اخبار
23431
درخشش پدری در نقش جدید
مشکل خوشایند دلافوئنته
به گزارش ایران ورزشی در آخرین دیدارهای تیم ملی فوتبال اسپانیا، پدری، هافبک جوان و درخشان لاروخا نقش کلیدی و تعیینکنندهای ایفا کرده است. در بازی دشوار مقابل ترکیه در شهر قونیه، جایی که شرایط جوی و فضای پرتنش انتظار تیم اسپانیا را میکشید، پدری با یک نمایش فوقالعاده و گلزنی در دقایق حساس، علاوه بر تأثیرگذاری در خط میانی، به اصلیترین چهره تیم در برد 6برصفر اسپانیا تبدیل شد.
عدم حضور فابیان بهدلیل مصدومیت، فرصتی طلایی برای سرمربی لوئیس دلافوئنته بود تا پدری را بیشتر در نقش هافبک میانی قرار دهد؛ نقشی که به نظر میرسد برای این بازیکن جوان بسیار مناسبتر است و بازی او را به سطحی بالاتر ارتقا داده است. عملکرد پدری در این پست باعث شده کارشناسان ورزشی و رسانهها از جمله نشریه آس و پلتفرم آماری SofaScore، به او نمرات فوقالعادهای بدهند که در سطحی کمنظیر است.
پدری در این بازیها نشان داده که توانایی اداره و هدایت بازی از عمق زمین را دارد. او نهتنها در خلق موقعیتها و توزیع توپ، بلکه در حفظ کنترل بازی نیز نقش بیبدیلی دارد. در دیدار با بلغارستان، پدری با ۱۳۲پاس موفق و دقت ۸۹درصدی، یکی از بهترین بازیهای خود را ارائه کرد؛ آماری نزدیک به بازی قبلی که اسپانیا در جام جهانی مقابل مراکش انجام داد.
در بازی مقابل ترکیه، پدری ۲۱پاس کلیدی در منطقه هجومی ارسال کرد و با زدن دو گل، تأثیرگذاری خود را در تیم بیش از پیش نشان داد. به این ترتیب، او دومین بازی با گلزنی دوتایی خود را برای تیم ملی ثبت کرد و در مجموع در ۵بازی اخیر ترکیب اسپانیا و بارسلونا، ۳گل زده است.
استراتژی سرمربی اسپانیا این است که با قرار دادن پدری در نقش هافبک مرکزی، پشت سر او دو بازیکن مثل مرینو و زوبیمندی را بگذارد تا وظیفه دفاعی را تقسیم کنند و به پدری آزادی عمل بیشتری داده شود. این طرح تاکتیکی شاید در مسیر جام جهانی ۲۰۲۶ تبدیل به نقشه اصلی تیم شود.
از سوی دیگر، حضور فابیان نیز بهعنوان یک هافبک میانی کاربلد، گزینهای مهم برای ترکیب تیم است. دلا فوئنته تلاش کرده ترکیب فابیان و پدری را در کنار هم آزمایش کند و پیشبینی میشود این همکاری در آینده نزدیک به شکل جدیتری در تیم ملی تثبیت شود.
میکل مرینو، هافبک آرسنال، که یک هتتریک مقابل ترکیه به ثبت رساند، ممکن است نقش «بازیکن شماره 6» تیم را برعهده بگیرد؛ بازیکنی کلیدی برای تعویض و حفظ کیفیت تیم در صورت غیبت بازیکنان اصلی. همچنین مارتین زوبیمندی نیز در رقابت سختی با رودری قرار دارد که این رقابتها سطح کیفی و گزینههای انتخاب سرمربی را بالا میبرد.
در واقع سرمربی و هواداران با این «دغدغههای خوشایند» روبهرو هستند؛ دغدغههایی که از داشتن بازیکنان ممتاز و رقابت داخلی برای رسیدن به بهترین ترکیب ناشی میشود.
انتهای پیام/
عدم حضور فابیان بهدلیل مصدومیت، فرصتی طلایی برای سرمربی لوئیس دلافوئنته بود تا پدری را بیشتر در نقش هافبک میانی قرار دهد؛ نقشی که به نظر میرسد برای این بازیکن جوان بسیار مناسبتر است و بازی او را به سطحی بالاتر ارتقا داده است. عملکرد پدری در این پست باعث شده کارشناسان ورزشی و رسانهها از جمله نشریه آس و پلتفرم آماری SofaScore، به او نمرات فوقالعادهای بدهند که در سطحی کمنظیر است.
پدری در این بازیها نشان داده که توانایی اداره و هدایت بازی از عمق زمین را دارد. او نهتنها در خلق موقعیتها و توزیع توپ، بلکه در حفظ کنترل بازی نیز نقش بیبدیلی دارد. در دیدار با بلغارستان، پدری با ۱۳۲پاس موفق و دقت ۸۹درصدی، یکی از بهترین بازیهای خود را ارائه کرد؛ آماری نزدیک به بازی قبلی که اسپانیا در جام جهانی مقابل مراکش انجام داد.
در بازی مقابل ترکیه، پدری ۲۱پاس کلیدی در منطقه هجومی ارسال کرد و با زدن دو گل، تأثیرگذاری خود را در تیم بیش از پیش نشان داد. به این ترتیب، او دومین بازی با گلزنی دوتایی خود را برای تیم ملی ثبت کرد و در مجموع در ۵بازی اخیر ترکیب اسپانیا و بارسلونا، ۳گل زده است.
استراتژی سرمربی اسپانیا این است که با قرار دادن پدری در نقش هافبک مرکزی، پشت سر او دو بازیکن مثل مرینو و زوبیمندی را بگذارد تا وظیفه دفاعی را تقسیم کنند و به پدری آزادی عمل بیشتری داده شود. این طرح تاکتیکی شاید در مسیر جام جهانی ۲۰۲۶ تبدیل به نقشه اصلی تیم شود.
از سوی دیگر، حضور فابیان نیز بهعنوان یک هافبک میانی کاربلد، گزینهای مهم برای ترکیب تیم است. دلا فوئنته تلاش کرده ترکیب فابیان و پدری را در کنار هم آزمایش کند و پیشبینی میشود این همکاری در آینده نزدیک به شکل جدیتری در تیم ملی تثبیت شود.
میکل مرینو، هافبک آرسنال، که یک هتتریک مقابل ترکیه به ثبت رساند، ممکن است نقش «بازیکن شماره 6» تیم را برعهده بگیرد؛ بازیکنی کلیدی برای تعویض و حفظ کیفیت تیم در صورت غیبت بازیکنان اصلی. همچنین مارتین زوبیمندی نیز در رقابت سختی با رودری قرار دارد که این رقابتها سطح کیفی و گزینههای انتخاب سرمربی را بالا میبرد.
در واقع سرمربی و هواداران با این «دغدغههای خوشایند» روبهرو هستند؛ دغدغههایی که از داشتن بازیکنان ممتاز و رقابت داخلی برای رسیدن به بهترین ترکیب ناشی میشود.
انتهای پیام/