۴ اقتضای ملی بودن صداو سیما
در دوران جنگ، رسانهها صرفاً ابزار اطلاعرسانی نیستند، بلکه نقشی فراتر از اطلاع رسانی ایفا میکنند و به یکی از ارکان اصلی مدیریت افکار عمومی، حفظ انسجام ملی و تقویت تابآوری اجتماعی تبدیل میشوند.
سعید نورمحمدی، عضو شورای مرکزی حزب ندای ایرانیان : در همین راستا صداوسیما به عنوان رسانه ملی، مسئولیتی سنگینتر بر عهده دارد. شهروندان حق دارند در شرایط بحرانی بیش از هر زمان دیگری به دنبال اخبار موثق، تحلیلهای قابل اعتماد و آرامش روانی باشند.
بنابراین، اولین مسئولیت صداوسیما در دوران جنگ، سرعت همراه با دقت در اطلاعرسانی است. انتشار اخبار تأییدنشده یا متناقض منجر به گسترش شایعات و کاهش اعتماد اجتماعی خواهد شد. اقتضای دوم صدا و سیما حفظ مرجعیت خبری است. متأسفانه صدا و سیما با ضعف در این زمینه باعث میدان یافتن رسانههای غیر رسمی و تقویت رسانههای برانداز خارج از کشور شده است که منجر به آسیبهای غیر قابل جبران بر امنیت ملی کشور شده است.
در شرایط جنگی میدان رسانهای بشدت متکثر و رقابتی میشود و شبکههای اجتماعی، رسانههای برونمرزی و منابع غیررسمی تلاش میکنند روایت خود را از رخدادها ارائه دهند. وقتی صداوسیما نتواند بهموقع، شفاف و حرفهای عمل کند، ممکن است مخاطب مرجع خبری خود را از دست بدهد. از این رو، اعتمادسازی از طریق صداقت، پرهیز از اغراق، و انعکاس واقعبینانه تحولات، ضرورتی انکارناپذیر است. سومین اقتضا، تقویت روحیه ملی و همبستگی اجتماعی است.
رسانه ملی باید در کنار انعکاس واقعیتها، امید اجتماعی را نیز تقویت کند. پرهیز جدی از شعارزدگی، بازتاب صدای همه شهروندان در رسانه ملی، نمایش همدلی مردم و نهادهای حاکمیتی به خصوص دولت، تلاش نیروهای امدادی و نظامی، نقشآفرینی کادر درمان و برجستهسازی ظرفیتهای ملی میتوانند این امر را محقق کنند. در واقع، صداوسیما باید میان واقعنمایی و امیدآفرینی توازن برقرار کند، به نحوی که نه با ایجاد فضای تلخ و هراسآلود، جامعه دچار اضطراب فراگیر شود و نه چنان خوشبینانه و شعارزده عمل کند که از واقعیتهای میدان فاصله بگیرد. اقتضای چهارم را میتوان توجه به کارکرد آموزشی رسانه تعریف کرد.
در شرایط جنگی، مردم نیازمند آموزشهای کاربردی در حوزههایی چون حفظ ایمنی، نحوه مواجهه با بحران، کمکهای اولیه، مدیریت اضطراب و شیوه استفاده از خدمات امدادی هستند. صداوسیما میتوانست با تولید برنامههای کوتاه، دقیق و قابل فهم، به ارتقای آمادگی عمومی کمک کند.
در نهایت، صداوسیما در دوران جنگ باید رسانهای حرفهای، مسئول، آرامشبخش و وحدتآفرین باشد. موفقیت این رسانه نه فقط در پوشش اخبار، بلکه در توانایی آن برای حفظ اعتماد عمومی، تقویت سرمایه اجتماعی و همراهی با نیازهای واقعی جامعه معنا پیدا میکند. اگر صدا و سیما بر خلاف منافع ملی اقدام به تخریب و تضعیف بخشهایی از نظام سیاسی کند، دولت را تخریب کند، تیم مذاکره کننده را با اتهام مواجه کند، دقیقاً خلاف این مسئولیت مهم عمل کرده است.
انتهای پیام/