اخبار
33815
درخواست تازه برای برگزاری اردوی خارجی در تعطیلات نیمفصل
جوانگرایی در مسیر ترکیه
تیم ملی فوتبال ایران در آستانه دورهای تازه قرار گرفته است؛ دورهای که با توجه به تعویق یکساله جام ملتهای آسیا، امیر قلعهنویی ناگزیر شده زودتر از برنامه موردنظرش به سمت جوانگرایی حرکت کند و بخشی از بازیکنان باتجربه را از فهرست تیم ملی کنار بگذارد. هرچند سرمربی تیم ملی تأکید کرده درهای بازگشت به روی باتجربهها بسته نیست، اما افکار عمومی انتظار دارد این تغییر رویکرد به پوستاندازی واقعی منجر شود؛ انتظاری که مسئولیت قلعهنویی را برای میدان دادن به نسل تازه دوچندان میکند.
در چنین شرایطی، انتشار خبر درخواست او برای برگزاری اردوی خارجی با حضور بازیکنان زیر ۲۸ سال شاغل در لیگ برتر، پرسشهایی جدی ایجاد کرده است. ظاهراً قرار است این اردو در تعطیلات نیمفصل و به مدت یک هفته برگزار شود؛ اردویی خارج از فیفادی که طبیعتاً امکان برگزاری مسابقه با تیمهای ملی را هم فراهم نمیکند. بنابراین، اگر قرار باشد برنامه به بازی با تیمهای باشگاهی کشور میزبان محدود شود، باید پرسید چه مزیت فنی قابلتوجهی نسبت به یک اردوی داخلی خواهد داشت؟
نگرانی دیگر، احتمال انتخاب دوباره ترکیه بهعنوان مقصد این سفر است؛ کشوری که در ماههای اخیر میزبان اردوهای مختلف تیمهای ملی ایران بوده و نام برخی هتلکمپهای آن نیز در پرونده فاکتورسازی و هزینههای بحثبرانگیز اردوی تیم امید مطرح شده است. شنیدهها درباره حضور برخی عوامل مرتبط با آن اردوها در هماهنگی سفرهای تیم بزرگسالان، ضرورت شفافیت و نظارت دقیقتر را یادآوری میکند. البته این موضوع به معنای اثبات تخلف در اردوی احتمالی پیشرو نیست، اما تکرار تجربههای پرابهام، حساسیت بیشتری میطلبد.
پرسش اصلی همچنان پابرجاست؛ چرا شناخت بازیکنان جوان، انتقال دیدگاههای تاکتیکی سرمربی و آمادهسازی آنها برای حضور در ترکیب اصلی باید به سفر خارجی گره بخورد؟ در شرایطی که هزینههای ارزی چنین اردوهایی قابل چشمپوشی نیست، فدراسیون فوتبال باید پیش از موافقت با درخواست سرمربی، درباره ضرورت فنی، برآورد هزینهها، محل اقامت و دستاوردهای مورد انتظار توضیح روشنی ارائه کند. جوانگرایی تیم ملی تصمیمی ضروری است، اما نباید به بهانهای برای تکرار اردوهای پرهزینه و کمحاصل تبدیل شود.
انتهای پیام/
در چنین شرایطی، انتشار خبر درخواست او برای برگزاری اردوی خارجی با حضور بازیکنان زیر ۲۸ سال شاغل در لیگ برتر، پرسشهایی جدی ایجاد کرده است. ظاهراً قرار است این اردو در تعطیلات نیمفصل و به مدت یک هفته برگزار شود؛ اردویی خارج از فیفادی که طبیعتاً امکان برگزاری مسابقه با تیمهای ملی را هم فراهم نمیکند. بنابراین، اگر قرار باشد برنامه به بازی با تیمهای باشگاهی کشور میزبان محدود شود، باید پرسید چه مزیت فنی قابلتوجهی نسبت به یک اردوی داخلی خواهد داشت؟
نگرانی دیگر، احتمال انتخاب دوباره ترکیه بهعنوان مقصد این سفر است؛ کشوری که در ماههای اخیر میزبان اردوهای مختلف تیمهای ملی ایران بوده و نام برخی هتلکمپهای آن نیز در پرونده فاکتورسازی و هزینههای بحثبرانگیز اردوی تیم امید مطرح شده است. شنیدهها درباره حضور برخی عوامل مرتبط با آن اردوها در هماهنگی سفرهای تیم بزرگسالان، ضرورت شفافیت و نظارت دقیقتر را یادآوری میکند. البته این موضوع به معنای اثبات تخلف در اردوی احتمالی پیشرو نیست، اما تکرار تجربههای پرابهام، حساسیت بیشتری میطلبد.
پرسش اصلی همچنان پابرجاست؛ چرا شناخت بازیکنان جوان، انتقال دیدگاههای تاکتیکی سرمربی و آمادهسازی آنها برای حضور در ترکیب اصلی باید به سفر خارجی گره بخورد؟ در شرایطی که هزینههای ارزی چنین اردوهایی قابل چشمپوشی نیست، فدراسیون فوتبال باید پیش از موافقت با درخواست سرمربی، درباره ضرورت فنی، برآورد هزینهها، محل اقامت و دستاوردهای مورد انتظار توضیح روشنی ارائه کند. جوانگرایی تیم ملی تصمیمی ضروری است، اما نباید به بهانهای برای تکرار اردوهای پرهزینه و کمحاصل تبدیل شود.
انتهای پیام/