پایان همکاری کاپوچیانی با تیم ملی بسکتبال
وداع با معمار یونانی؟
در روزهایی که بسکتبال زنان ایران بیش از هر زمان دیگری تشنه امید، جسارت و ایمان به تواناییهای خود بود، النی کاپوچیانی با رهبری خود خون تازهای به رگهای تیم ملی تزریق کرد. مربی یونانی که تنها نقش یک سرمربی را بازی نکرد، بلکه روح تازهای در کالبد تیمی دمید که سالها نادیده گرفته شده بود. حضور کاپوچیانی نقطه عطفی بیتکرار برای بسکتبال زنان ایران بود. تیمی که کمتر کسی رویش حساب باز میکرد، با هدایت او پا به میدانهایی گذاشت که تا پیش از آن صرفاً رؤیا به نظر میرسید. نتیجه این اعتماد و تلاش مشترک، قهرمانی در غرب آسیا و سپس صعود تاریخی به فینال کاپ آسیا دویژنB بود. جایی که دختران ایران تنها با فاصلهای اندک از صعود به دویژنA بازماندند، اما در عمل ثابت کردند که در کنار بزرگان قاره حرفی برای گفتن دارند. در حالی که اردوهای تیم ملی بهدلیل نبود مسابقات رسمی فعلاً تعطیل شده، در این میان پست احساسی و صریح کاپوچیانی در صفحه شخصیاش حکایت از خداحافظی او با تیم ملی ایران دارد. پستی که در آن ضمن قدردانی از مردم ایران، از پایان همکاریاش با تیم ملی خبر داده است. او از تجربه حضور در ایران با احترام و عشق یاد کرد و صریحاً نوشت که مأموریتش در این مقطع به پایان رسیده است. این اعلام غیرمنتظره در حالی منتشر شد که فدراسیون بسکتبال ایران هنوز هیچ واکنش رسمی نسبت به آینده نیمکت تیم ملی نشان نداده است. حتی هادوی مدیرفنی تیمهای ملی به پاسخی مبهم بسنده کرد: «فدراسیون هنوز به این موضوع واکنشی رسمی نداشته و من هم نمیتوانم از طرف رئیس فدراسیون صحبت کنم. تا زمانی که فدراسیون اعلام رسمی نکند چیزی درباره قطع همکاری ما با کاپوچیانی مشخص نیست.»
این مسأله زمانی پیچیدهتر میشود که به اظهارات چند هفته پیش جواد داوری، رئیس فدراسیون، اشاره کنیم؛ او در مصاحبه با ایران ورزشی اعلام کرده بود در جلسه کمیته فنی درباره ادامه همکاری با کاپوچیانی تصمیمگیری خواهد شد. اما گویا خود النی پیش از آنکه فدراسیون به جمعبندی برسد، تصمیمش را گرفته و حالا پیش دستی کرده است. تصمیمی که بهنظر میرسد راه جدایی او از تیم ملی را قطعیتر از همیشه کرده است. بسکتبال زنان ایران بیتردید مدیون النی کاپوچیانی است. او ذهنیتی را ساخت که سالها جای خالیاش در میان زنان بسکتبالیست احساس میشد؛ ذهنیت پیروزی، مبارزه و حقخواهی در میدان ورزش. نتیجه این تغییر نگرش، تنها در نتایج مسابقات دیده نشد، بلکه در رشد جایگاه بینالمللی تیم نمایان است. طبق آخرین ردهبندی فیبا، تیم ملی بسکتبال زنان ایران در رده نهم آسیا و رده۴۴ جهان ایستاده است؛ جایگاهی که با ۱۵پله صعود نسبت به گذشته، رکوردی تاریخی محسوب میشود. حتی اگر جدایی کاپوچیانی قطعی شود میراث او باقی میماند. شاید روی نیمکت تیم ملی فرد دیگری بنشیند، اما دخترانی که با او رشد کردند، در هر قدمی که برمیدارند رد پای جسارت را باقی میگذارند. حالا باید دید در روزهای آینده فدراسیون بسکتبال نسبت به این موضوع چه واکنشی نشان داده و برای جایگزینی این مربی چه کار خواهد کرد.
انتهای پیام/
این مسأله زمانی پیچیدهتر میشود که به اظهارات چند هفته پیش جواد داوری، رئیس فدراسیون، اشاره کنیم؛ او در مصاحبه با ایران ورزشی اعلام کرده بود در جلسه کمیته فنی درباره ادامه همکاری با کاپوچیانی تصمیمگیری خواهد شد. اما گویا خود النی پیش از آنکه فدراسیون به جمعبندی برسد، تصمیمش را گرفته و حالا پیش دستی کرده است. تصمیمی که بهنظر میرسد راه جدایی او از تیم ملی را قطعیتر از همیشه کرده است. بسکتبال زنان ایران بیتردید مدیون النی کاپوچیانی است. او ذهنیتی را ساخت که سالها جای خالیاش در میان زنان بسکتبالیست احساس میشد؛ ذهنیت پیروزی، مبارزه و حقخواهی در میدان ورزش. نتیجه این تغییر نگرش، تنها در نتایج مسابقات دیده نشد، بلکه در رشد جایگاه بینالمللی تیم نمایان است. طبق آخرین ردهبندی فیبا، تیم ملی بسکتبال زنان ایران در رده نهم آسیا و رده۴۴ جهان ایستاده است؛ جایگاهی که با ۱۵پله صعود نسبت به گذشته، رکوردی تاریخی محسوب میشود. حتی اگر جدایی کاپوچیانی قطعی شود میراث او باقی میماند. شاید روی نیمکت تیم ملی فرد دیگری بنشیند، اما دخترانی که با او رشد کردند، در هر قدمی که برمیدارند رد پای جسارت را باقی میگذارند. حالا باید دید در روزهای آینده فدراسیون بسکتبال نسبت به این موضوع چه واکنشی نشان داده و برای جایگزینی این مربی چه کار خواهد کرد.
انتهای پیام/