string(63) "{"title":"","caption":"","location":["35.685745","51.4209478"]}"
فرخ حسابی

فرخ حسابی

اخبار

33821
بازگشت وینیسیوس و معمای امباپه ـ اسپی

رئال مادرید در دوراهی خط حمله

بازگشت وینیسیوس و معمای امباپه ـ اسپی

رئال مادرید با پیروزی برابر سلتاویگو بار دیگر توانایی خود برای بازگشت به مسابقات دشوار را نشان داد، اما اتفاقات این مسابقه پرسشی مهم‌تر را پیش روی ژوزه مورینیو قرار داده است: چگونه می‌توان از تمام ظرفیت ستاره‌های هجومی تیم استفاده کرد، بدون آنکه تعادل تاکتیکی قربانی شود؟ بازگشت تأثیرگذار وینیسیوس جونیور، گل سرنوشت‌ساز کارلوس اسپی و حضور ثابت کیلیان امباپه، رقابتی تازه را در خط حمله رئال شکل داده است.
وینیسیوس پس از ۴۲ روز دوری از مسابقات لالیگا، به دلیل محرومیت چهار جلسه‌ای ناشی از اتفاقات دیدار برابر ویارئال، دوباره فرصت حضور در ترکیب را پیدا کرد. با این حال، مورینیو در نخستین بازی پس از بازگشت او ترجیح داد یان دیومانده را در جناح چپ به میدان بفرستد و ستاره برزیلی را روی نیمکت بنشاند. تصمیمی که با توجه به بحث‌های هفته‌های اخیر درباره جایگاه وینیسیوس در تیم، اهمیت زیادی داشت.
اما ورود وینیسیوس در نیمه دوم نشان داد که او همچنان می‌تواند یکی از تعیین‌کننده‌ترین مهره‌های رئال باشد. هرچند نامش در فهرست گلزنان و پاسورهای مسابقه ثبت نشد، اما هر دو گل بازگشت رئال با نقش‌آفرینی او شکل گرفت. در گل نخست، حرکت وینیسیوس و پاس او به امباپه زمینه‌ساز ضربه نهایی جود بلینگام شد و در گل دوم نیز ارسال دقیق او با ضربه سر اسپی همراه شد؛ مهاجمی که توپ برگشتی را به گل تبدیل کرد. وینیسیوس در ۳۷ دقیقه حضورش سه موقعیت گل ایجاد کرد و نشانه‌هایی امیدوارکننده از بازگشت به فرم مطلوب بروز داد.

ماجرای اسپی
درخشش اسپی، مهاجم جوان رئال، بحث دیگری را به وجود آورد. او در فرصت محدود خود توانست گل پیروزی را به ثمر برساند و بار دیگر ارزش یک مهاجم تخصصی محوطه جریمه را نشان دهد. مورینیو نیز با تمجید از توانایی‌های او، تأکید کرد که اسپی در بازی هوایی، بازی پشت به دروازه و حضور در نقاط حساس محوطه جریمه کیفیت بالایی دارد. سرمربی پرتغالی حتی احتمال حضور ثابت او در ترکیب را رد نکرد، اما توضیح داد که سبک بازی مشارکتی رئال و نیازهای تاکتیکی تیم، استفاده از این مهاجم را در تمام مسابقات ساده نمی‌کند.
پرسش اصلی، امکان بازی همزمان اسپی و امباپه است. مورینیو در پاسخ به این موضوع با لحنی طنزآمیز گفت اگر این دو را از ابتدا در ترکیب قرار دهد، خودش باید برای متوقف کردن ضدحملات حریف وارد زمین شود! پشت این شوخی، یک ملاحظه تاکتیکی جدی وجود دارد: بازی با دو مهاجم مرکزی در سیستم 2-۴-4 مستلزم مشارکت هر دو در کار دفاعی و پوشش فضاهای میانی است. از نگاه مورینیو، این زوج در زمان از دست رفتن توپ می‌تواند تعادل تیم را بر هم بزند.

معمای سه ستاره
این مسأله پیش‌تر درباره امباپه و وینیسیوس نیز وجود داشت. اشغال فضاهای مشابه در جناح چپ و دشواری تفکیک نقش‌های هجومی، از چالش‌های تاکتیکی رئال در فصل جاری بوده است. مورینیو برای حل این مشکل به ساختار فشرده‌تر 1-3-2-4 روی آورده و تلاش کرده است بازیکنان هجومی را در فضاهای متفاوت به کار بگیرد.
با این حال، نیمکت‌نشینی وینیسیوس در برابر سلتا و درخشش اسپی نشان داد که هیچ‌کدام از جایگاه‌ها در خط حمله کاملاً تضمین‌شده نیست. البته مورینیو اعلام کرده وینیسیوس در دیدار سه‌شنبه برابر PSV از ابتدا بازی خواهد کرد؛ تصمیمی که نشان می‌دهد بازگشت برزیلی به ترکیب اصلی آغاز شده است.
چالش مورینیو اکنون فقط انتخاب یازده بازیکن نیست، او باید راهی پیدا کند که امباپه، وینیسیوس ، دیومانده و اسپی بتوانند در یک ساختار منسجم، بیشترین تأثیر را داشته باشند.
 
 
انتهای پیام/
دیدگاه ها
آخرین‌های اخبار