«ایران» عملکرد تیم ملی کشتی آزاد در قهرمانی آسیا را بررسی میکند
صید جام با چاشنی استرس
تیم ملی کشتی آزاد ایران با کسب سیودومین عنوان قهرمانی در رقابتهای قهرمانی آسیا، بار دیگر اثبات کرد که کشتی ایران همچنان بر نوار موفقیت گام برمیدارد. درخشش میلاد والیزاده، محمدمبین عظیمی، کامران قاسمپور و امیرحسین زارع، چهار مدال طلای ارزشمند را برای ایران در بیشکک به ارمغان آورد.
سینا حسینی، گروه ورزشی: علاوه بر این، یک نقره و سه برنز دیگر، کارنامه این دوره را تکمیل کردند تا امید به افتخارآفرینی پسران کشتیگیر ایرانی در قاره کهن بیش از پیش تقویت شود.
در میان این شادیها، نمیتوان از نوسانات فنی در برخی اوزان چشم پوشید. شکست امیرعلی آذرپیرا در فینال وزن ۹۶ کیلوگرم، آنهم در شرایطی که حریف ژاپنیالاصل او، آرش یوشیدا، طلا را به ژاپن برد، یکی از تلخترین لحظات مسابقات بود. ناکامی امیرمحمد یزدانی در وزن ۷۴ کیلوگرم نیز نشان داد سریال نتایج ضعیف او در بیشکک تکرار شده و مسیرش برای بازگشت به روزهای اوج دشوارتر از همیشه است.
بیتردید پدیده این دوره از رقابتها، میلاد والیزاده بود. او پس از هفت سال، طلای وزن ۵۷ کیلوگرم را به کشتی ایران هدیه کرد؛ وزنی که آخرین طلای ایران در آن به سال ۲۰۱۹ بازمیگشت و سالها هیچ موفقیتی برای کشورمان در آن رقم نخورده بود. والیزاده در بیشکک این ناکامی تاریخی را پایان داد.
سومین قهرمانی متوالی ایران در آسیا و دستیابی به سیودومین جام قهرمانی، در نگاه اول رویدادی مبارک به نظر میرسد، اما نکته تأملبرانگیز کاهش شدید فاصله هند با ایران است. هندیها سایهبهسایه تیم ایران پیش میروند و هر لغزش احتمالی در مسابقات آینده، میتواند آنها را به نایبقهرمانی خطرناکی برای ایران تبدیل کند.
از سوی دیگر، ژاپن نیز با سرعتی هشداردهنده در حال نزدیک شدن به سطح فنی کشتی ایران است.
این موضوع بویژه از آن رو حائز اهمیت است که در سال جاری، دو تیم ایران و ژاپن در بازیهای آسیایی «ناگویا» رقابت خواهند کرد؛ رقابتی که بدون تردید کار شاگردان «درستکار» را سخت خواهد کرد. هند و ژاپن در سالهای اخیر پیشرفت قابلملاحظهای در کشتی آزاد داشتهاند و بدون تردید آنها برای تداوم این موفقیتها با انگیزه مضاعفی در بازیهای آسیایی به مصاف ما خواهند آمد. این موضوع مأموریت شاگردان درستکار را دوچندان خواهد کرد. از این رو، اگر به دنبال رفع نقصهای موجود در بدنه تیم کشتی آزاد نباشیم، ممکن است در ناگویا با چالش مواجه شویم؛ موضوعی که قطعاً برای کشتی ایران تبعاتی به همراه خواهد داشت و میتواند در فرآیند مدالآوری ما در این بازیها خلل جدی وارد کند.
در چنین شرایطی، اگرچه قهرمانی در آسیا غرورآفرین است، اما برای حفظ این جایگاه و ارتقای «مرغوبیت مدالها» به اصلاحات فنی و تغییرات هدفمند در برخی اوزان نیاز داریم و تنها در این صورت است که میتوان به شکستن رکورد تعداد طلاهای تیم ایران و تداوم افتخارآفرینی در قاره کهن امید بست.
محسن کاوه، سرمربی اسبق تیم ملی کشتی آزاد در گفتوگو با «ایران»:
توجه به جوانان، آینده کشتی ما را تضمین میکند
جهش هند و ژاپن در آسیا برای ما یک هشدار جدی است
پریسا غفاری/ تیم ملی کشتی آزاد ایران در قهرمانی آسیا با کسب هشت مدال در ۱۰ وزن به عنوان قهرمانی رسید، اما این موفقیت در میان قدرتنمایی جدی ژاپن و رقابت نزدیک با هند به دست آمد. فاصله کم امتیازی با هندیها نشان میدهد مسیر پیش رو، از جمله بازیهای آسیایی ناگویا، با چالش بیشتری همراه خواهد بود و نیازمند آمادگی بالاتر است.
محسن کاوه، سرمربی اسبق تیم ملی کشتی آزاد، در گفتوگو با «ایران» به چالشها و آینده کشتی آزاد اشاره
میکند.
درباره عملکرد تیم ملی در قهرمانی آسیا چه تحلیلی دارید؟
این مسابقات یک تفاوت بزرگ با دورههای قبلی داشت، چرا که کشور عزیزمان درگیر جنگ تحمیلی شد و این موضوع به لحاظ روحی و روانی به ورزشکاران بسیار آسیب رساند. هر چند آنها در اردو بودند، ولی دلشان پیش خانوادههایشان بود و دلنگرانیهای زیادی داشتند. مسیری را هم که برای رسیدن به بیشکک طی کردند، طولانی بود و خستگی زیاد بدنی برای آنها ایجاد کرد. با این حال، آزادکاران کشتیهای خوبی گرفتند و در این برهه زمانی، خوشحالی را به خانههای ایرانیان انتقال دادند.
تیم ملی هند تنها با اختلاف ۱۶ امتیاز در جایگاه دوم ایستاد و در فرنگی هم جهش قابل توجهی داشتند. این اتفاق را چگونه ارزیابی میکنید؟
هندیها چندین سال است که لیگی را با عنوان جایزه بزرگ به سبک و سیاق خاص خودشان برگزار میکنند و کشتیگیران مطرح را به این کشور میکشانند. هندیها با سرمایهگذاری خوبی که در این رشته کردهاند، در رده نوجوانان و جوانان برای ما حریف اصلی بودند، ولی حالا در بزرگسالان به عنوان رقیب جدی خود را مطرح کردهاند.
ژاپن هم در بیشکک خوش درخشید. آیا در ناگویا با مزیت میزبانی میتوانند برای کسب مدالهای طلای بیشتر کشتی آزاد ما خطرساز بشوند؟
ژاپنیها با چند تغییر به آسیا آمدند. حتی در وزن ۷۹ کیلو، کشتیگیرش را برای اولین بار به تشک فرستاد؛ نفری که رازامبک جمالاف، قهرمان المپیک و جهان از ازبکستان را شکست داد. آنها در اوزان پایین، کشتیگیران خوبی نیاوردند، ولی با این حال در رده سوم ایستادند.
آزادکاران این کشور در المپیک خیلی خوب بودند و مطمئن باشید در بازیهای آسیایی با استفاده از میزبانی، حریف اصلی ما هستند. ژاپنی که قبلاً در اوزان پایین خوب بود، حالا در وزنهای بالاتر هم قدرت خود را به نمایش میگذارد. در حال حاضر با اینکه ما به خاطر جنگ تحمیلی در شرایط عادی نبودیم اما کادر فنی باید دستفرمان خوبی داشته باشد تا با تمرینات زیاد در مسابقات آسیایی بدرخشند، چرا که ما جزء سه قطب برتر کشتی جهان هستیم.
بدون شک خیلی از نگاهها در پنج وزن اول به وزن ۹۷ کیلو بود، جایی که امیرعلی آذرپیرا کشتی میگرفت. اما او مقابل آرش یوشیدا شکست خورد.
یوشیدا بعد از کسب مدال برنز جهانی زاگرب با قدرت به میدان آمد و توانست تاجالدینوف، قهرمان المپیک پاریس را در نیمهنهایی شکست دهد. او نشان داده روند رو به رشدی دارد و بعد از مغلوب کردن آذرپیرا در فینال، اکنون خود را در وزن ۹۷ کیلو تحمیل کرده است. به نظرم آذرپیرا در این دوره خوب کشتی نگرفت و از آمادگی ۱۰۰ درصدی برخوردار نبود. به لحاظ اینکه او در وزن حسن یزدانی به مسابقات رفته بود، فشار بیشتری را هم تحمل کرد. اما در نهایت باید بگویم آذرپیرای همیشگی نبود.
فکر میکنید کامران قاسمپور با کسب مدال طلا توانست خود را در وزن ۹۲ کیلو تثبیت کند؟
کامران کشتیگیر قابلی است و بعد از کسب دو مدال طلای قهرمانی جهان در ۹۲ کیلو، همه از او انتظارات بالایی دارند. چندین سال هم در ۸۶ کیلو رقابت نزدیکی با حسن یزدانی داشت. حریفان اصلی کامران از کشورهای بلغارستان، یونان، جمهوری آذربایجان، گرجستان و آمریکا هستند و در آسیا رقیب قدرتمندی ندارد که به لحاظ فنی و تاکتیکی از او بهتر باشد. پس کسب طلا توسط او راحتتر از سایر همتیمیهایش بود. به نظرم او باید برنامهریزی بهتری داشته باشد تا در جهانی همان کامران ۹۲ کیلو را ببینیم.
پیمان نعمتی در ۶۵ و مهدی یوسفی در وزن ۷۹ کیلوگرم حذفشدههای ایران بودند. دو مدال از دست ایران پرید؟!
پیمان برای اولین بار حضور داشت. اما یوسفی نسبت به گذشته اصلاً خوب کار نکرد. حذف این دو جوان نشان میدهد که باید روی پشتوانهسازی بهتر کار کنیم. در ۶۵ کیلو، ایران رحمان عموزاد را دارد که قهرمان جهان است، اما فاصله نفرات دوم و سوم این وزن (از بین جوانان و نوجوانان) با عموزاد آنقدر زیاد است که باید فکری برای آن بشود. دیگر در این وزن، جوانان امیدهای ما موفق نیستند. بهتر است ارزیابی شود و علت نزول را پیدا کنند.
میلاد والیزاده اولین طلای کاروان را کسب کرد. خیلی از کارشناسان او را پدیده تیم ملی در مسابقات بیشکک معرفی کردند؟
در وزن ۵۷ کیلو، والیزاده، حریف هندی و ژاپنی را به راحتی مغلوب کرد. در فینال مقابل باتخویاگ از مغولستان، در مدت زمان یک دقیقه و ۴۷ ثانیه با امتیاز عالی ۱۴ بر ۳ پیروز شد. این نشان میدهد که بعد از مدتی که در قهرمانی آسیا و جهانی در این وزن افت داشتیم، والیزاده نشان داد که با قهرمانی در آسیا تازه کارش شروع شده و زنگ خطر جدی را برای رقبایش به صدا درآورده است.
اما امیرمحمد یزدانی کمی ما را نگران کرد، هرچند صاحب مدال برنز آسیا شد؟
او سرپرشوری دارد و کارهای خارقالعادهای انجام میدهد. او در دوره قبلی آسیا، شینوسوکه آئویاگی، دارنده مدال طلا و نقره جهان از ژاپن را شکست داده بود، ولی این بار در نیمهنهایی باخت. خودش تماشاگر، چلنج و کشتی را میخواهد اداره کند. به نظرم مربیاش باید مدیریت کشتی او را برعهده بگیرد.
با همه این تحلیلهایی که داشتید، فکر میکنید در بازیهای آسیایی ناگویا کارمان سخت باشد؟
اولاً به خاطر فاصله زمانی کم ناگویا تا جهانی، فکر میکنم آسیایی به ما لطمه بزند. به غیر از هند و ژاپن، باید بحرینیها را هم در نظر داشته باشیم زیرا آنها کشتیگیران روسی زیادی را به خدمت گرفتهاند و به عنوان حریف خوب باید جدیشان بگیریم.
فکر میکنید کشتی آزاد به غیر از تیم اصلی، تیمهای آمادهای همانند کشتی فرنگی در اختیار دارد؟
حسن رنگرز چندین سال است بسیار خوب کار میکند و در آسیا با میدان دادن به جوانان نشان داد که پشتوانهسازی خوبی انجام میدهد. شاید تعداد طلاهایش کم شد، ولی در ۱۰ وزن مدال گرفت. برای کشتی آزاد هم باید به این بیندیشیم که هر چقدر به جوانان میدان بدهیم، آینده ما تضمینشدهتر
است.
ابراهیم مهربان، سخنگوی فدراسیون کشتی در گفتوگو با «ایران»:
باید با برنامه ویژه به استقبال بازیهای ناگویا برویم
گروه ورزشی/ ابراهیم مهربان سخنگوی فدراسیون کشتی، با اشاره به قهرمانی تیمهای کشتی فرنگی و آزاد ایران در مسابقات قهرمانی آسیا معتقد است: «حمایتهای رئیس فدراسیون و برنامهریزی خوب کادر فنی تیمهای ملی آزاد و فرنگی نشان داده که با وجود شرایط بحرانی جنگ تحمیلی، کشتیگیرانمان به بهترین نحو قدرتمندانه مبارزه کردند و پرچم پرافتخار کشورمان را بر قله آسیا بار دیگر برافراشتند.»
او با توجه به شرایط رو به رشد کشتی هند و ژاپنیها در کشتی آزاد، در گفتوگو با «ایران» میگوید: «با توجه به شرایط جنگی کشور که متأثر از حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی بود، طبیعتاً شرایط عادی نبود. اردوهای منظم نداشتیم و کشتیگیران مدت زیادی دور هم نبودند. سفر زمینی ۲۰ ساعته و سایر تنگناها باعث شد در دو وزن مدال را از دست بدهیم، اما قهرمانی باز هم کار بزرگی بود. ضمناً کشورهای صاحبسبک دنیا در کشتی، نگاه المپیکمحور دارند و مثل ما، هر چه به روزهای المپیک نزدیک میشویم، برنامهریزیها سنگین و فشردهتر میشود. ژاپنیها هم که یدطولایی در برنامهریزی دارند و در المپیکهای توکیو و پاریس هم نشان دادند که چقدر خوب کار میکنند. هند نیز به واسطه برگزاری جایزه بزرگ، فرصتهای خوبی برای رویارویی کشتیگیرانش با رقبای بزرگ جهان فراهم کرده است. بنابراین در بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ که مهمترین رویداد در این قاره محسوب میشود، کشورهایی چون هند، ژاپن و چین، حتی قزاقستان و قرقیزستان، برای بالابردن تعداد مدالهای خود تمهیدات ویژهای در کشتی خواهند داشت و نتایج آن برایشان مهم است. ما نیز باید برنامه ویژهای داشته باشیم و با آنالیز دقیق حریفان، قدم به ناگویا بگذاریم. قطعاً ما مثل همیشه به دنبال سرافرازی کاروان و سپس کشتی ایران هستیم.»
ابراهیم مهربان درخصوص برتری پشتوانهسازی فرنگی نسبت به کشتی آزاد نیز میگوید: «بحث کمیت و کیفیت و نتایج در کشتی آزاد با فرنگی بسیار متفاوت است. اینکه هر دو سرمربی با چه تفکری قدم به آسیا گذاشتهاند و نسبت به عملکرد کشتیگیران، میتوان بهترین تصمیم و نظر را گرفت. کار تخصصی است که باید بعد از بررسی، اعلام نظر کرد.»
سخنگوی فدراسیون در پایان درخصوص خرابیهایی که در کمپ تمرینی و ساختمان اداری فدراسیون کشتی پیش آمده نیز گفت: «آسیب فدراسیون و کمپ قابل ملاحظه است، اما برآورد مالی آن برعهده بخش عمرانی فدراسیون است و من نمیتوانم نظر قطعی به آن بدهم. ولی مطمئناً هر چه زودتر برای تعمیرات آن اقدام میکنیم.»
هت تریک قهرمانی در شرایط سخت
عزیز اطاعتی
کارشناس کشتی
هتتریک قهرمانی تیم ملی کشتی آزاد ایران در قاره کهن، با وجود شرایط سخت جنگی، اتفاق خوبی است که باید بابت آن خوشحال بود. کشتیگیران در شرایط دشوار و خاص به خاطر جنگ تحمیلی، خود را برای حضور در مسابقات آماده کردند و بدون شک همه این مسائل تأثیر زیادی بر آمادگی ورزشکاران دارد. اما فراموش نکنیم تیمی که قرار است در میدانی حاضر شود، یا باید قید میدان و مبارزه را بزند، یا اینکه در حد اعتبار و نام کشتی ایران روی تشک مبارزه کند.
این میادین باید از نظر فنی نیز دستاوردی برای کشتی ایران داشته باشد و مهمتر از آن، اینکه کادر فنی چه میخواست و آیا نتیجه مدنظر را گرفته است یا نه؟ دستاورد مهم، درخشش در میادین بزرگتر و مهمتر از آسیا است؛ یعنی قهرمانی جهان و بازیهای آسیایی که رقبای سطحبالاتر و باکیفیتتری در آنها حاضر میشوند. قهرمانی آسیا میدان مهمی بود، اما از حالا به بعد، کشتیگیران در مسیر قهرمانی جهان و بازیهای آسیایی ناگویا قرار دارند.
شک نکنید کشتیگیران ایران در ناگویا مقابل تیمهای قرقیزستان، ژاپن میزبان، مغولستان و حتی بحرین با وجود کشتیگیران روسی و همچنین چینیها، چالش بزرگی پیش رو خواهند داشت. ژاپن به عنوان میزبان بازیهای آسیایی، رقیبی درجهیک نه تنها در آسیا، بلکه در دنیا است. شاید قبلاً ژاپن در اوزان ۶۱، ۶۵ و نهایتاً ۷۹ کیلو مطرح بود، اما حالا به حدی کشتی ژاپنیها پیشرفت کرده که حتی در وزن ۹۷ کیلو، کشتیگیر ژاپنی، آذرپیرا، ملیپوش ایران را شکست داد. امروز ژاپنیها به رقیب جدی کشتی ایران تبدیل شدهاند.
حتی هند نیز رقیب سرسختی برای ایران محسوب میشود؛ در وزن ۱۲۵ کیلو را در نظر داشته باشید که اگر امیرحسین زارع نبود، تیم کشور ما به مشکل برمیخورد.
از حالا باید ملیپوشان، علاوه بر تکنیک و تاکتیک، از نظر آشنایی با قوانین، به ویژه قانون چلنج نیز آماده شوند. چرا که در قهرمانی آسیای بیشکک، سه تا چهار ملیپوش به خاطر عدم هماهنگی و عدم آشنایی کشتیگیران و کادر فنی با قوانین چلنج، مدال از دست دادند. نباید به این قضیه بیاهمیت باشیم. در واقع اردو تنها برای تمرین کشتیگیران نیست، بلکه مربیان نیز باید بهروز شوند. آنها باید هم روی فنون و شگردها کار کنند و مهارت «برد» را با کشتیگیران مرور نمایند و هم مربیان، مهارت کوچینگ خود را بهروز کنند.
پرونده این قهرمانی اکنون باید بسته شود و فدراسیون و کادر فنی باید دنبال اجرای برنامه و استانداردهایی برای موفقیت تیم ملی آزاد در بازیهای آسیایی و قهرمانی جهان باشند. توجه به دو یا سه نکته برای نتایج بهتر در دو میدان حساس بعدی ضروری است: اول، بررسی و آسیبشناسی اینکه چرا بعضی کشتیگیران باختند؟ دوم، اینکه چرا بعضی کشتیگیران در شرایط ۵۰-۵۰ شکست خوردند. کادر فنی باید با بهروز کردن تفکر خود، روی بالا بردن شاخص پیروزی کار کند. در نهایت، برای کیفیت بهتر مدالها برنامهریزی
شود.
کشتی آزاد ایران پتانسیل خوبی دارد، اما کادر فنی کار سختی پیش رو دارد و برای استفاده درست از این پتانسیل، نیاز به درایت دارد. کشتی آزاد ایران در شرایطی است که میتواند دو تیم جداگانه برای قهرمانی جهان و ناگویا داشته باشد، به شرط اینکه کادر فنی از اهمیت کوچینگ غافل نشود. به هر حال، کشتیگیر با مربیاش برنده مسابقه میشود، همانطور که کارشناسان معتقدند مربی در فوتبال باید از بازیکنانش
بازی بگیرد.
کشتی آزاد ، چالشیتر از فرنگی
مجید حاتمی
کارشناس کشتی
تیم ملی کشتی آزاد ایران با اینکه چالش بیشتری نسبت به کشتی فرنگی دارد، اما تنها تیمی است که به خاطر فاصله کم بین قهرمانی جهان و بازیهای آسیایی، مشکل زیادی ندارد؛ چراکه تیم برتر دنیاست و در دنیا حرف برای گفتن دارد. کشتی آزاد ایران حتی شرایط بهتری از ژاپن که به زور دارای دو تیم است، دارد؛ در حالی که دو تیم کشتی آزاد ایران باکیفیت هستند.
چهار مدال طلای ایران در قهرمانی آسیا، اتفاق خیلی خوبی است و تیمی که پژمان درستکار به قرقیزستان برد، عملکرد بدی نداشت. توقع فدراسیون و مردم هم این است که در تمام مسابقات، همه کشتیگیران تاپ نروند و پشت خط ماندهها روی تشک آسیا که کوچکتر از قواره کشتی ایران است، محک بخورند. البته تصمیم کادر فنی هم تصمیم درستی بود که مثل کشتی فرنگی، کشتیگیرانی را به قهرمانی آسیا برد که کمتر باید وزنکشی میکردند. بهعنوان مثال، امیرحسین زارع تا بازیهای آسیایی یا قهرمانی جهان، دیگر در هیچ مسابقهای شرکت نمیکند.
سرمربی تیم ملی کشتی آزاد در سبکوزنها، کشتیگیران جوان را محک زد. از طرفی در حالی که حرف از رسیدن کامران قاسمپور به آخر کشتی است، درستکار به خواست فدراسیون، او را روی تشک قرقیزستان ارزیابی کرد، چرا که امسال کشتی آزاد ایران به او نیاز دارد تا یکی از ۱۶ دوبنده ایران در ناگویا و قهرمانی آسیا را داشته باشد و البته او هم با قهرمانی در آسیا نشان داد میتواند کمکحال ایران باشد.
میلاد والیزاده دوباره با قهرمانی در وزن اول، خودش را در حد کشتیگیران تراز اول ثابت کرد. محمدمبین عظیمی هم خیال سرمربی تیم را برای داشتن ترکیبی تقریباً متفاوت
راحت کرد.
اما یکسری از کشتیگیران مثل امیرمحمد یزدانی با سومی در قهرمانی آسیا نشان دادند نباید روی آنها برای دو میدان مهم جهانی و بازیهای آسیایی حساب کرد، هرچند دست کادر فنی در وزن ۷۴ کیلوی المپیکی خیلی هم باز نیست.
سومی او ثابت کرد رقابت او بین ۶ نفر آسیایی وزن المپیکی، مهرهای نیست که خیال درستکار را راحت کند.
حتی مدال برنز سینا خلیلی در وزن غیرالمپیکی ۷۰ کیلو به درستکار کمک کرد که میتواند از او در قهرمانی جهان برای امتیاز و رفتن روی سکو استفاده کند. حذف پیمان نعمتی در وزن ۶۵ کیلو، همان وزن رحمان عموزاد، باعث میشود احتمال حفظ رحمان در این وزن بیشتر شود. البته به خاطر اینکه رحمان باید وزن زیادی کم میکرد، در بیشکک از او استفاده نشد.
با اینکه مدال آزادکاران ایران در اوزان غیرالمپیکی کیفیت پایینتری داشت، همین مسأله کمک میکند تا اوزان المپیکی با اطمینان خاطر بیشتری در ناگویا حاضر شوند. البته درستکار میتواند کشتیگیرانی را که در آسیا طلایی نشدند به قهرمانی جهان ببرد، چرا که در قهرمانی جهان برخلاف بازیهای آسیایی، امتیاز مهم است و هر کشتیگیری برنز هم بگیرد، ۲۰ تا ۲۵ امتیاز میگیرد.
با این شرایط، سرمربی تیم ملی کشتی آزاد برای شناخت ترکیب اصلی به حضور در ۴ تا ۵ تورنمنت نیاز دارد. هرچند نباید فراموش کرد که میزان مصدومیت آزادکاران بیشتر از فرنگیکاران است، بنابراین طبیعی به نظر میرسد که فدراسیون و کادر فنی آنها بیشتر نگران باشند.
اما بدون شک میدان ناگویا برای آزادکاران ایران، میدان بیدردسری نیست؛ چرا که ژاپنیها هر وقت میزبان قهرمانی جهان و بازیهای آسیایی باشند، با حضوری متفاوت، پوست رقبای خود را میکنند. آنها در دو دهه اخیر سرمایهگذاری خوبی روی اوزان سبک کردهاند و از طرفی در سنگینوزن هم با استفاده از کشتیگیران دو رگه، حاشیه امن سنگینوزنهای ایران را به خطر میاندازند؛ درست مثل آرش یوشیدا، کشتیگیر ایرانی-ژاپنی وزن ۹۷ کیلوگرم.
هند هم بعد از ژاپن، حریف خطرناکی برای آزادکاران ایران محسوب میشود؛ تیمی که مثل بقیه رقبا برای داشتن دو تیم با ترکیب متفاوت مشکل دارد، اما هر روز بهتر از قبل میشود.
در واقع پیشرفت کشتی هند مدیون سرمایهگذاری ارتش و صنایع آن و مربیان ایرانی است، هرچند بهتازگی مربیان روسی و ژاپنی هم در این کشور کار میکنند.
انتهای پیام/