اخبار
33818
سکوت فدراسیون در برابر بطریپراکنی
چرا مازیار زارع هنوز محروم نشده است؟
چند روز پس از دیدار ملوان و گلگهر در ورزشگاه سیروس قایقران، رفتار مازیار زارع، سرمربی ملوان، همچنان بیپاسخ مانده است. زارع پس از دریافت کارت قرمز، بطری آبی را به سمت کیوان علیمحمدی، داور مسابقه، پرتاب کرد؛ صحنهای که بحث درباره امنیت داوران و واکنش نهادهای مسئول را دوباره به صدر توجه آورده است.
ماجرا به پرتاب بطری محدود نماند. زارع پس از بازی نیز با لحنی تند از رفتارش دفاع کرد و گفت اگر احساس کند حقش ضایع شده، به طرف مقابل حمله میکند. او در میکسدزون هم داور چهارم را به تمسخر گرفت. این اظهارات، در کنار آنچه در زمین رخ داد، انتقادهایی را درباره احترام به داوران و مسئولیت حرفهای مربیان برانگیخته است.
پرسش اصلی اکنون این است، چرا با گذشت چند روز، فدراسیون فوتبال یا کمیته انضباطی واکنش رسمی و بازدارندهای نشان ندادهاند؟
مگر نه اینکه همین کمیته انضباطی پس از اظهارات تند زارع علیه مقامهای فدراسیون و سازمان لیگ 2 سال پیش، با صدور دستور موقت او را تا اطلاع ثانوی از حضور در مسابقات محروم کرد. آن سابقه نشان میدهد که امکان بررسی فوری و اتخاذ تصمیم موقت وجود دارد؛ با این حال، در پرونده اخیر خبری از چنین اقدامی منتشر نشده است.
در همین حال، کمیته داوران گفته است فعلاً اظهارنظری نمیکند و از باشگاه ملوان نیز پاسخ روشنی در دسترس نیست. نبود اطلاعرسانی، به ابهامها دامن زده است، آیا پرونده در حال بررسی است؟ آیا گزارشی از داور مسابقه دریافت شده؟ و چه زمانی قرار است تصمیمی اعلام شود؟
رسیدگی به پرونده، البته باید بر پایه گزارشها و مقررات انجام شود و امکان دفاع برای طرفین را حفظ کند اما تعلل یا سکوت بیتوضیح، بهویژه در موضوعی که با امنیت داوران و اعتبار مسابقات ارتباط دارد، میتواند این تصور را ایجاد کند که رفتارهای مشابه پیامد روشنی ندارند. فدراسیون فوتبال با اعلام روند رسیدگی و زمانبندی تصمیم، میتواند هم از اصول دادرسی منصفانه پاسداری کند و هم نشان دهد برخورد با خشونت و توهین در فوتبال تابع معیارهای مشخص است.
داوران برای اداره مسابقه به حمایت نهادی نیاز دارند، نه فقط پس از وقوع حادثه، بلکه در قالب مقرراتی شفاف و اجرایی. تا زمانی که فدراسیون درباره این پرونده توضیح ندهد، پرسش درباره مسئولیتپذیری و یکسانبودن معیارها همچنان باقی خواهد ماند.
انتهای پیام/
ماجرا به پرتاب بطری محدود نماند. زارع پس از بازی نیز با لحنی تند از رفتارش دفاع کرد و گفت اگر احساس کند حقش ضایع شده، به طرف مقابل حمله میکند. او در میکسدزون هم داور چهارم را به تمسخر گرفت. این اظهارات، در کنار آنچه در زمین رخ داد، انتقادهایی را درباره احترام به داوران و مسئولیت حرفهای مربیان برانگیخته است.
پرسش اصلی اکنون این است، چرا با گذشت چند روز، فدراسیون فوتبال یا کمیته انضباطی واکنش رسمی و بازدارندهای نشان ندادهاند؟
مگر نه اینکه همین کمیته انضباطی پس از اظهارات تند زارع علیه مقامهای فدراسیون و سازمان لیگ 2 سال پیش، با صدور دستور موقت او را تا اطلاع ثانوی از حضور در مسابقات محروم کرد. آن سابقه نشان میدهد که امکان بررسی فوری و اتخاذ تصمیم موقت وجود دارد؛ با این حال، در پرونده اخیر خبری از چنین اقدامی منتشر نشده است.
در همین حال، کمیته داوران گفته است فعلاً اظهارنظری نمیکند و از باشگاه ملوان نیز پاسخ روشنی در دسترس نیست. نبود اطلاعرسانی، به ابهامها دامن زده است، آیا پرونده در حال بررسی است؟ آیا گزارشی از داور مسابقه دریافت شده؟ و چه زمانی قرار است تصمیمی اعلام شود؟
رسیدگی به پرونده، البته باید بر پایه گزارشها و مقررات انجام شود و امکان دفاع برای طرفین را حفظ کند اما تعلل یا سکوت بیتوضیح، بهویژه در موضوعی که با امنیت داوران و اعتبار مسابقات ارتباط دارد، میتواند این تصور را ایجاد کند که رفتارهای مشابه پیامد روشنی ندارند. فدراسیون فوتبال با اعلام روند رسیدگی و زمانبندی تصمیم، میتواند هم از اصول دادرسی منصفانه پاسداری کند و هم نشان دهد برخورد با خشونت و توهین در فوتبال تابع معیارهای مشخص است.
داوران برای اداره مسابقه به حمایت نهادی نیاز دارند، نه فقط پس از وقوع حادثه، بلکه در قالب مقرراتی شفاف و اجرایی. تا زمانی که فدراسیون درباره این پرونده توضیح ندهد، پرسش درباره مسئولیتپذیری و یکسانبودن معیارها همچنان باقی خواهد ماند.
انتهای پیام/