بازگشت به دانشگاه؛ آغازی دوباره برای سرمایه‌های علمی پس از انتخابات ۱۴۰۳

گروه سیاسی _ ایران آنلاین: پس وقایع سال های گذشته، دانشگاه در کنش و واکنش نسبت به تحولات بیرون از دانشگاه دچار هیجان‌ها و فعل‌وانفعالاتی شد که بعید به نظر می‌رسید به راحتی کرانه بگیرد و محیط‌های دانشگاهی روی آرامش را به خود ببینند. نشست‌ها و تجمعات اعتراضی دانشجویان کمتر تحمل می‌شد و هر تجمع اعتراضی می‌توانست تابلویی باشد برای دانشجویان حاضر در آنجا به سمت جلسات توضیح خواهی.

بعدها وقتی دولت چهاردهم روی کار آمد، مشخص شد که فهرست دانشجویان توبیخ شده، اخراج شده یا اخطار گرفته به خاطر مسائل مختلف، از نوع پوشش تا شرکت در نشست‌های اعتراضی و مانند این‌ها، فهرست کوتاهی نبوده است. این همه درحالی اتفاق افتاد که سمت دیگر نهاد دانشگاه، یعنی اساتید و اعضای هیأت علمی هم بی‌تنش نبود. از همان سال ۱۴۰۰ مسأله برخی اساتید که احتمالاً صدای بلند و شنیدنی در جامعه داشتند، حل شد به این صورت که بسیاری از آن اساتید به طور کامل از دانشگاه اخراج شدند و بعدها با تغییر دولت هم حاضر به بازگشت نشدند.

برخی به دنبال وقایع سال های گذشته از دانشگاه کنار گذاشته شدند، بعضی‌ها به دلیل مشکلاتی که اداری خوانده می‌شد یا مسأله‌های دیگر. برخی برای پست‌های اینستاگرامی، برخی برای مصاحبه‌ها و یادداشت‌های رسانه‌ای و مانند اینها. مهم نبود که استاد مورد نظر، نخبه است یا نیست، مهم نبود که پول این ملت و سرمایه‌های علمی و انسانی این ملت صرف شده است تا یک استاد تربیت یافته و پرورش یابد.

حتی وقتی برخی از اعضای سابق هیأت علمی دانشگاه‌های فردوسی مشهد، بعد از اخراج بدون معطلی جذب بهترین دانشگاه‌های آمریکا و انگلستان شدند، کسی اهمیتی به موضوع نداد. استاد علوم سیاسی و روابط بین‌الملل بعد از اخراج از دانشگاه تهران جذب یکی از بهترین دانشگاه‌های آمریکا شد، باز هم کسی برایش اهمیتی نداشت. در دانشگاه تربیت مدرس، شهید بهشتی، شریف و مانند اینها هم می‌شد اساتیدی پیدا کرد که کسی اهمیتی نمی‌داد که این چهره یک سرمایه علمی یا نخبه علمی کشور است.

رأی مردم در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۳ این رویه را تغییر داد. با رأی مردم، رئیس‌جمهوری متفاوتی انتخاب شد و به دنبال او، وزیر علوم متفاوتی انتخاب شد. اولین دستورکار وزارت علوم دولت جدید که دولت وفاق ملی بود، وفاق با دانشگاه بود. این وفاق با دو سازوکار دنبال شد؛ تلاش برای بازگشت سرمایه‌های چندین ساله علمی به دانشگاه، تلاش برای بازگشت دانشجویانی که به دلیل علمی و اجتماعی، از دانشگاه بیرون مانده بودند.

آن بی‌خبری که اشاره شد، یعنی اگر هر روز یا هر هفته یک خبر از اخطار به فلان استاد، اخراج فلان استاد، احضار فلان دانشجو به کمیته انضباطی، درگیری و بحث در دانشگاه‌ها به دلیل پوشش و مانند اینها دیده نمی‌شوند، ناشی از همین وفاق است.

متن کامل این گزارش را اینجا بخوانید.