علی نعیمی، منتقد سینما در روزنامه ایران نوشت: رضا رویگری برای چند نسل از مخاطبان ایرانی، فقط یک بازیگر نبود؛ او بخشی از حافظه جمعی ما بود. چهرهای که از دهه شصت و هفتاد، در قاب سینما و تلویزیون نشست و با نقشهای اکشن، جوانپسند و پرتحرک، هیجان و جسارت را به تصویر کشید.
یکی از مهمترین مؤلفههای موفقیت «اکنون»، حسن سلیقه در انتخاب میهمانان است؛ انتخابی که نه بر اساس شهرت صرف، بلکه بر مبنای امکان گفتوگوی معنادار صورت میگیرد.
علی نعیمی، منتقد سینما در یادداشتی نوشت: سینما، بیش از آنکه صرفاً ابزاری برای روایت داستان باشد، خود یک جهان مستقل است؛ جهانی با مناسبات پیچیده، رؤیاهای بربادرفته، ستارههایی که میدرخشند و فراموش میشوند و هنرمندانی که میان عشق به هنر و فشار واقعیتهای اجتماعی و اقتصادی در رفتوآمدند.
سریالهای پلیسی همواره یکی از محبوبترین گونههای نمایشی در تلویزیون و شبکه نمایش خانگی ایران بودهاند؛ آثاری که علاوه بر هیجان و معما، حامل تصویری خاص و گاه متفاوت از پلیس و نهادهای انتظامی هستند.
«لاکپشت» تازهترین ساخته بهمن کامیار، یک گام بلند و جسورانه در مسیر فیلمسازی اوست؛ فیلمی که پس از دو سال توقیف، بالاخره روی پرده رفته و نشان داده هنوز هم میتوان در سینمای ایران تجربهای متفاوت در مرز واقعیت و خیال خلق کرد. اثری که با جسارت به سراغ ژانر سایکودرام (رواندرام) رفته و با لحظاتی از مالیخولیا، تعلیق و اضطراب روانی، تماشاگر را تا پایان با خود همراه میکند.
علی نعیمی منتقد سینما درباره افول یک مرجعیت نمایشی یادداشتی به روزنامه ایران ارائه کرد.