سرمایه‌گذاری روی رشته‌های موفق

 فدراسیون‌های ورزشی در بازی‌های آسیایی جوانان در بحرین و همین‌طور بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی در عربستان، نمراتی متفاوت گرفتند. آنها که به سفرهای تفریحی اعتبار بیشتری می‌دادند نمراتی فاجعه‌بار گرفتند و آنها که ساختار را به فدراسیون آوردند، کار زیربنایی کردند، نسل ساختند، با رقابت درونی قدرت ما را برای تورنمنت‌های بین‌المللی افزایش دادند و مهم‌تر از همه به آینده ورزش فکر و روی موضوع مهم برنامه بلندمدت تأمل کردند، موفق بودند.

علاوه بر این دو دسته فدراسیون‌هایی هم بودند که مدال گرفتند اما رضایتبخش عمل نکردند چون در تراز خود نبودند و پایین‌تر از سطح مورد انتظار عمل کردند. همه اینها موجب شد کمیته ملی المپیک، برای بازی‌های آسیایی نگاه خود را روی فدراسیون‌های با برنامه و موفق در یک سال اخیر متمرکز کند. اتخاذ این رویه، خبری خوش برای رؤسای فدراسیون‌های پرتلاش بود که وقت می‌گذارند و زمان زیادی را در فدراسیون می‌گذرانند. رؤسایی که بیشتر به رشته ورزشی زیرمجموعه‌شان فکر می‌کنند تا منافع شخصی.

این خبر برای ورزشدوستان ایرانی دلگرمی ایجاد می‌کند که چشمان بیداری هست که خوب‌وبد و خواب‌وبیدار را از هم جدا کند تا سره و ناسره کنار هم نباشند و به یک میزان از سفره لقمه نگیرند.

ورزش ما بشدت به این وسواس و نگاه مسئولانه نیاز دارد. ما حتی اگر در ورزش غرق در پول بودیم هم باید این‌گونه دیوار می‌کشیدیم چه رسد به حالا که در شرایطی کاملاً ویژه هستیم. امیدواریم این سیاست جدید تا بازی‌های آسیایی باقی بماند و فدراسیون‌هایی که فقط قول مدال می‌دهند و پول را خرج سفرهای پرهزینه و بی‌خاصیت می‌کنند، در سیستم جدید از منابع مالی دور بمانند و در مقابل، فدراسیون‌هایی که شبانه‌روز مشغول برنامه و کار عاشقانه هستند، به اندازه کارشان از امتیازهای مالی برخوردار شوند.

زمان آن رسیده که منابع مالی را هوشمند کنیم تا مدیریت و تقسیم پول، منصفانه، عادلانه و منطقی شود.