ورزش بدون تماشاگر معنا ندارد

سینا حسینی_ گروه ورزشی: بسیاری از فعالان این حوزه معتقدند بازگشت هواداران به ورزشگاه‌ها و سالن‌های ورزشی می‌تواند هم کیفیت مسابقات را ارتقا دهد و هم شور و نشاط اجتماعی را به جامعه بازگرداند.

 

در واقع ورزش حرفه‌ای بدون حضور تماشاگران، بخشی از هویت و کارکرد خود را از دست می‌دهد؛ چرا که پیوند میان تیم‌ها و هواداران، عنصر حیاتی در شکل‌گیری فضای رقابت و هویت‌بخشی به باشگاه‌هاست.

 

برگزاری بازی‌ها در ورزشگاه‌های خالی نه تنها برای بیننده تلویزیونی جذابیت کمتری دارد، بلکه بر انگیزه بازیکنان و کادر فنی تیم‌ها نیز تأثیر مستقیم می‌گذارد. بسیاری از مربیان و بازیکنان شاغل در لیگ‌های مختلف ورزشی بارها تأکید کرده‌اند که حضور هواداران، عامل مهمی در افزایش تمرکز، انرژی و انگیزه آنان است. 

 

به همین دلیل مطالبه بازگشت تماشاگران به ورزشگاه‌ها به صورت جدی از سوی اهالی ورزش مطرح می‌شود تا دوباره سکوها مملو از تماشاگر شده و فضای رقابت‌ها جان تازه‌ای بگیرد.

 

تجربه اخیر لیگ برتر بسکتبال که با حضور هواداران برگزار شد نیز نشان داد امکان مدیریت مسابقات در فضایی ایمن با حضور تماشاگران وجود دارد و این مسأله این پرسش را به وجود آورده که چرا در رشته‌هایی مانند فوتبال، والیبال و هندبال هنوز چنین شرایطی فراهم نشده است؛ در حالی که حضور هواداران می‌تواند مزیت میزبانی را برای تیم‌ها تقویت کرده و کیفیت فنی و روانی رقابت‌ها را ارتقا دهد.

 

موضوع بازگشت تماشاگران تنها یک مسأله فنی یا اجرایی نیست و ابعاد جامعه‌شناختی قابل توجهی نیز دارد. ورزشگاه‌ها در بسیاری از جوامع، یکی از معدود فضاهای عمومی هستند که افراد با پیشینه‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی متفاوت در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و تجربه‌ای مشترک را 

شکل می‌دهند. 

 

حضور در ورزشگاه، نوعی مشارکت جمعی و آیینی است که می‌تواند حس تعلق، هویت جمعی و همبستگی اجتماعی را تقویت کند.

 

در شرایطی که بسیاری از روابط اجتماعی افراد به دلیل محدودیت‌ها یا تغییرات سبک زندگی کمرنگ شده، ورزشگاه‌ها می‌توانند به عنوان یکی از مهم‌ترین عرصه‌های بازتولید سرمایه اجتماعی عمل کنند.

 

از دیدگاه جامعه‌شناسی ورزش، تشویق‌های جمعی، همدلی هواداران و تجربه هیجان مشترک، نوعی «انرژی اجتماعی» تولید می‌کند که اثر آن فراتر از فضای ورزشگاه است و به جامعه نیز منتقل می‌شود. این انرژی می‌تواند به کاهش تنش‌های اجتماعی، افزایش امید و ایجاد حس مشارکت در میان شهروندان کمک کند.