«آقا مجتبی» و روایت عبری ها

ایران آنلاین: در فضای عبری تحلیل و گمانه زنی های زیادی حول آیت الله مجتبی خامنه ای مطرح شد.مطالبی از ترور یا شهادت ایشان یا انتخاب ایشان در خبرگان مطرح شد. اما پس از تشکیل جلسه خبرگان رهبری علی رغم بیانیه و موضع گیری های شفاف سخنگو و وزیرجنگ اسرائیل مبنی بر هدف قرار دادن جلسه خبرگان، سکوت و ناامیدی در رسانه های عبری حاکم شده است. این وضعیت را رفیق عبدالسلام وزیر خارجه سابق تونس به طنز به زیبایی به تصویر کشیده است.

او در توئیتی نوشت: «ایرانی‌ها به سرعت به درخواست ترامپ پاسخ دادند و شخصیتی متناسب با مشخصات مطلوب او را انتخاب کردند تا ایجاد یک ونزوئلای جدید در خاورمیانه را تسهیل کنند. آنها در میان آتش شدید حملات، آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای، فرزند رهبر فقید، علی خامنه‌ای، را انتخاب کردند. تبریک به ترامپ و نتانیاهو به خاطر این هدیه رمضان که مطمئناً قلب‌های آنها را شاد می‌کند و شادی آنها را در آینده‌ای روشن برای یک خاورمیانه جدید افزایش می‌دهد!»اما توجه عبری ها به آیت الله مجتبی خامنه ای بواسطه امروز نیست. حد فاصل جنگ 12 روزه تا جنگ رمضان، بواسطه مطرح شدن مسأله «رژیم چنج» در محافل عبری و آمریکایی، مسأله جانشینی شهید القدس آیت الله خامنه ای هم به عنوان یک پارامتر مهم مطرح و بررسی می شد. این سؤال مطرح بود که در صورت ترور رهبری ایران، چه کسی جایگزین خواهد شد و این مسأله چه تأثیری بر آینده منطقه خواهد داشت.

گزینه های مختلفی از سوی عبری ها و آمریکایی ها مطرح می شد؛ اما در خصوص «آقا مجتبی» تقریباً یک نقطه اشتراکی وجود داشت و این بود که در صورت حضور خامنه ای جوان، جمهوری اسلامی مسیر خود را با جدیت بیشتری ادامه خواهد داشت و نه تنها «رژیم چنج» بلکه حتی تغییر رفتاری هم در سازش با آمریکا و رژیم صهیونیستی رخ نخواهد داد.به طور مثال آصف روزنزوایگ پس از جنگ 12 روزه در کانال 12 نوشته بود: « مجتبی هرگز سمت رسمی دولتی نداشته است، اما چهره‌ای بسیار تأثیرگذار در پشت‌صحنه محسوب می‌شود. جهان‌بینی او بسیار نزدیک به خامنه‌ای پدر است: مجتبی انقلابی و سازش‌ناپذیر در برابر دشمنان خارجی است.» یا برخی روایت متفاوت تری را ارائه می کردند.

به طور مثال کلیمن، خبرنگار امور جهان عرب در روزنامه اسرائیل هیوم در یادداشتی در سال 2024 معتقد بود که آیت الله مجتبی خامنه ای «گاهی اوقات او مجتبیِ مبارز و انقلابی است، گاهی اوقات مجتبیِ عمل‌گرا و باهوش و گاهی اوقات مجتبیِ کاندیدای مقام رهبری است.»همچنین مطالب دیگری در فضای عبری در یک سال اخیر به چشم می خورند که به بررسی اقدامات و فضای کنشگری آقا مجتبی خامنه ای پرداخته اند.

به طور مثال در مطلبی آمده است: «جای تعجب نیست که وزارت خزانه‌داری ایالات متحده سال 1398 مجتبی(خامنه ای) را تحریم کرد. این تحریم‌ها ستاد کل ایران و نه نفر را که برای رهبر ایران منصوب یا کار می‌کردند، هدف قرار داد. این وزارتخانه فاش کرد که مجتبی خامنه‌ای نماینده رهبر است، هرچند که او هرگز انتخاب یا به هیچ سمت دولتی منصوب نشده است اما رهبری برخی از مسئولیت‌های خود را به مجتبی واگذار کرده است که با فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران قاسم سلیمانی در آن زمان همکاری می‌کرد.

به عبارت دیگر، او نه تنها یک سیاستمدار محلی، بلکه یک بازیگر منطقه‌ای است که بر پایتخت‌های عربی و خاورمیانه تأثیر می‌گذارد.»به خاطر همین نگرش و موضوعات بود که در برخی مطالب مثل مطلب پزیت را‌بینا تحلیلگر اسرئیلی در سایت مارکور ریشون تأکید شده بود که اگر سناریوی اسرائیل برای تغییر رفتار ایران بر رهبری سوم متمرکز است، آیت الله مجتبی خامنه ای باید پیش از پدرش ترور شود.

سناریویی که البته به نظر می رسد جزو اهداف دشمن هم بود؛ اما الحمدالله به نتیجه نرسید.انتخاب آیت الله مجتبی خامنه ای همان میزان که اسرائیلی ها را در شوک و ناامیدی از تغییر رفتار یا تضعیف ایران فرو برده است؛ حامیان منطقه ای ما را مطمئن تر کرده است که همچنان جمهوری اسلامی ایران حامی فلسطین خواهد بود.

تحلیلگر فلسطینی ساکن غزه در توئیتی نوشت: «انتخاب آقای مجتبی خامنه‌ای به عنوان رهبر جمهوری اسلامی، نشان دهنده قدرت و پایداری این نظام است که هزاران حمله آمریکایی و اسرائیلی آن را متزلزل نکرده است، در حالی که رژیم‌های دیگر متزلزل شده‌اند و صرفاً بر سر بمباران یک ساختمان، صلح کرده‌اند!»