آموریم قربانی مدیران سردرگم

نتایج ضعیف منچستریونایتد در فصل گذشته و شکست در فینال لیگ اروپا مقابل یکی از بدترین نسخه‌های تاتنهام در یک دهه گذشته، نتوانست مدیران منچستریونایتد را برای قطع همکاری با روبن آموریم قانع کند اما انتقادهای صریح او از مدیریت در نشست خبری پس از جدال با لیدزیونایتد، کار آموریم را تمام کرد. آن هم در شرایطی که شیاطین سرخ با وجود غیبت چند مهره کلیدی به دلیل مصدومیت و حضور در جام ملت‌های آفریقا، بالاتر از چلسی در جمع پنج تیم برتر لیگ حضور داشتند و پیشرفت آنها به نسبت فصل گذشته کاملاً قابل مشاهده بود. ریشه این تصمیم را باید در بالا گرفتن اختلافات بین آموریم و کادر مدیریتی باشگاه علی‌الخصوص مدیر بخش فوتبال باشگاه یعنی جیسون ویلکاکس جست‌و‌جو کرد. آموریم با تکیه بر مدل بازی موردعلاقه خود و سیستم ۳-۴-۳ پا به یونایتد گذاشت و هیچ‌گاه سعی در تغییر سیستم موردعلاقه خود حتی پس از شکست‌های متوالی نداشت اما از ابتدای فصل، ویلکاکس به آموریم توصیه کرده تا سیستم بازی خود را به ۳-۳-۴ تغییر دهد. توصیه‌ای که بجز دقایقی در دیدار با نیوکاسل، توسط آموریم عملی نشد.
 نکته دیگر که باعث شد آموریم و یونایتد به پایان راه برسند، نارضایتی سرمربی پرتغالی از نقشش در ساختار باشگاه بود. آموریم می‌خواست که به عنوان یک Manager، نقشی بیشتر از یک سرمربی فوتبال در تعیین مدل بازی تیم و خریدها داشته باشد اما منچستریونایتد از ابتدا او را به عنوان یک «سرمربی» برای برعهده گرفتن مسئولیت تیم درون زمین به خدمت گرفته بود. در نشست خبری پس از دیدار با لیدز، آموریم که مشخصاً از عدم سرمایه‌گذاری یونایتد در پنجره نقل و انتقالات زمستانی ناراضی بود از این گفت که به منچستریونایتد آمده تا Manager باشد نه صرفاً یک سرمربی. صحبت‌هایی که به مذاق مدیران باشگاه خوش نیامد و در نهایت، آموریم با وجود نتایج نسبتاً قابل‌قبول در این فصل، تبدیل به دومین قربانی لیگ برتر در سال ۲۰۲۶ پس از انزو مارسکا شد.
 پس از اینکه خانواده گلیزر به عنوان مالکان نه‌چندان محبوب باشگاه مسئولیت تصمیمات فوتبالی را به سرجیم رتکلیف و گروه اینئوس سپردند، هواداران منچستریونایتد تصور می‌کردند که تصمیم‌گیری در باشگاه با عقلانیت بیشتری دنبال شود اما تاکنون تصمیمات بزرگ مدیریت باشگاه در دوره اینئوس با عواقب جدی روبه‌رو شده است. تمدید قرارداد با تن‌‌هاخ با وجود مذاکره با چند سرمربی دیگر در تابستان ۲۰۲۴، اخراج تن‌هاخ در میانه فصل، قطع همکاری با مدیر ورزشی باشگاه دن اشورث به دلیل مخالفت با استخدام آموریم، فرصت دادن به آموریم به عنوان یک سرمربی با رویکرد سه دفاعه و اخراج او در میانه یک پروژه بلندمدت، نشان می‌دهد که گروه اینئوس تا چه حد در مدیریت باشگاه منچستریونایتد سردرگم عمل کرده است. عملکردی که باعث شده بخش بزرگی از هواداران، چندان اعتمادی به تصمیم‌های گروه مدیریت باشگاه در آینده نیز نداشته باشند.
  آموریم بدون اینکه دستاوردی در دوران کوتاه حضورش داشته باشد و با بدترین آمار ممکن روی نیمکت یونایتد، تبدیل به دهمین سرمربی تیم پس از سرالکس فرگوسن شد که اولدترافورد را ترک می‌کند. شاید آمار و ارقام برای اخراج او از یونایتد منطقی به نظر برسد: کمترین درصد پیروزی(۳۲)، بیشترین گل خورده در هر بازی(۱. ۵۳) و کمترین درصد کلین‌شیت(۱۵) بین تمام سرمربیان یونایتد در لیگ برتر. با این حال، اخبار نشان می‌دهد که تصمیم اخراج او نه به دلیل عملکرد فنی، بلکه به دلیل جلسه پرتنش با ویلکاکس در روز جمعه و پیش از تقابل با لیدزیونایتد گرفته شده است. آموریم در کمی بیش از یک سال زمانی که روی نیمکت یونایتد داشت، نتوانست هواداران را برای حمایت از او قانع کند اما مشخصاً و با توجه به شرایط نابسامان ترکیب تیم، او به زمان بیشتری برای اثبات خود نیاز داشت؛ زمانی که از طرف مدیریت باشگاه به او داده نشد.
 چرخه معیوب تغییر سرمربی در باشگاهی که ساختار مدیریتی مشخصی ندارد، حالا گریبانگیر آموریم شده و قرار است درن فلچر در دیدار روز چهارشنبه مقابل برنلی سرمربی یونایتد باشد. معلوم نیست که او تا پایان فصل سرمربی یونایتد می‌ماند یا باشگاه همین حالا به سراغ گزینه‌های در دسترس برای جانشینی آموریم خواهد رفت؛ گزینه‌هایی که پس از سرنوشت سرمربیان اخیر منچستریونایتد، با تردید بیشتری به پیشنهاد هدایت شیاطین سرخ نگاه می‌کنند.