«ایران» عملکرد تیم ملی کشتی فرنگی در قهرمانی آسیا را بررسی میکند
طلاهای استخراج نشده در معدن بیشکک
رقابتهای کشتی فرنگی قهرمانی آسیا در بیشکک با قهرمانی مطلق تیم ایران به پایان رسید؛ دستاوردی که در نگاه اول، اقتدار بیچونوچرای فرنگیکاران کشورمان در قاره را نشان میدهد. کسب مدال در هر ۱۰ وزن و ثبت ۱۹۵ امتیاز، چهارمین قهرمانی پیاپی در آسیا را برای ایران به ارمغان آورد. اما در پس این موفقیت آماری، نگرانی جدی برای بازیهای آسیایی ناگویا وجود دارد، عملکرد ضعیف در فینالها؛ گویی معدن طلای ایران تنها تا پای گودال حفاری شده، اما ماده ارزشمند از دل آن بیرون نیامده است.
سینا حسینی، گروه ورزشی: از ۶ کشتیگیری که به دیدار پایانی راه یافتند، تنها محمدهادی ساروی و امین میرزازاده (هر دو در اوزان سنگین) موفق به شکست حریفان خود شدند و ۴ فینالیست دیگر با وجود برتری فنی نسبی، در لحظات حساس نتیجه را واگذار کردند. این یعنی نرخ تبدیل مدال فینال به طلا فقط ۳۳ درصد است؛ آماری که برای تیمی با پشتوانه قهرمانیهای متوالی، اصلاً قابل قبول نیست. در عمل ۴ مدال طلا در همان لحظات پایانی، در مقابل چشمان کادر فنی استخراج نشد و به خاک سپرده شد.
چرا این اتفاق افتاد؟ کارشناسان حاضر در بیشکک دلایل اصلی را چنین برمیشمارند: نخست، ضعف در مدیریت کشتیهای نزدیک. در هر چهار فینال از دست رفته، کشتیگیران ایرانی در دقایق پایانی یا تایم دوم تمرکز خود را از دست دادند و اجازه برگشت به حریف را صادر کردند. دوم، فشار روانی فینال. برای کشتیگیران جوانی مانند جرکنی، رضایی و حسینی، اولین تجربه فینال آسیایی همراه با استرس و انفعال بود. سوم، آنالیز دقیق حریفان. تیمهای قرقیزستان، ازبکستان، ژاپن و قزاقستان با برنامهریزی فنی، نقاط ضعف فرنگیکاران ایران را شناسایی کرده بودند و چهارم، کمبود تجربه در کشتیهای امتیازی. در مسابقاتی که نتیجه با یک یا دو امتیاز تعیین میشد، حریفان با هوشمندی تاکتیکی برتری
داشتند.
نکته هشداردهندهتر، نزدیک شدن رقباست. فاصله امتیازی ایران با قرقیزستان (۴۲ امتیاز) و ازبکستان (۵۹ امتیاز) در نگاه اول امن به نظر میرسد، اما اگر همان ۴ فینال از دست رفته به طلا تبدیل میشد، این فاصله به بالای ۱۰۰ امتیاز میرسید. یعنی رقبا در حال کاهش فاصله هستند و بیشکک زنگ خطری برای ناگویاست. تیم ایران پتانسیل قهرمانی مطلق آسیا را دارد، اما برای تبدیل این پتانسیل به طلاهای واقعی در بازیهای آسیایی، نیاز فوری به کار روی مدیریت فینالها، آمادگی روانی و تاکتیکهای لحظات حساس دارد. ناگویا دیگر خبری از حریفان آسان نیست و هر اشتباه، بهایی جز از دست رفتن طلا ندارد. حالا باید دید کادر فنی و کشتیگیران از تجربه تلخ بیشکک، پلی خواهند ساخت به روزهای شیرین ناگویا یا اینکه باز هم حسرت طلاهای استخراج نشده، میهمان کاروان ایران خواهد شد.
حسن رنگرز، سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی در گفتوگو با «ایران»:
با تیمی جنگنده تاریخسازی کردیم
مسیر پشتوانهسازی را با قدرت ادامه میدهیم
پریسا غفاری/ تیم ملی کشتی فرنگی ایران در رقابتهای قهرمانی آسیا بار دیگر نمایشی قدرتمند و هماهنگ ارائه داد و توانست با کسب مدال در هر ۱۰ وزن، عنوان قهرمانی قاره را از آن خود کند. این موفقیت حاصل برنامهریزی دقیق، پشتکار بیوقفه ملیپوشان و هدایت هوشمندانه کادر فنی بود. عملکرد تیم بهگونهای بود که بسیاری از کارشناسان، آن را یکی از منسجمترین حضورها در سالهای اخیر میدانند. حال، پس از این افتخارآفرینی، حسن رنگرز سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی، از پشتصحنههای این موفقیت، نقاط قوت تیم و مسیر آینده در گفتوگو با «ایران» سخن میگوید.
ارزیابی شما از عملکرد تیم در این دوره از رقابتهای قهرمانی آسیا چیست؟
صادقانه بگویم از عملکرد کشتیگیران واقعاً راضی هستم. هم از نظر فنی و هم از نظر ذهنی آماده بودند. چند ماه روی جزئیات کار کردیم و خوشبختانه نتیجه تلاشها دیده شد. مهمتر از مدالها، نوع مبارزهها و جنگندگی آنها بود. خدا را شکر میکنیم که توانستیم برای نخستین بار، چهار سال پیاپی قهرمان آسیا شویم و از همه مهمتر، برای اولین بار در تاریخ، هر ۱۰ ملیپوش مدال گرفتند. این یعنی یک تیم کامل، یکدل و جنگنده و تاریخساز.
رمز موفقیت تیم را در چه میبینید؟
انسجام. ما به یک وحدت فکری و تاکتیکی رسیدهایم. هر کشتیگیر دقیقاً میدانست چه وظیفهای دارد و چگونه باید مبارزه را مدیریت کند. همچنین اعتماد متقابل بین کادر فنی و ورزشکاران بسیار مؤثر بود.
گفته میشود در این دوره اغلب کشتیگیران جوان را به همراه داشتید؟
از ۱۰ کشتیگیری که حضور داشتند، هفت فرنگیکار تیم برای نخستین بار رویداد قهرمانی آسیا را در رده سنی بزرگسالان تجربه میکردند؛ یعنی ۸۰ درصد تیم جوان شده بود. غلامرضا فرخی هم در وزن غیرتخصصی خود یعنی ۸۷ کیلوگرم روی تشک رفت. البته میتوانستم با چهرههای نامداری چون پیام احمدی، کشتکار، سعید اسماعیلی و... تیم را تقویت کنم، اما اولویت من پشتوانهسازی بود و با بردن نفرات قهرمان چرخه انتخابی، به نوعی عدالت را رعایت کردم.
کسب دو مدال طلا، پنج نقره و سه برنز در این دوره نسبت به دوره قبلی دو طلا کمتر دارد. در این باره صحبتی دارید؟
در دوره قبلی تعداد باتجربهها بیشتر بود. اما چون نگاه فدراسیون و کادر فنی به رقابتهای جهانی و المپیک است، باید افق دید بالاتری داشته باشیم. از این رو سعی کردم با میدان دادن به کشتیگیران جوانتر، پشتوانهسازی بهتری انجام دهیم. همچنین در این دوره، تیم پرقدرت میزبان (قرقیزستان) با ترکیب اصلی و با قهرمانان جهان و المپیک پا به مسابقات گذاشته بود. آنها تنها در وزن ۶۰ کیلو کشتیگیر اصلیشان را نیاورده بودند. در اوزان ۷۷ و ۸۷ کیلو هم داوری ما را اذیت کرد. علی اسکو، جوان جویای نام ایران در فینال ۷۷ کیلو مقابل آکژول محموداف قهرمان جهان، با نتیجه ۳-۳ تن به شکست داد و رأی داور او را نقرهای کرد.
هادی ساروی گفته میشود با مصدومیت در فینال مقابل حریف هندی ظاهر شد؟
عضله دوقلوی پای هادی در اردو آسیب دیده بود، ولی مردانه مبارزه کرد و طلا گرفت.
انتظارات از غلامرضا فرخی بالاتر بود؟
غلامرضا به معنای کامل یک پهلوان است. او قهرمان جهان در وزن ۸۲ کیلوست و در آسیا در وزن غیرتخصصی خود یعنی ۸۷ کیلوگرم روی تشک فرستادیمش. رقبایش- محمدسلطان زودا از تاجیکستان، محمدکودیر رسولاف از ازبکستان، کومار سونیل از هند- را بدون دادن حتی یک امتیاز برد. فقط در فینال به تجربه ژانیشوف از قرقیزستان باخت و نایبقهرمان شد. او کشتیگیری بسیار باهوشی است و به لحاظ فنی بسیار خوب عمل میکند. سال ۲۰۲۵ فقط سه طلا گرفته بود.
تیم شما همان روز اول قهرمانی خود را مسجل کرد؟
ما سه روز در مسیر بودیم که خستگی بیش از حد، فشاری مضاعف به آنها آورد. به مدت ۴۰ روز هم از خانوادههایشان دور بودند. باید از هیأت کشتی مازندران تشکر کنم که تماموکمال در مدت اردو در اختیار تیمهای آزاد و فرنگی بود. اما حمایتهای فدراسیون و برتری همکارانم باعث تقویت روحی و فنی کشتیگیران شد و همان روز اول قهرمانی تیم را مسجل کردیم. هر چند فشارهای روحی در مسابقات قارهای همیشه بیشتر است.
قدم بعدی تیم چیست؟
هدف اصلی ما رسیدن به اوج آمادگی برای مسابقات جهانی و کسب سهمیههای بیشتر المپیک است. آسیا یک مرحله مهم بود، اما راه اصلی هنوز در پیش است. تلاش ادامه دارد و مطمئن باشید این تیم ظرفیتهای بزرگتری هم دارد. با این حال ممنونم از مردم که همیشه پشت تیم هستند. حمایت هواداران واقعاً به تیم انرژی میدهد. قول میدهم همین مسیر رو به جلو را با قدرت ادامه دهیم.
مهدی محمدی، رئیس انستیتو کشتی در گفتوگو با «ایران»:
باید فاصله فنی نفرات اول و دوم هر وزن کاهش یابد
گروه ورزشی/ تیم ملی کشتی فرنگی ایران برای دومین دوره متوالی، عنوان قهرمانی تیمی مسابقات آسیایی را کسب کرد. پس از ایستادن روی سکوی اول رقابتهای قرقیزستان، مهدی محمدی، رئیس انستیتو کشتی، در گفتوگو با «ایران» میگوید: «حسن رنگرز پنج تیم آماده برای هر رویدادی در اختیار دارد و پنج کشتیگیری که به بیشکک آورد، اولین تجربه قهرمانی آسیا را در این رده به دست آوردند. به نظر من، سرمربی تیم ملی فقط باید فاصله فنی نفرات اول و دوم (به جز در وزنهای ۵۵ و ۱۳۰ کیلوگرم) را کاهش دهد.»
محمدی درباره کاهش تعداد مدالهای طلای تیم نسبت به دوره پیشین نیز توضیح داد: «این دوره از رقابتها در سطح خوبی برگزار شد و تیم کشورمان با تلفیقی از جوانان و باتجربههایی چون امین میرزازاده و هادی ساروی عازم شد.
محمدجواد رضایی در اولین حضور خود در فینال، به قهرمان المپیک، آلماتبک امانبک از قزاقستان، برخورد کرد و اگر در بارانداز غافلگیر نمیشد، مطمئناً طلا میگرفت. محمدامین حسینی، دیگر تازهکار آسیایی، مقابل شاهین بداغی، کشتیگیر ایرانیالاصل قطر، باخت؛ شاهین کشتیگیر باتجربهای است که در دوره قبل نیز مدال گرفته بود. غلامرضا فرخی هم به قهرمان جهان باخت. به نظرم این کشتیگیر باید تاکتیکهایش را افزایش دهد و زیرکتفزدنهایش را بیشتر کند. حریف قرقیزستانی او، سومی المپیک را داشت و فرخی در پاریس نیز مغلوب او شده بود. حسین پناهی و محسننژاد از چرخه انتخابی به مسابقات رفتهاند. علی اسکو نیز به قهرمان المپیک در کشورش باخت.
قبول دارم مدالهای طلا کمتر شده، اما به این نکته توجه کنید که سرمربی تیم ملی، قهرمانی آسیا را پیشدرآمدی برای المپیک و جهان میداند و در نظر دارد قهرمانان کشور را بسنجد تا در بازیهای بزرگ بتواند از تجربه حضورشان استفاده کند. مسابقات بیشکک با ردههای سنی نوجوانان و جوانان تفاوت زیادی داشت و باید گفت نتیجه خوبی گرفتیم و برای چهارمین سال متوالی قهرمان شدیم و به این دلاوران تبریک میگویم.»
سرمربی سابق تیم ملی، با وجود پیشرفت خوب هند، قزاقستان و ازبکستان، نگرانی بابت نتایج تیم ملی کشتی فرنگی در بازیهای آسیایی ناگویا ندارد: «کشتی فرنگی ایران بهترین تیم دنیاست. پنج تیم آماده کم نیست. حسن رنگرز و مربیانی چون طالب نعمتپور، فرشاد علیزاده و حسینزاده که کادر فنی او را تشکیل میدهند، همه مربیانی سازنده هستند و یک پازل خوب را شکل دادهاند. کشتیگیران فنی نیز داریم که برای کشور میجنگند. بنابراین برای رویدادهای بزرگی چون المپیک و جهانی، فرنگیکاران آمادهای چون مهدیمحمدی، پیام احمدی، محسننژاد، کشتکار و... نیز حضور دارند. دو تیم اول و دوم رنگرز بسیار به هم نزدیک هستند. سه تیم دیگر او نیز مرتباً با نتایج قهرمانی کشور و ردههای سنی آسیا و جهان تغییر میکند. فقط به نظرم در اوزان ۵۵ و ۱۳۰ کیلوگرم نگرانی نداریم ولی در سایر اوزان باید فاصله نفر اول با دوم و سوم کم و کمتر شود.»
پختگی جوانان آیندهدار در قهرمانی آسیا
ناصرنوربخش
مربی اسبق تیم ملی کشتی فرنگی
شاید بهترین شیوه برای استفاده از کشتیگیران شاخص ایران در کشتی فرنگی، مشابه کشورهای صاحب سبکی چون ژاپن، قزاقستان، قرقیزستان و ازبکستان، آن باشد که این ستارهها تنها در میادین مهم به میدان بروند تا در نهایت روی تشک المپیک با حریفان سرشاخ
شوند.
به بیان دیگر، استراتژی فدراسیون برای ستارههای کشتی باید معطوف به آمادگی برای افتخارآفرینی در بازیهای آسیایی و المپیک باشد، نه قهرمانی آسیا. به جای آن، باید جوانان مستعد و آیندهدار را برای پشتوانهسازی به رقابتهای قهرمانی آسیا اعزام کرد. هرچند گاهی نتیجهگرایی اهمیت پیدا میکند، اما تحقق هدف از هر چیزی
مهمتر است.
معمولاً کادر فنی تیم ملی را بر اساس چند دلیل انتخاب میکنند؛ نخست آنکه همگان انتظار دارند تیم ملی کشتی فرنگی همواره قهرمان باشد، حتی در آسیا. این مسأله کادر فنی را زیر فشار میبرد و به همین دلیل امکان ساختن پشتوانهها فراهم نمیشود. چرا که کشتیگیران جوان و آیندهساز باید با سرشاخ شدن با رقبا در قهرمانی آسیا و تورنمنتهای بینالمللی پخته شوند تا تیم دچار نوسان نگردد. از سوی دیگر، چرخه انتخابی به گونهای طراحی شده که کشتیگیران شاخص قهرمانی کشور، جواز حضور در قهرمانی آسیا را به دست میآورند.
اما به نظر میرسد ایران برای تضمین قهرمانی در المپیک، ناگزیر است در چهار سال منتهی به بازیها، کشتیگیران متعددی را در تورنمنتها و مسابقات گوناگون محک بزند و به جای یک تیم، سه تیم ملی با کادر فنی جداگانه داشته باشد.
کادر فنی باید رقابتها را چنان تقسیم کند که همه جوانان آیندهدار فرصت رقابت با حریفان خارجی و افتخارآفرینی پیدا کنند. چشمانداز ما در کشتی فرنگی باید میادین بزرگ و سرنوشتساز باشد، نه صرفاً کسب طلا و قهرمانی در همه رقابتها.
به نظر میرسد برای آنکه تیم در قهرمانی جهان، بازیهای آسیایی و المپیک به مقام قهرمانی برسد، باید مانند دوران قهرمانی در المپیک لندن عمل کرد؛ آن زمان هر کشتیگیری یک مربی اختصاصی داشت تا روی تکنیک و روش مقابله با حریفان کار شود. در واقع، کار در تیم ملی باید علمی باشد. اما شاید گام مهمتر، حمایت از مربیان سازنده و آگاه از دانش روز است؛ مربیانی که در باشگاهها تکنیکها را تحلیل
و تجزیه میکنند.
شکست عجیب مقابل حریفان قرقیزستانی
مجید حاتمی
کارشناس کشتی
چهارمین قهرمانی تیم ملی کشتی فرنگی در آسیا، نتیجهای قابل قبول بود،اما این موفقیت در شرایطی رقم خورد که تیم تحت تأثیر جو جنگی،بدون تمرین جدی و با سفر زمینی اعزام شد. با توجه به تغییر سیستم امتیازدهی توسط اتحادیه جهانی، کاهش ۵ امتیازی ایران نسبت به دوره قبل را نمیتوان افت محسوب کرد و در عوض، کسب ۱۱۵ امتیاز توسط هند را باید پیشرفت ارزیابی نمود.
اصل مهم برای تعریف افت و پیشرفت در کشتی، مدال است. نکته عجیب در نتایج تیم ملی کشتی فرنگی این است که از جمع هفت فینالیست ایرانی، پنج کشتیگیر مغلوب شدند و تنها هادی ساروی و امین میرزازاده با پیروزی به مدال طلا دست یافتند. ایرانیها در سه فینال اوزان میانوزن برابر کشتیگیران میزبان، قرقیزستان، باختند نه حریفانی از ازبکستان، کره شمالی و جنوبی یا ژاپن. باختهایی که تا حدی مشکوک به نظر میرسد؛ گویی میزبانی به قرقیزستان کمک کرده تا در کشور خود نایبقهرمان آسیا شود. این جایگاه نشاندهنده پیشرفت با تیمی یکدست نیست، بلکه احتمالاً میزبانی، داوریها را تحت تأثیر
قرار داده است. هادی ساروی و امین میرزازاده دو سلطان سنگینوزن کشتی فرنگی در آسیا و جهان هستند. قهرمانی آنها نشان میدهد چرا رنگرز به این دو میدان میدهد تا در کوران مسابقه باشند، اما این سیاست را در قبال بقیه اوزان اجرا نکرده و در اوزان زیر ۹۷ کیلوگرم جوانگرایی را ترجیح داده است. او با استراحت دادن به کشتیگیران نامدارِ نیازمند کاهش وزن زیاد، جوانان را روی تشک بیشکک محک زد تا برای سال پرترافیک پیش رو-بازیهای آسیایی ناگویا و قهرمانی جهان-دومین یا حتی سومین ترکیب تیم خود را پیدا کند.
رنگرز باید برای دو میدان مهم، دو ترکیب متفاوت آماده داشته باشد. حال آن که به راحتی میتوان گفت کشتی فرنگی ظرفیت آمادهسازی سه تیم یکدست را دارد، اما نباید در ناگویا هیچ حریفی را دست کم بگیرد. با این شرایط، احتمالاً سرمربی تیم ملی تا قهرمانی جهان و بازیهای آسیایی به دو طلایی سنگینوزن دست نمیزند و باید سراغ کشتیگیران ذخیره سایر اوزان برود و روی آنها بیشتر کار کند تا نفرات اول و دوم تیم خود را بشناسد؛ کشتیگیرانی که باید فراتر از آسیا
باشند. به هر تقدیر شرایط جنگی ناخودآگاه بر نتیجه کار کادرفنی و ملیپوشان تأثیر میگذارد و حتی بعید نیست حضور کشتیگیران در تورنمنتهای بینالمللی را کاهش دهد، اگرچه علیرضا دبیر، رئیس فدراسیون، به نظر میرسد برای این مشکل نیز راهکاری پیدا خواهد کرد.
انتهای پیام/