بخش خصوصی=صاحبان سرمایه
امیررضا واعظ آشتیانی_ کارشناس مدیریت در یادداشتی نوشت: برای جذب سرمایهگذاری در ورزش باید ۴ منبع درآمدی از جمله بلیت فروشی، کپی رایت، اسپانسر و حق پخش تلویزیونی به درستی در متن قانون تعریف شود تا سرمایهگذاران بخش خصوصی برای حضور در این عرصه ترغیب شوند ولی چون این مسأله مورد غفلت قرار گرفته شاهد عدم رغبت بخش خصوصی در حوزه سرمایهگذاری در ورزش هستیم.
گروه ورزشی: امروز برای بخش خصوصی حضور در ورزش اهمیتی ندارد چون برای آنها این حضور هیچ توجیه اقتصادی ندارد.
حتی آن دسته از باشگاههایی که سهامی شدهاند نیز به دلیل عدم شفافیت در رفتار مدیریتی رغبتی برای خرید سهام آنها از سوی علاقهمندان وجود ندارد در حالی که در تمام دنیا شفافیت در سازوکار مدیریتی حرف اول را میزند تا صاحبان سرمایه مشتاق به خرید سهام و مشارکت در این حوزه باشند.
وقتی در ورزش زیرساختی برای خصوصیسازی نداریم، با چه منطقی به دنبال حضور بخش خصوصی هستیم؟ مطمئن باشید هیچ فردی از بخش خصوصی با این منطق وارد ورزش نخواهد شد مگر اینکه به دنبال اهداف غیرورزشی باشد که این مسأله نیز برای ورزش تبعات ناخوشایندی دارد.
همچنین در ورزش ایران، مسألهای به نام اقتصاد ورزش وجود ندارد.
ورزش ما به دلایل برخی تصمیمات غیراصولی از نظر اقتصادی با چالش روبهرو است و به اعتقاد بسیاری از کارشناسان این حوزه در آستانه ورشکستگی قرار دارد و اگر دولت با برنامه اصولی و استراتژیک از حضور بخش خصوصی استقبال نکند باشگاهها توانایی انجام کارهای روزمره خود را در آینده نخواهند داشت.
پس بهترین و منطقیترین روش تسهیل ورود بخش خصوصی به حوزه ورزش است تا از این شرایط ناخوشایند فاصله بگیریم. اگر میخواهیم ورزش ایران رو به رشد حرکت کند باید شرایط اقتصادی مناسب در ورزش فراهم شود تا سرمایهگذاران حاضر به سرمایهگذاری شوند.
انتهای پیام/