چقدر جنگله خوسی
نسیم قاضیزاده روزنامه نگار موسیقی درباره زندهیاد ناصر مسعودی، یادداشتی را به روزنامه ایران ارائه کرد.
گروه فرهنگی - ایران آنلاین: قطعات موسیقی بیهوده سر از دل مردم در نمیآورند. آنقدر باید دلچسب و دلپذیر و سرشار از مفاهیم عمیق انسانی باشند که توان جذب مخاطب انبوه را داشته باشند. همه آهنگسازان و خوانندگان دنیا عمری را در تلاش بودهاند تا به این نقطه نزدیک شوند، نقطهای که برای هر هنرمندی نقطه هدف است و برای آن عمری تلاش میکند. قطعات موسیقی ملی میهنی یکی از خاستگاههای مهم این مقبولیت است. هرچند ممکن است فکر کنید که هر خوانندهای برای وطن خواند و هر آهنگسازی برای میهن نوشت و هر ترانهسرایی برای سرزمینش ترانه ساخت، به این مقبولیت دست پیدا میکند، در حالیکه خودتان اگر کمترین رجوعی به ذهن و حافظهتان داشته باشید، مثالهای عکسش بیشتر از این حرفهاست. ناصر مسعودی که طی روزهای گذشته، جهان ما را ترک کرد یکی از بزرگترین و اصیلترین خوانندگان موسیقی بومی ایران در موسیقی گیلکی بود. او که تا آخرین سالهای عمرش همچنان روی صحنه میرفت، به معنای واقعی با قطعات ناب فولکلورش محبوب دلهای مخاطبانش بود.
در میان تمامی آثارش قطعه تیتراژ معروف سریال کوچک جنگلی، با مطلع «چقدر جنگله خوسی» بیش از دیگر کارهای این هنرمند ماندگار شد. قطعهای که چند دهه قبل اجرا شد و همچنان نسل به نسل طرفداران خود را دارد و در حافظه شنیداری ایرانیان ثبت شده است. محمد میرزمانی آهنگسازی این قطعه فولکلور قدیمی را به عهده داشت. در ابتدا و در زمان ساخت سریال به کارگردانی بهروز افخمی، نخست تورج زاهدی آن را اجرا کرد اما مردم گیلان به دلیل گیلک نبودن خواننده اعتراض کردند. در نهایت محسن کلهر صدابردار کار با ناصر مسعودی ارتباط برقرار میکند و در نهایت تیتراژ پایانی سریال یعنی همان تصنیف «میرزا کوچک خان» با صدای مرحوم ضبط و پخش شد و بشدت هم مورد استقبال قرار گرفت. در تیتراژ از گروه کُر هم استفاده شده بود تا فضای موسیقی به سمت حماسی شدن برود.
اما اجرای با احساس مسعودی که سراسر غم میرزاکوچک خان را در تُن صدا و ایفای تکتک نتهایش تجلی میبخشید، از این قطعه یک اثر جاودانه ساخت. او روح داستان قهرمان گیلک را با دل و جان درک کرده بود و همین احساس را در اجرای آن منتقل کرد.
انتهای پیام/