اخبار
22778
روایتی متفاوت از درخشش کشتیگیر آملی در جهانی یونان
به نام پدر
به گزارش ایران ورزشی، مسابقات کشتی فرنگی نوجوانان جهان با قهرمانی عجیب و دور از انتظار تیم ایران به پایان رسید. از این بابت عجیب که این تیم با یک نفر کمتر به مسابقات رفت و تیم نایب قهرمان یعنی ازبکستان هم چهار مدال طلا گرفت اما تیم ایران با یک طلا، یک نقره و چهار برنز بالاتر از ازبکستان قهرمان شد اما این قهرمانی را شاید بیش از همه مدیون ابوالفضل زارع باشند. کشتیگیر آملی وزن 60 کیلوگرم که دو کشتی عجیب را انجام داد و در حالیکه هر دو کشتی را عقب افتاده بود اما در نهایت پیروز شد تا ایران قهرمانی این دوره را از دست ندهد اما مدال برنز جهان و قهرمانی ایران دیگر برای این کشتیگیر طعم شیرینی نداشت.
کشتی اول او که خیلی هم سر و صدا به پا کرد، مقابل کشتیگیر قزاقستانی بود که حریف هفت بر صفر از ابوالفضل جلو افتاده بود اما این دلاور آملی کشتی را 8 بر7 کرد و در نهایت هم با ضربه فنی حریفش را شکست داد. کشتی دوم در مرحله ردهبندی مقابل ازبکستان بود که اگر میباخت ازبکها پنج امتیاز بیشتر گیرشان میآمد و شاید به طور کل قهرمانی از دست میرفت. در این مسابقه هم زارع پنج امتیاز از حریف عقب افتاد اما بعد با اجرای فنون ناب ایرانی تماشاگران را به وجد آورد. هر چند که در بین تماشاگران جای پدرش خالی بود. پدری که ابوالفضل را از آمل به تهران رساند و تحویل کادرفنی داد تا به یونان اعزام شود اما خودش در حین برگشت به آمل تصادف کرد و جانش را از دست داد. ابوالفضل وقتی دو کشتی را از ازبکستان و قزاقستان برد و مدال برنز را به گردن انداخت تصور میکرد که پدرش حالا از دیدن کشتیهای او لذت میبرد اما واقعیت این بود که چشمان پدر برای همیشه بسته شده بود و دیگر نمیتوانست درخشش ابوالفضل را ببیند. کادرفنی با هماهنگی خانواده به او نگفته بودند تا روحیهاش را از دست ندهد. ابوالفضل تصور میکرد که پدرش همانطوری که او را بدرقه کرده در فرودگاه به استقبالش هم میآید اما نمیدانست که حسرت آغوش پدر تا همیشه به دلش میماند و او با خانوادهای روبهرو میشود که همه سیاهپوش پدر بودند.
انتهای پیام/
کشتی اول او که خیلی هم سر و صدا به پا کرد، مقابل کشتیگیر قزاقستانی بود که حریف هفت بر صفر از ابوالفضل جلو افتاده بود اما این دلاور آملی کشتی را 8 بر7 کرد و در نهایت هم با ضربه فنی حریفش را شکست داد. کشتی دوم در مرحله ردهبندی مقابل ازبکستان بود که اگر میباخت ازبکها پنج امتیاز بیشتر گیرشان میآمد و شاید به طور کل قهرمانی از دست میرفت. در این مسابقه هم زارع پنج امتیاز از حریف عقب افتاد اما بعد با اجرای فنون ناب ایرانی تماشاگران را به وجد آورد. هر چند که در بین تماشاگران جای پدرش خالی بود. پدری که ابوالفضل را از آمل به تهران رساند و تحویل کادرفنی داد تا به یونان اعزام شود اما خودش در حین برگشت به آمل تصادف کرد و جانش را از دست داد. ابوالفضل وقتی دو کشتی را از ازبکستان و قزاقستان برد و مدال برنز را به گردن انداخت تصور میکرد که پدرش حالا از دیدن کشتیهای او لذت میبرد اما واقعیت این بود که چشمان پدر برای همیشه بسته شده بود و دیگر نمیتوانست درخشش ابوالفضل را ببیند. کادرفنی با هماهنگی خانواده به او نگفته بودند تا روحیهاش را از دست ندهد. ابوالفضل تصور میکرد که پدرش همانطوری که او را بدرقه کرده در فرودگاه به استقبالش هم میآید اما نمیدانست که حسرت آغوش پدر تا همیشه به دلش میماند و او با خانوادهای روبهرو میشود که همه سیاهپوش پدر بودند.
انتهای پیام/