دلالها برنده آشفته بازار فوتبال
ورزش
140617
ابراهیم قاسم پور_ مربی سابق تیم ملی فوتبال در یادداشتی نوشت: تنها دستاورد حضور بازیکنان و مربیان خارجی در لیگ ایران تحمیل هزینههای نجومی و خسارتهای هنگفت به بدنه باشگاههای بدهکار فوتبال ما بوده در حالی که اگر این هزینهها به صورت هدفمند در حوزه زیرساختهای فوتبال هزینه میشد، نتیجه بهتری عاید فوتبال کشورمان میشد اما به واسطه تصمیمات غلط مدیران ناکاربلد و عقد قراردادهای بدون مطالعه، تنها برنده ماجرا سیستم دلالی در فوتبال ایران بوده است.
گروه ورزشی: تا به امروز بازیکنان و مربیان خارجی بیکیفیتی به لیگ ایران آمدهاند که هیچ بازدهی و کمکی به پیشرفت فوتبال ایران نکردهاند. مقایسه بازیکنان خارجی شاغل در لیگ برتر نشان میدهد تنها تراکتور بازیکنان خارجی بهتری را به خدمت گرفته اما در مجموع بازیکن شاخصی به فوتبال ما نیامده که بابت آن شاهد پیشرفت و موفقیتی خیرهکننده در سطح مسابقات باشگاهی باشیم.
حضور بازیکنان بیکیفیت ارتباط مستقیم با منفعتطلبی جریان دلالیسم دارد، موضوعی که هرگز مدیریت نشده و جریان دلالی هر آنچه باب میلش بوده را به اجرا در آورده است. البته نقش مدیریت هم در این حوزه کاملاً مشهود است، مدیرانی که بدون دانش و آگاهی تنها زیر برگه قرارداد بازیکنان و مربیان خارجی را امضا میکنند، بیآنکه متوجه باشند چه ضرر و خسارتی بابت استخدام این نفرات به بدنه آسیبپذیر باشگاهها وارد میشود.
وقتی باشگاهی، بدون گرفتن تست پزشکی و عدم آگاهی از سلامت بازیکن خارجی اقدام به جذب او با رقمی نجومی و خیرهکننده میکند اما پس از فاصلهای کوتاه مشخص میشود بازیکن خارجی بیمار یا مصدوم است و قدرت تأثیرگذاری در ترکیب تیم را ندارد، چارهای جز پرداخت دستمزد نجومی و هنگفت برایش نمیماند در حالی که اگر تدبیر لازم اتخاذ میشد هرگز چنین خسارتی به بدنه آن باشگاه وارد نمیشد. این اشتباه باعث میشود در کمال ناباوری میلیاردها تومان از جیب باشگاهها هزینه شود بدون آنکه آوردهای برای آن باشگاه و فوتبال ما داشته باشد.
علت بروز این اتفاقات، قوانین ضعیف و دست و پا شکسته فدراسیون فوتبال است در شرایطی که در اروپا چنین اتفاقی هرگز رخ نمیدهد. ساختار فوتبال ما از نبود آییننامهها و مقررات کارآمد رنج میبرد، فقدان زیرساختها و ضعف در تربیت بازیکن و استخدام بازیکنان بیکیفیت خارجی، فوتبال ما را روز به روز ضعیفتر میکند بدون اینکه کسی متوجه این اتفاق باشد.
با وجود اینکه در فوتبال ایران پول هنگفتی هزینه میشود اما خبری از خروجی استاندارد و مناسب در این حوزه نیست. متأسفانه هیچ نظارتی هم بر عملکرد باشگاهها وجود ندارد، به عنوان مثال در ورزشگاهها اغلب شاهد ناهنجاریهای فراوان و بداخلاقیهای متعدد هستیم اما فدراسیون برای مقابله با آن راحتترین مسیر یعنی جریمه نقدی را برای متخلفان در نظر میگیرد تا از محل این موارد درآمدزایی کند در حالی که باید به صورت ریشهای با این موضوعات برخورد شود تا هزینه قانونگریزی افزایش یابد و کسی نتواند به سمت رفتار غیرقانونی برود.
ما در سالهای اخیر میتوانستیم هزینه استخدام بازیکنان بیکیفیت در فوتبال باشگاهی را افزایش دهیم تا کسی دیگر به سراغ این موضوع نرود، اما سادهانگاری و بیتفاوتی نسبت به ریخت و پاشهای فراوان باشگاهها سبب شد همچنان فوتبال ما از این مسأله آسیب ببیند.
شاید دراین وضعیت بهترین کار ممنوعیت ورود بازیکن خارجی بیکیفیت باشد، چرا که باشگاههای ما بضاعت جذب بازیکنان درجه یک را ندارند. مثلاً تیم النصر عربستان، رونالدو را جذب میکند، اما در لیگ ایران خبری از بازیکنی با چنین کیفیتی نیست چون برنامهای برای این اتفاق وجود ندارد. اگر قرار است بازیکن بیکیفیت و بیمار استخدام کنیم و بعد از مدتی قرارداد او را فسخ کنیم و کلی غرامت هم بپردازیم، پس همان بهتر که ورود بازیکن خارجی به فوتبال ایران ممنوع شود.
از طرفی فدراسیون شرط جذب بازیکنان ملیپوش خارجی را منوط به داشتن بازی ملی در تیم کشورش گذاشته است اما وقتی سطح فنی آنها پایینتراز فوتبالیستهای ایرانی است، قانون شرط عضویت در تیم ملی آن بازیکن چقدر اهمیت دارد؟
بهتراست پول قرارداد بازیکنان بیکیفیت صرف ساخت ورزشگاه و آکادمی باشگاهها شود حتی شاید بهتر باشد در این وضعیت، لیگ برتر فوتبال تعطیل شود تا اوضاع سر و سامان بگیرد، چون در این رقابتها اصلاً خبری از سازندگی و پیشرفت نیست. تیمهای بزرگ لیگ نظیر پرسپولیس، استقلال، تراکتور، فولاد و سپاهان هزینه بسیار زیادی میکنند اما خبری از موفقیت در کار آنها نیست، این باشگاهها در حال حاضر چند بازیکن از تیمهای آکادمی خود را به ترکیب اصلی تیمشان اضافه کردهاند؟
البته در برخی مواقع شاهد حضور برخی بازیکنان شاغل در آکادمی در این تیمها بودهایم اما وقتی به آنها بازی نمیرسد، حضور آنها روی نیمکت چه اهمیتی دارد؟ اگر امروز در تیم ملی ما خبری از جوانگرایی و پیشرفت نیست، به خاطر همین مسأله است. فوتبال ایران در مقطع کنونی به واسطه عملکرد ضعیف باشگاهها و عدم اعتماد به جوانان به جایی رسیده که بازیکنان ۳۶-۳۵ ساله قرار است در جام جهانی ۲۰۲۶ برای تیم ملی ما بازی کنند.
اگر فوتبال ما دچار افت محسوس شده و هر روز شاهد افزایش میزان ضرردهی و خسارتهای متعدد در حوزه باشگاهی هستیم، صرفاً به واسطه عملکرد ضعیف مدیران باشگاهها و ریخت و پاشهای بیهدف در لیگ برتر است.
انتهای پیام/