در اندیشه افتخارآفرینی زیر سایه جنگ

سینا حسینی، گروه ورزش: در شرایطی که طولانی‌شدن جنگ تحمیلی، تمام زیرساخت‌های ورزشی را تحت الشعاع قرار داده، ورزشکاران ایرانی با اتکا به تمرینات انفرادی، مسیر حفظ آمادگی خود را دنبال می‌کنند. رویه‌ای که اگرچه از نظر استانداردهای حرفه‌ای تفاوت ماهوی با تمرینات گروهی دارد و از منظر فنی می‌تواند چالش‌هایی را برای ملی‌پوشان رشته‌های مختلف ایجاد کند، اما مربیان و مسئولان فدراسیون‌ها، ایمنی و آرامش روانی ورزشکاران را در اولویت قرار داده‌اند و تا حد ممکن از برگزاری اردوهای گروهی پرهیز کرده‌اند. نکته قابل تأمل این است که تمرینات انفرادی نه‌تنها خللی در روند آماده‌سازی ایجاد نکرده، بلکه ملی‌پوشان با انگیزه‌ای مضاعف به سمت ارتقای سطح کیفی خود گام برداشته‌اند. هدف آنان، کسب موفقیتی خیره‌کننده در مسابقات پیش رو، اهتزاز پرچم ایران و در نهایت، نقش‌آفرینی در ایجاد وحدت و همدلی اجتماعی است. کارشناسان و تحلیل‌گران معتقدند شرایط جنگی می‌توانست ضربه‌ای جبران‌ناپذیر به ورزش ایران وارد کند و موجب افتی محسوس در رقابت‌های آسیایی و جهانی شود.
اما اراده و انگیزه ملی‌پوشان در حفظ توانمندی، آمادگی جسمانی و تلاش برای موفقیت، نشان داد که ورزشکاران ایرانی در این مقطع حساس، در میدان رقابت نقش‌آفرینی می‌کنند تا اثبات کنند هیچ مانعی، نه حتی حملات وحشیانه دشمن به اماکن‌ورزشی و خاک کشورشان، نمی‌تواند سد راه آنان باشد. از منظر فنی، غیاب تمرینات گروهی می‌تواند بر هماهنگی تیمی، زمان‌بندی حرکات و بازخوردهای لحظه‌ای مربیان تأثیر بگذارد و اما برنامه‌ریزی هوشمندانه فدراسیون‌ها، طراحی تمرینات اختصاصی و نظارت از راه دور، تا حد زیادی این خلأ را جبران کرده است. آنچه این الگو را به یک مدل مقاومتی قابل دفاع تبدیل می‌کند، تلفیق «انگیزه ملی» با «انضباط فردی» است؛ مؤلفه‌هایی که در غیاب اردوهای جمعی، به موتور محرک آمادگی بدل شده‌اند. تجربه ورزش ایران در شرایط جنگی، یک گزاره عملیاتی را اثبات کرده است؛ وقتی امکانات گروهی محدود می‌شود، اگر اراده ورزشکار و حمایت ساختاری فدراسیون‌ها همسو باشد، تمرین انفرادی نه یک عقب‌نشینی فنی، که یک پیش‌راهبرد هوشمندانه برای بقا و درخشش خواهد بود.
 

فاطمه مجلل، ملی‌پوش روئینگ در گفت‌و‌گو با «ایران»:

مدال‌آوری در ناگویا سخت می‌شود

ورزشگاه‌ها با تجاوز دشمنان به اماکن ورزشی برای ما ناامن شدند

مهری رنجبر/ فاطمه مجلل، قایقران ملی‌پوش روئینگ با شروع تجاوز آمریکا و رژیم صهیونی به تهران، مثل بقیه اردونشینان به شهرش برگشته و فعلاً در خانه و با ارگومتر تمرین می‌کند. شرایطی که به نظر مجلل اصلاً خوب نیست و حتی فاصله قایقرانان ایران را با رقبایشان در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا زیاد می‌کند و شانس مدال را کم می‌داند: «اول جنگ با تعطیلی اردو به شهر برگشتیم و در این مدت با دستگاه شبیه‌ساز قایق، طبق برنامه مربی تمرین می‌کنیم. اما تمرین پارو نداریم و تنها با وزنه و تمرین هوازی، فقط در حد حفظ آمادگی بدنی کار می‌کنیم. بازی‌های آسیایی میدان سختی است و فرصت زیادی نمانده؛ فکر می‌کنم با این شرایط، رقابت با آسیایی‌ها برای ما سخت شود. امیدوارم فدراسیون فکری به حال ما کند تا مدت مانده تا شروع بازی‌ها در شرایط بهتری و روی آب  پارو بزنیم.»
او معتقد است شرایط تمرین امن برای آنها نیست، مگر اینکه به بندرانزلی اسباب‌کشی کنند: «ما پشت سد تمرین می‌کنیم؛ فکر نمی‌کنم در شرایط جنگی جای امنی برای تمرین باشد و اصلاً اجازه ورود به ما نمی‌دهند. مگر اینکه به اردوی خارجی برویم یا حتی مثل بچه‌های انزلی که تمرین روی آب را شروع کرده‌اند، ما هم به انزلی برویم. به هر حال هرچه باشد، ما آنجا روی آب پارو می‌زنیم و بهتر از هیچی است.»
به گفته ملی‌پوش روئینگ، حالا وقت آن رسیده که با فدراسیون تقاضای برگزاری اردو را مطرح کنند: «ما منتظر بودیم وضعیت بهتر شود که نشد؛ اما حالا که کم‌کم به بازی‌ها نزدیک می‌شویم، باید صحبت کنیم تا شرایطی را برای ما فراهم کنند. این وضعیت خوب نیست، باید با فدراسیون صحبت کنیم.»
او با این شرایط، رفتن روی سکو را در دومین تجربه بازی‌های آسیایی سخت می‌داند: «تمرکز من روی انفرادی سنگین‌وزن بود که رقابت خیلی سختی است و تمرین زیادی لازم دارد؛ فکر نمی‌کنم با این شرایط نتیجه دلخواه را بگیرم. با این شرایط شاید باز هم مثل دوره قبل در قایق چهارنفره پارو بزنم، هرچند مربی ترکیب را می‌چیند. کار در مقایسه با رقبا که حالا خیلی جدی تمرین می‌کنند، خیلی سخت است. حتی اختلاف رکوردی ما با آنها زیاد می‌شود.»
فاطمه مجلل در این شرایط، رویای مدال بازی‌های آسیایی را بربادرفته می‌داند: «من بهترین رنگ مدال بازی‌ها را می‌خواستم، اما شرایط جنگی که پیش آمد، شانس را کم کرد. هرچند من دو جلسه در روز تمرین می‌کنم، اما حالا نمی‌دانم.»
ملی‌پوش روئینگ درباره حمله به اماکن ورزشی می‌گوید: «آمریکا و رژیم صهیونی با حمله به اماکن ورزشی، قوانین بین‌المللی را نقض کردند. ما قبلاً می‌توانستیم در آزادی تمرین کنیم، اما با هدف قرار دادن اماکن ورزشی، دیگر ورزشگاه‌ها برای ما امن نیستند.»
 

یونس امامی، دارنده نشان طلای کشتی آزاد آسیا در گفت و گو با «ایران»:

در ناگویا باز هم برای ایران افتخارآفرینی خواهیم کرد

در شرایطی که دشمن در همان روزهای آغازین جنگ، خانه کشتی را در مجموعه ورزشی آزادی هدف قرار داد، نه‌تنها چرخ فعالیت کشتی‌گیران آزاد و فرنگی از حرکت بازنایستاد، بلکه آنها با تمرین های فشرده، همزمان خود را برای حضور در رقابت های قهرمانی آسیا و بازی‌های آسیایی ناگویا آماده می‌کنند. یونس امامی، دارنده مدال طلای آزادکاران ایران در وزن ۷۴ کیلوگرم، در گفت‌وگو با «ایران» با اشاره به آغاز پیکارهای قهرمانی آسیا در قرقیزستان تأکید کرد: «پژمان درستکار، سرمربی تیم ملی و علیرضا دبیر، رئیس فدراسیون، در هر شرایطی برنامه‌های ملی را با جدیت دنبال می‌کنند و نمی‌گذارند فضای جنگی کنونی به کشتی ضربه بزند.»
امامی که در جمع اعزامی به قهرمانی آسیا حضور ندارد، در این باره توضیح داد: «در مسابقات آسیا، قهرمانان چرخه انتخابی شرکت می‌کنند. من پس از کسب مدال طلای تورنمنت رنکینگ اتحادیه جهانی در آلبانی، یک روز پیش از آغاز جنگ به تهران رسیدم و تمریناتم را طبق برنامه درستکار ادامه می‌دهم.»
این آزادکار طلایی‌ایران درباره برنامه تیم ملی برای حضور موفق در بازی های آسیایی ناگویا نیز گفت: «همه ملی‌پوشان مدال‌آور جهان هم اکنون در شهرهای خود و بر اساس برنامه سرمربی تمرین می‌کنند. پس از بازگشت تیم از قهرمانی آسیا، کادر فنی فهرست نهایی اردو را اعلام کرده و تمرینات به‌صورت منظم پیگیری خواهد شد. فدراسیون، کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش همچون همیشه روی مدال‌آوری کشتی‌گیران حساب ویژه‌ای باز کرده‌اند و ما نیز چون سربازان وطن، تمام توان خود را برای پیروزی و کسب مدال به کار می‌گیریم. خوشبختانه از نظر روحی در شرایط بسیار خوبی هستیم و معتقدم در ناگویا باز هم سردمدار کاروان ایران خواهیم شد.»
یونس امامی در واکنش به حملات اخیر دشمنان به خاک ایران نیز موضعی صریح و قاطع اتخاذ کرد: «ایستادن را از کوه آموخته‌ایم. همانطور که روی تشک کشتی کسی یارای مقابله با ما را ندارد، امیدوارم به‌زودی شاهد نابودی این رژیم کودک‌کش باشیم. ان شاءالله خداوند پشتیبان، یاور و نگهبان این ملت سربلند و سرزمین ما باشد.»

بنیامین فرجی، نابغه تنیس روی میز در گفت‌وگو با «ایران»:

مسابقات جهانی لندن را از دست دادیم

پریسا غفاری/ بنیامین فرجی، ملی‌پوش تنیس روی میز کشورمان، یک روز پیش از آغاز جنگ آمریکایی‌-‌صهیونیستی در ایران، عازم ژاپن شد تا بخشی از برنامه تمرینی خود را در این کشور دنبال کند، اما با آغاز جنگ رمضان، پروازها به سمت ایران لغو و او در توکیو ماندنی شد. این بازیکن در گفت‌وگو با «ایران» می‌گوید:«برای حضور در کمپ تمرینی به توکیو آمده بودم، ولی جنگ مسیر بازگشت من را تغییر داد و نتوانستم به تهران برگردم. با رایزنی فدراسیون ایران، ویزایم تمدید شد و اکنون با بازیکنان ژاپنی تمرین‌های خوبی می‌کنم. البته قرار بود در رقابت‌های استارکانتندر جوانان فرانسه شرکت کنم که متأسفانه امکانش فراهم نشد.»
همچنین به‌تازگی رده‌بندی بازیکنان جهان اعلام شد که در آن بنیامین فرجی بدون تغییر، در جایگاه ۱۳۸ باقی ماند تا همچنان این پدیده ۱۶ ساله، پشت سر نوشاد، نفر دوم ایران باشد. او در این خصوص نیز بیان می‌کند:«متأسفانه به دلیل شرایط جنگی، مسابقات خوب و دارای امتیاز فراوان را از دست دادیم. از آن جمله مسابقات جهانی لندن و پاریس که طبق صحبت‌های فدراسیون، سفارت‌های انگلیس و فرانسه روادید بازیکنان را صادر نکردند. به همین دلیل من و نوشاد در این جدول رده‌هایمان ثابت ماند، ولی سایر هم‌تیمی‌هایمان چند پله سقوط داشتند.»
بنیامین فرجی درباره شرایط تمرینی سایر بازیکنان برای بازی‌های ناگویا نیز این‌گونه توضیح می‌دهد:«من تمریناتم را بدون توقف ادامه می‌دهم. نیما عالمیان که عضو باشگاه لارومانگ فرانسه است و امیرحسین هدایی هم با تیم لیل متروپول در لیگ «پرو بی» همان کشور بازی می‌کند؛ آنها این هفته در رقابت‌های استارکانتندر پاریس توپ خواهند زد. محمد موسوی زیر نظر نوشاد عالمیان در بابل تمرین می‌کند. نوید شمس هم با تیم تی‌تی‌سی وینر نواشتات اتریش در لیگ قهرمانان اروپا بازی می‌کند. در کل، همه ملی‌پوشانی که کاندیدای حضور در ترکیب تیم ملی برای بازی‌های آسیایی ناگویا هستیم، سخت مشغول تمرین و مسابقه‌ایم. امیدوارم در ناگویا بتوانیم در بخش تیمی و انفرادی، ایران را صاحب مدال کنیم.»

روایت ملی‌پوش تفنگ از تعطیلی یک‌ماهه تمرین‌ها

نوروزیان: انگیزه و جنگندگی ما حالا چند برابر شده است

 پوریا نوروزیان، رکورددار ملی رشته تفنگ سه وضعیت ۵۰ متر، معتقد است هم‌زمان با آغاز تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، فرصت یک ماه و نیم تمرین پیش از بازی‌های آسیایی «ناگویا» از تیراندازان گرفته شده؛ اما او ناامید نیست: «درست است که تمرین در این مدت را از دست دادیم، اما این جنگ، انگیزه و جنگندگی ما را چند برابر کرده است. روی کاغذ، فرصت زیادی تا بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا نداریم، اما شکی نیست که با همین مدت تمرین هم می‌توانیم عقب‌ماندگی را جبران کنیم. وقتی چاشنی غیرت ایرانی به تمرین اضافه شود، اتفاقات غیرقابل‌پیش‌بینی رقم می‌خورد که کمتر کسی باورش می‌شود.»
این ملی‌پوش تفنگ به خوبی می‌داند که حمله به اماکن ورزشی، وقفه بزرگی در تمرینات آنها ایجاد کرده است. او در این باره توضیح می‌دهد: «با شروع جنگ و حملات موشکی به اماکن ورزشی، تا الان تمرین نداشته‌ایم. نبودن در اردو، آمادگی ما را با افت روبه‌رو می‌کند. البته بچه‌ها در این مدت تمرین بدنسازی انجام داده‌اند تا از نظر بدنی از فرم خارج نشوند، اما تمرین تیراندازی نداشتیم. خبر خوب این است که از ۱۷ فروردین، با شروع اردوی مشهد، دوباره می‌توانیم تمرین کنیم و به آمادگی روزهای قبل بازگردیم. تردید ندارم با انگیزه‌ای که داریم، شدنی است.»
نوروزیان که عضویت ۱۸ ساله در تیم ملی تیراندازی تفنگ را همچون ۱۸ سال سربازی برای وطن می‌داند؛ ۱۸ سالی که برای برافراشتن پرچم مقدس ایران در میادین مختلف جنگید، این روزها در تجمعات مردمی پای کار کشور است. او با لحنی سرشار از تعهد می‌گوید: «شب‌ها مثل بقیه مردم، با حضور در تجمعات پای کار هستم. در این شرایط، میدان جنگ برایم از ورزشگاه به خیابان منتقل شده و پرچم جای تفنگ را گرفته است. شاید بعضی‌ها فکر کنند کار خطرناکی است، اما من می‌گویم خالی ماندن خیابان خطرناک‌تر است. تجربه دی‌ماه را داریم. اگر در خیابان نباشیم، شاید خون همه شهدا پایمال شود؛ پس نباید خیابان از دست ما برود.»
این تیرانداز باسابقه که ۱۸ سال افتخارآمیز خود در تیم ملی را سربازی بی‌ادعا برای ایران می‌داند، تأکید می کند که شرایط اخیر، نه تنها اراده او و هم تیمی‌هایش را تضعیف نکرده، بلکه با افزودن «غیرت ایرانی» به تمرینات، آنها را به سمت دستیابی به نتایجی خارق‌العاده و باورنکردنی در ناگویا سوق خواهد داد. او بر این باور است که حضور مردم در خیابان‌ها، پاسداشت خون شهداست و خالی ماندن معابر، خطری بزرگ‌تر از هر تهدیدی محسوب می‌شود.

بازی‌های آسیایی هانگژو را جبران خواهیم کرد

داوودی: شادی را به خانه‌های مردم برمی‌گردانیم

تیم ملی وزنه‌برداری مدتهاست تمرینات خود را برای حضور در قهرمانی آسیا آغاز کرده بود، اما به دلیل حملات تجاوزکارانه، بهداد سلیمی، سرمربی تیم ملی، تمرینات را به منطقه امنی در اردبیل منتقل کرد. علی داوودی، ملی‌پوش کشورمان، در گفت‌وگو با «ایران» می‌گوید: «اتفاقات جنگ باعث شد در تمرینات وقفه ایجاد شود، اما اکنون در اردبیل خود را برای رقابت‌های پیش رو آماده می‌کنیم. البته کار سختی در ناگویا داریم، اما همگی بسیار باانگیزه هستیم.»
او در ادامه از تعویق مسابقات قهرمانی آسیا نیز خبر داد: «این مسابقات قرار بود از ۱۲ تا ۲۰ فروردین در احمدآباد هند برگزار شود، اما به دلیل درگیری‌های جاری در خاورمیانه و تعلیق پروازها به تعویق افتاد. حالا از ۲۲ تا ۲۷ اردیبهشت برگزار می‌شود، اما هنوز مشخص نیست با توجه به شرایط فعلی کشور، بتوانیم شرکت کنیم.»
علی داوودی سال گذشته در مسابقات جهانی نروژ انتظارات را برآورده نکرد و تنها به مدال برنز یک ضرب دست یافت و از بازی‌های اسلامی نیز انصراف داد. به همین دلیل کادر فنی نگران رسیدن او به شرایط آرمانی است. اما خودش مطرح می‌کند: «آسیب‌دیدگی قدیمی کتف در نروژ فشار زیادی به من آورد، به‌گونه‌ای که در بازگشت برای مسابقات عربستان نتوانستم خود را برسانم. اما تحت درمان قرار گرفتم و با ریکاوری خوب به جمع هم‌تیمی‌هایم اضافه شدم. مرتب زیر نظر پزشک تیم هستم و بهداد سلیمی، سرمربی تیم، نظارت کامل بر انتخاب وزنه‌های من در طول تمرینات دارد. امیدوارم به شرایط آرمانی برگردم و بتوانم در خدمت تیم ملی و مردم کشورم باشم.»
او با اشاره به حضور قدرتمندانه علیرضا شریفی که بعد از جراحی زانو به اردوها بازگشته نیز می‌گوید: «علیرضا و من در دسته فوق‌سنگین رقابت خوبی با هم داریم. علیرضا بسیار جوان و باانگیزه است و وزنه‌های خوبی هم زده است. اما باید دید کدام یک می‌توانیم نظر سرمربی را جلب کنیم؛ همچنین کدام یک را برای قهرمانی آسیا و بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ انتخاب می‌کند. به هر حال تمام وزنه‌برداران اوزان مختلف تیم ملی در ناگویا کار سختی دارند و باید جبران دوره قبلی در هانگژو را بکنیم. تمام تلاش تیم این است که بتوانیم در این روزهای سخت، که مردم کشورمان شرایط روحی خوبی ندارند، انگیزه و شور و هیجان را دوباره به خانه‌هایشان برگردانیم. مطمئنم موفق می‌شویم.»

مهلا عابدی، عضو تیم ملی بسکتبال سه‌نفره آسیا، در گفت‌وگو با «ایران»:

انگیزه موفقیت در ناگویا به شدت افزایش یافته است

 مهلا عابدی، ستاره تیم ملی بسکتبال زنان، این روزها در نیشابور تمرین می‌کند؛ چراکه به دلیل حملات تجاوزکارانه آمریکا و رژیم صهیونیستی، لیگ برتر بسکتبال ناتمام ماند و تیم سه‌نفره نیز جام آسیا را که انتخابی المپیک نیز محسوب می‌شد، از دست داد. با این حال، ملی‌پوشان کشورمان انگیزه بسیاری برای شرکت در بازی‌های آسیایی ناگویا دارند. عابدی در گفت‌وگو با «ایران» می‌گوید:«بعد از مدال برنزی که در رقابت‌های قهرمانی زیر۲۳ سال آسیا به دست آوردیم، انگیزه زیادی برای کسب موفقیت در ناگویا داریم؛ چرا که در این رویداد نیز بنابر قانون بازی‌ها، بازیکنان زیر ۲۳ سال حق شرکت دارند. امیدوارم اگر قرار بر حضور ایران است، هرچه زودتر تمرینات شروع شود.»
او در خصوص روزهای جنگ رمضان نیز بیان می‌کند: «به نیشابور آمده‌ام و تمرینات اختصاصی خود را دنبال می‌کنم. ولی این حملات و شرایطی که از دست ما خارج بود، باعث شد نتوانیم به سنگاپور برویم. هرچند رویداد بسیار سختی بود، اما به لحاظ رنکینگ انفرادی و تیمی تأثیر زیادی برای ما داشت؛ حتی می‌توانست بهترین تمرین برای حضور در بازی‌های آسیایی باشد.»
هنوز لیست تیم‌های شرکت‌کننده در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ اعلام نشده، اما این بازیکن امیدوار است تیم‌های پنج‌نفره و سه‌نفره به ناگویا اعزام شوند: «هنوز مشخص نیست کدام تیم از ایران در ناگویا حاضر می‌شود. اگر تصمیم به اعزام دو تیم گرفته شود، برای بسکتبال پنج‌نفره عالی خواهد بود؛ چرا که با تیم‌هایی بازی خواهیم کرد که در رده‌بندی جهانی رتبه‌های بالایی دارند. ولی معتقدم کسب موفقیت در سه‌نفره بیشتر است، چون سال گذشته جوانان صاحب مدال نقره شدند و ما نیز در رده سنی زیر ۲۳ سال برنز گرفتیم. همین مسأله می‌تواند انگیزه زیادی برای موفقیت ما باشد. احتمال اینکه دو تیم ادغام شوند بسیار است. نیاز مبرم برای مدال‌آوری بسکتبال، شروع زودتر تمرینات است؛ چرا که بسکتبال سه‌نفره به هماهنگی زیادی نیاز دارد. سرعت و زمان حرف اول را در آن می‌زند. امیدوارم به‌زودی تمرینات شکل بگیرد. تنها اضطراب من این است که کدام تیم را انتخاب کنم.»

دونده نیمه‌استقامت، بدون خستگی تنها در مشهد تمرین می‌کند

امیریان: دو مدال خوشرنگ ناگویا را می‌خواهم

تجاوز آمریکایی-صهیونیستی و نصفه نیمه ماندن اردوی تهران، فقط چند روز تمرینات علی امیریان، دونده ملی‌پوش نیمه‌استقامت را برای بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ تعطیل کرد. او بعد از چند روز بلافاصله تمریناتش را شروع کرد و این بار در اصفهان. چرا که پسر سیستان می‌خواهد بعد از درخشش در قهرمانی آسیا، این بار در بازی‌های آسیایی دوباره با درخشش خود پرچم سه‌رنگ ایران را بالا ببرد. هرچند او با رفتن مربی آفریقایی، تنها تمرین می‌کند.
پسر بمپور می‌گوید: «بعد از آسیب دیدن مجموعه آفتاب به خاطر حمله به نزدیکی آن، اردوی ما تعطیل شد و همه به شهرهای خود برگشتند. من هم مثل بقیه به شهرم بمپور برگشتم اما با هماهنگی فدراسیون تمرینم را در اردوی اصفهان از سر گرفتم. اردویی که آن هم به خاطر حمله موشکی خیلی دوام نیاورد و با تدبیر فدراسیون و انتقال اردو به مشهد، خدا را شکر مدتی است بدون دغدغه در مشهد خیلی جدی تمرین می‌کنم. شرایط خوبی است و مشکلی ندارم.»
او از تمرین جدی در مشهد می‌گوید: «نه من که همه بچه‌ها در اردو تمرین جدی انجام می‌دهند تا در مدت چهار ماه و نیم برای بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا آماده شوند. هدف همه ما درخشش در ناگویاست. من هم مثل آنها کم نمی‌گذارم و با اینکه مربی کنارم نیست اما با برنامه مربی سابقم تمرین می‌کنم.»
دونده نیمه‌استقامت ایران با رویای خوشرنگ‌ترین مدال ناگویا بدون خستگی تمرین می‌کند: «من برای ناگویا همان برنامه‌های قبل را دارم. مثل قهرمانی آسیا می‌خواهم در دو ماده ۸۰۰ و ۱۵۰۰ متر مسابقه بدهم و دو مدال بگیرم و چه بهتر که مدال‌هایم خوشرنگ‌ترین باشد و کم نمی‌گذارم.»
امیریان که با شروع جنگ بدون مربی تمرین می‌کند، می‌گوید: «مربی خارجی‌ام به خاطر شروع جنگ رفت و حالا من با برنامه مربی سابقم کار می‌کنم. شرایط اصلاً خوب نیست، نه برای ما و نه برای مردم. امیدوارم با پیروزی سربازان ایران ما جنگ تمام شود و شرایط زندگی به وضعیت عادی برگردد.»