وداع با پهلوان طلایی دهه ۶۰ کشتی؛
رضا سوختهسرایی درگذشت
ورزش
116690
رضا سوختهسرایی، تنها چند ساعت پس از درگذشت امامعلی حبیبی چشم از جهان فروبست تا اهالی کشتی این بیت را در دل زمزمه کنند؛ «آه از غمی که تازه شود با غمی دگر»
گروه ورزشی: او که یازدهم بهمن ۱۳۲۸ در دارکلاته رامیانِ استان گلستان به دنیا آمده بود، شامگاه یکشنبه، درست ساعاتی پس از وداع اولین طلایی ایران در المپیک، داغی تازه بر دل جامعه کشتی ایران نهاد.
سوختهسرایی، سنگینوزن نامدار کشتی ایران، گرچه تخصص اصلیاش در کشتی آزاد بود، اما در کشتی فرنگی نیز روی تشک رفت و در شمار معدود کشتیگیرانی قرار گرفت که در هر دو رشته مبارزه کردند. او حتی عنوان قهرمانی کشتی فرنگی بازیهای آسیایی را نیز در کارنامه دارد. دو مدال نقره جهانی و سه طلای ارزشمند به همراه یک نقره از بازیهای آسیایی، بخشی از افتخارات این قهرمان بزرگ به شمار میرود.
دهه شصت، دوران طلایی ورزش قهرمانی او بود. سوختهسرایی در بازیهای آسیایی ۱۹۸۲، ۱۹۸۶ و ۱۹۹۰ پرچمدار کاروان ایران بود و هر سه بار نیز بر سکوی اول ایستاد. بسیاری از قهرمانان سنگینوزن جهان، طعم شکست برابر او را در جام مدوید چشیده بودند، اما جنگ تحمیلی مانع حضور بیشترش در رقابتهای بینالمللی شد. به همین دلیل، او از شرکت در چندین دوره مسابقات جهانی (۱۹۷۹، ۱۹۸۳، ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷) و نیز دو المپیک ۱۹۸۰ مسکو و ۱۹۸۴ لسآنجلس بازماند. کارشناسان معتقد بودند سوختهسرایی شایسته مدالهای بیشتری است تا آنجا که الکساندر مدوید، اسطوره کشتی جهان، دربارهاش گفته بود:«حریفی برای او نمیشناسم.»
علیرضا سلیمانی، رقیب و در عین حال رفیق صمیمیاش بود. سوختهسرایی در بازیهای آسیایی ۱۹۸۶ وفاداری و رفاقت را به اوج رساند؛ آنگاه که به سنگینوزن فرنگی رفت تا سلیمانی در کشتی آزاد فرصت حضور داشته باشد. در همان بازیها، هر دو دست پر از تشک بیرون آمدند و هر دو طلایی شدند. سوختهسرایی سرآمد کشتی پهلوانی بود و یک دوره هم بازوبند پهلوانی پایتخت را از آن خود کرد.
انتهای پیام/