیست که تصمیم دبیر برای ورود به انتخابات کمیته ملی درست است یا غلط اما حتما یک موضوع دیگر جای بحث است و آن هم مصاحبههای زیادی است که از علیرضا دبیر منتشر میشود و مشخص نیست که چه هدفی از این مصاحبه دنبال میشود؛ مصاحبههایی که به شدت نگران کننده است.
علیرضا دبیر از 11 آبان که تیمهای ملی کشتی به ایران برگشتند؛ تقریبا هر روز به نوعی مصاحبه داشته و این واقعا عجیب و غریب است. به هیچ عنوان این اتفاق نمونه مشابه خارجی ندارد و در داخل ایران هم بعید است که کسی این همه با رسانهها حرف زده باشد.
رئیس فدراسین کشتی بعد از مسابقات قهرمانی جهان چندینبار درباره مسابقات قهرمانی جهان، عملکرد، کامران قاسمپور، حسن یزدانی و حتی رحمان عموزاد مصاحبه کرد. از دو هفته پیش به یکباره مصاحبههای او درباره کمیته ملی المپیک شروع شد و حالا روز گذشته هم دوباره هم درباره کمیته ملی المپیک و فوتبال حرف زده و حتی انتقادی هم از پیروز قربانی کرده است اما هنوز یک مصاحبه هم درباره سومی کشتی ایران در قهرمانی جهان انجام نداده است.
علیرضا دبیر بی نهایت در کشتی ایران کار کرده و این به هیچ عنوان قابل کتمان نیست؛ یک قیاس ساده از مسابقات قهرمانی جهان در سال 2019 که اولین حضور او به عنوان رئیس فدراسیون کشتی بود تا همین جهانی 2026 که به قهرمانی جهان 2026 در قزاقستان اعزام شد؛ به تنهایی نشان میدهد که او در کشتی چه کرده است اما این رئیس موفق چرا باید جواب یک سرمربی فوتبال را بدهد؟
پیروز قربانی گفته بود انتخاب علیرضا بیرانوند به عنوان بازیکن سال آسیا از طلای المپیک هم مهمتر است اما این حرف چه ایرادی دارد که رئیس فدراسیون کشتی به آن جواب میدهد. جدا از جایگاه دو نفر که اصلا رئیس فدراسیون کشتی با عنوان قهرمان جهان و المپیک با سرمربی یک تیم درجه دو لیگ برتری که در دوران بازیگری هم سابقه بازی ملی ندارد؛ قابل قیاس نیست؛ واکنش نشان دادن به این حرف هم خوب نیست.
اتفاقا قربانی طلای المپیک را شاخص قرار داده و دیده هیچ چیزی بالاتر از طلای المپیک نیست و چون خواسته انتخاب بیرانوند را بالا ببرد آن را هم ردیف با طلای المپیک قرار داده است. البته این موضوع فقط برای نمونه است؛ علیرضا دبیر به هر موضوع مهم یا غیر مهمی بلافاصله واکنش نشان میدهد و شاید این موضوع باعث حواس پرتی او از موضوعات مهم شود. موضوع مهم این است که کشتی 19 ماه دیگر باید در المپیک لس آنجلس حاضر شود و این سومین المپیک او در دوران ریاستش خواهد بود و باید در کشتی آزاد مدال طلا بگیرد. کشتی آزاد ایارن در 2020 بدون طلا ماند و در 2024 هم سه فینالیست داشت که هیچکدام به طلا نرسیدند و حالا 2028 سومین المپیک دوران مدیریت او خواهد بود؛ برنامه برای کسب مدال طلا چیست؟ تنها کسی که میتواند در این باره حرف بزند علیرضا دبیر است اما او در این مدت درباره تنها چیزی که حرف نزده همین است.
قرار نیست بگوییم که علیرضا دبیر دنبال دیده شدن است که این همه مصاحبه میکند، چون او بسیار باهوشتر و فراتر از این حرفها است اما حتما این باعث به هم ریختگی ذهنی او میشود. الان کادرفنی تیم ملی کشتی آزاد و کشتیگیران به جای اینکه در آرامش و ریکاوری باشند، یک هفته است که مصاحبه میکنند علیرضا دبیر نباید به کمیته ملی المپیک برود. خب رفتن علیرضا دبیر به کمیته ملی المپیک یا تصمیمش به ماندن چه ربطی به کشتیگیران دارد؟ کسی که بخواهد رئیس کمیته ملی المپیک شود میرود و ثبت نام میکند یا رای میآورد یا نمیآورد؛ این همه مصاحبه برای چیست؟
انتهای پیام/