ایده تاریخی ژاپن برای انشعاب در فوتبال آسیا
کودتا علیه تبعیض AFC
در حالی که سرازیر شدن سرمایه فوتبال آسیا به سمت کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس بیش از هر زمان دیگری برای کشورهای عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا عیان شده است، برخی رسانههای ژاپنی و شرق آسیایی، از اقدامی جدی برای تغییر دادن این شرایط نابرابر صحبت کردهاند. با نگاه به شرایط فوتبال آسیا در سالهای اخیر، به راحتی میتوان متوجه یک نابرابری عجیب بین کشورهای متمول عربی چون عربستان، قطر و امارات با سایر کشورهای آسیایی شد که این موضوع با مخالفت و اعتراض جدی کشورهای صاحب فوتبال در شرق آسیا روبهرو شده است.
یکی از اقدامات عجیب در این زمینه، برگزاری تمام مسابقات مرحله یکچهارم تا فینال اولین دوره لیگ نخبگان به صورت تک بازی و در عربستان بود که عملاً، شانس کشورهای شرق آسیا و تیمهای قطری و اماراتی را برای استفاده از امتیاز میزبانی در این مسابقات از بین برد. در مرحله پلیآف مقدماتی جام جهانی نیز طبق یک فرمول عجیب و بیسابقه، میزبانی به تیمهای عربستان و قطر داده شد و آنها نه تنها از امتیاز حضور هواداران خود بهره بودند، بلکه شش روز فاصله بین بازیهایشان داشتند و همه چیز برای صعود آنها با توجه به استراحت کمتر سایر رقبا فراهم بود.
این موضوع با اعتراض جدی اماراتیها، عراقیها و حتی کارلوس کیروش سرمربی عمان و پاتریک کلایورت سرمربی تیم ملی اندونزی همراه شد. مراسم برترینهای سال و اعطای جایزه بهترین فدراسیون فوتبال در بخش پلاتینیوم به عربستان و اهدای جایزه مرد سال فوتبال آسیا به سالم الدوساری که چندان فصل موفقی را سپری نکرده بود، اعتراضات در خصوص توجه ویژه کنفدراسیون فوتبال آسیا به عربستانیها و قطریها را افزایش داد و حالا ژاپنیها، با یک ایده جدید علیه این موضوع به پا خواستهاند.
شبکه تلویزیونی UTV مدعی شده مدیران فدراسیون فوتبال ژاپن از عملکرد کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) به شدت ناراضی هستند و حتی طرح اولیهای برای تشکیل یک نهاد مستقل با عنوان «کنفدراسیون فوتبال آسیای شرقی» (EAFC) را بررسی میکنند. بر اساس این گزارش، ژاپنیها بر این باورند که تصمیمهای اخیر AFC بیش از حد تحتتأثیر نفوذ و حمایت مالی کشورهای عربستان و قطر قرار دارد. از دید آنها، مسیر مدیریتی کنفدراسیون دیگر متوازن نیست و منافع کشورهای شرق آسیا در تصمیمگیریها نادیده گرفته میشود. در صورت تحقق این طرح، قدرتهای فوتبال شرق قاره مانند کره جنوبی، کره شمالی و چین به ژاپن خواهند پیوست و حتی کشورهای جنوبشرقی نظیر اندونزی، تایلند، ویتنام و سنگاپور نیز احتمالاً به آنها ملحق میشوند. برخی منابع حتی از تمایل احتمالی استرالیا و نیوزیلند برای حضور در چنین اتحادی خبر دادهاند؛ اتحادی که میتواند یکی از قدرتمندترین بلوکهای فوتبال جهان را شکل دهد.
با این حال، هنوز هیچ مقام رسمی از فدراسیون ژاپن یا AFC این گزارش را تأیید نکرده است. بسیاری از ناظران منطقه، انتشار این خبر را بیش از آنکه طرحی عملی بدانند، «هشدار سیاسی» از سوی شرق آسیا به کنفدراسیون تعبیر کردهاند؛ هشداری برای یادآوری نقش تاریخی کشورهای شرق در توسعه فوتبال قاره. واقعیت این است که برای سالهای طولانی، AFC زیر نفوذ کشورهای شرق آسیا، بهویژه ژاپن اداره شده و حتی تقویم مسابقات بینالمللی بر اساس لیگهای شرق تنظیم میشد. اما از زمان اعلام میزبانی قطر برای جام جهانی ۲۰۲۲، موازنه قدرت بهتدریج تغییر کرد. کنفدراسیون در سالهای اخیر بخش عمده هزینههایش را از طریق حمایت مالی قطر و عربستان تأمین کرده و همین موضوع، حس کنار گذاشتهشدن را در میان مدیران ژاپنی تقویت کرده است.
از دید ژاپنیها، این بیتوجهی نهتنها با جایگاه ورزشیشان همخوان نیست، بلکه برای آینده فوتبال آسیا هم خطرناک است. کشوری که امروز تنها نماینده قاره در بین ۲۰ تیم برتر ردهبندی جهانی فیفاست، با بیشترین تعداد لژیونر در اروپا حضور دارد و با هدف رسیدن به قهرمانی در جام جهانی حرکت میکند، حالا احساس میکند صدایش در AFC کمتر از گذشته شنیده میشود. هرچند هنوز نمیتوان از «انشعاب» در فوتبال آسیا سخن گفت، اما افزایش نارضایتی در شرق قاره زنگ خطری جدی برای آینده اتحاد آسیایی است. اگر اختلافها ادامه پیدا کند، احتمال دارد ژاپن و متحدانش مسیر تازهای را در پیش بگیرند؛ مسیری که میتواند چهره فوتبال قارهکهن را برای همیشه تغییر دهد.
انتهای پیام/
یکی از اقدامات عجیب در این زمینه، برگزاری تمام مسابقات مرحله یکچهارم تا فینال اولین دوره لیگ نخبگان به صورت تک بازی و در عربستان بود که عملاً، شانس کشورهای شرق آسیا و تیمهای قطری و اماراتی را برای استفاده از امتیاز میزبانی در این مسابقات از بین برد. در مرحله پلیآف مقدماتی جام جهانی نیز طبق یک فرمول عجیب و بیسابقه، میزبانی به تیمهای عربستان و قطر داده شد و آنها نه تنها از امتیاز حضور هواداران خود بهره بودند، بلکه شش روز فاصله بین بازیهایشان داشتند و همه چیز برای صعود آنها با توجه به استراحت کمتر سایر رقبا فراهم بود.
این موضوع با اعتراض جدی اماراتیها، عراقیها و حتی کارلوس کیروش سرمربی عمان و پاتریک کلایورت سرمربی تیم ملی اندونزی همراه شد. مراسم برترینهای سال و اعطای جایزه بهترین فدراسیون فوتبال در بخش پلاتینیوم به عربستان و اهدای جایزه مرد سال فوتبال آسیا به سالم الدوساری که چندان فصل موفقی را سپری نکرده بود، اعتراضات در خصوص توجه ویژه کنفدراسیون فوتبال آسیا به عربستانیها و قطریها را افزایش داد و حالا ژاپنیها، با یک ایده جدید علیه این موضوع به پا خواستهاند.
شبکه تلویزیونی UTV مدعی شده مدیران فدراسیون فوتبال ژاپن از عملکرد کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) به شدت ناراضی هستند و حتی طرح اولیهای برای تشکیل یک نهاد مستقل با عنوان «کنفدراسیون فوتبال آسیای شرقی» (EAFC) را بررسی میکنند. بر اساس این گزارش، ژاپنیها بر این باورند که تصمیمهای اخیر AFC بیش از حد تحتتأثیر نفوذ و حمایت مالی کشورهای عربستان و قطر قرار دارد. از دید آنها، مسیر مدیریتی کنفدراسیون دیگر متوازن نیست و منافع کشورهای شرق آسیا در تصمیمگیریها نادیده گرفته میشود. در صورت تحقق این طرح، قدرتهای فوتبال شرق قاره مانند کره جنوبی، کره شمالی و چین به ژاپن خواهند پیوست و حتی کشورهای جنوبشرقی نظیر اندونزی، تایلند، ویتنام و سنگاپور نیز احتمالاً به آنها ملحق میشوند. برخی منابع حتی از تمایل احتمالی استرالیا و نیوزیلند برای حضور در چنین اتحادی خبر دادهاند؛ اتحادی که میتواند یکی از قدرتمندترین بلوکهای فوتبال جهان را شکل دهد.
با این حال، هنوز هیچ مقام رسمی از فدراسیون ژاپن یا AFC این گزارش را تأیید نکرده است. بسیاری از ناظران منطقه، انتشار این خبر را بیش از آنکه طرحی عملی بدانند، «هشدار سیاسی» از سوی شرق آسیا به کنفدراسیون تعبیر کردهاند؛ هشداری برای یادآوری نقش تاریخی کشورهای شرق در توسعه فوتبال قاره. واقعیت این است که برای سالهای طولانی، AFC زیر نفوذ کشورهای شرق آسیا، بهویژه ژاپن اداره شده و حتی تقویم مسابقات بینالمللی بر اساس لیگهای شرق تنظیم میشد. اما از زمان اعلام میزبانی قطر برای جام جهانی ۲۰۲۲، موازنه قدرت بهتدریج تغییر کرد. کنفدراسیون در سالهای اخیر بخش عمده هزینههایش را از طریق حمایت مالی قطر و عربستان تأمین کرده و همین موضوع، حس کنار گذاشتهشدن را در میان مدیران ژاپنی تقویت کرده است.
از دید ژاپنیها، این بیتوجهی نهتنها با جایگاه ورزشیشان همخوان نیست، بلکه برای آینده فوتبال آسیا هم خطرناک است. کشوری که امروز تنها نماینده قاره در بین ۲۰ تیم برتر ردهبندی جهانی فیفاست، با بیشترین تعداد لژیونر در اروپا حضور دارد و با هدف رسیدن به قهرمانی در جام جهانی حرکت میکند، حالا احساس میکند صدایش در AFC کمتر از گذشته شنیده میشود. هرچند هنوز نمیتوان از «انشعاب» در فوتبال آسیا سخن گفت، اما افزایش نارضایتی در شرق قاره زنگ خطری جدی برای آینده اتحاد آسیایی است. اگر اختلافها ادامه پیدا کند، احتمال دارد ژاپن و متحدانش مسیر تازهای را در پیش بگیرند؛ مسیری که میتواند چهره فوتبال قارهکهن را برای همیشه تغییر دهد.
انتهای پیام/