باشگاهداری و ورزشگاهداری
احمد دنیامالی وزیر ورزش دیروز گفت، آمادهایم ورزشگاه تختی را به استقلال واگذار کنیم. این آخرین حلقه از مجموعه کمکهایی است که یک دولت میتواند به یک باشگاه انجام دهد.
در همه نقاط دنیا، دولت تسهیلاتی را در اختیار یک باشگاه میگذارد تا آن باشگاه خود نسبت به ساخت و تجهیز ورزشگاه اقدام کند. همه باشگاههای بزرگ دنیا اینگونه صاحب ورزشگاه و کمپ شدهاند.
اما در ایران اوضاع کاملاً متفاوت است. مانند کلیت فوتبال که کاملاً خاص است و نمونه خارجی ندارد. دفاتر باشگاههای پرطرفدار تهرانی توسط این دو باشگاه خریداری نشد بلکه توسط فدراسیون دکتر دادکان به آنها داده شد. کمپهای استقلال و پرسپولیس و ورزشگاههای محل تمرین این دو تیم هم اینگونه در اختیار آنها قرار گرفته است. به عبارت سادهتر دو تیم تلاشی برای به دست آوردن داراییهای غیرنقدیشان انجام ندادهاند.
2 باشگاه که مدیرانشان همواره خرج کردن را خوب آموخته بودند و هر مدیر، بدهیهای تازه را روی بدهیهای قدیمی میگذاشت.
دولت در اقدامی بیسابقه، حامیان مالی قدرتمندی را به این دو تیم هدیه داد؛ اما وقتی دید باز هم میلی برای ساخت ورزشگاه اختصاصی ندارند تصمیم گرفته قدم اول ر ا در این راه بردارد. وزیر ورزش میخواهد ورزشگاه تختی را در اختیار استقلال قرار دهد و بیتردید همین تصمیم را در مورد پرسپولیس هم خواهد گرفت. شهرداری مادرید اگر ورزشگاه مجهز وندا متروپولیاتانو را به اتلتیکو داد، در مقابل ویسنته کالدرون را از آنها گرفت. اما حالا دولت ما میخواهد ورزشگاه مجانی به این دو تیم بدهد.
امیدواریم مدیران دو تیم بدانند نگهداری مجموعههای ورزشی، هزینهای بسیار سنگین دارد و خود را آماده نگهداری و مدرن کردن ورزشگاههای رایگانشان بکنند.
این دو تیم در گام اول باید هزینهای قابل توجه برای ترمیم و تجهیز ورزشگاهها در نظر بگیرند و در گام دوم، هزینهای قابل توجه هم برای زنده ماندن ورزشگاه کنار بگذارند که امیدواریم در هر فصل، این پول جداگانه نگهداری شود تا ورزشگاهها، اواسط فصل به دلیل کیفیت فاجعهبار تعطیل نشوند.
انتهای پیام/
در همه نقاط دنیا، دولت تسهیلاتی را در اختیار یک باشگاه میگذارد تا آن باشگاه خود نسبت به ساخت و تجهیز ورزشگاه اقدام کند. همه باشگاههای بزرگ دنیا اینگونه صاحب ورزشگاه و کمپ شدهاند.
اما در ایران اوضاع کاملاً متفاوت است. مانند کلیت فوتبال که کاملاً خاص است و نمونه خارجی ندارد. دفاتر باشگاههای پرطرفدار تهرانی توسط این دو باشگاه خریداری نشد بلکه توسط فدراسیون دکتر دادکان به آنها داده شد. کمپهای استقلال و پرسپولیس و ورزشگاههای محل تمرین این دو تیم هم اینگونه در اختیار آنها قرار گرفته است. به عبارت سادهتر دو تیم تلاشی برای به دست آوردن داراییهای غیرنقدیشان انجام ندادهاند.
2 باشگاه که مدیرانشان همواره خرج کردن را خوب آموخته بودند و هر مدیر، بدهیهای تازه را روی بدهیهای قدیمی میگذاشت.
دولت در اقدامی بیسابقه، حامیان مالی قدرتمندی را به این دو تیم هدیه داد؛ اما وقتی دید باز هم میلی برای ساخت ورزشگاه اختصاصی ندارند تصمیم گرفته قدم اول ر ا در این راه بردارد. وزیر ورزش میخواهد ورزشگاه تختی را در اختیار استقلال قرار دهد و بیتردید همین تصمیم را در مورد پرسپولیس هم خواهد گرفت. شهرداری مادرید اگر ورزشگاه مجهز وندا متروپولیاتانو را به اتلتیکو داد، در مقابل ویسنته کالدرون را از آنها گرفت. اما حالا دولت ما میخواهد ورزشگاه مجانی به این دو تیم بدهد.
امیدواریم مدیران دو تیم بدانند نگهداری مجموعههای ورزشی، هزینهای بسیار سنگین دارد و خود را آماده نگهداری و مدرن کردن ورزشگاههای رایگانشان بکنند.
این دو تیم در گام اول باید هزینهای قابل توجه برای ترمیم و تجهیز ورزشگاهها در نظر بگیرند و در گام دوم، هزینهای قابل توجه هم برای زنده ماندن ورزشگاه کنار بگذارند که امیدواریم در هر فصل، این پول جداگانه نگهداری شود تا ورزشگاهها، اواسط فصل به دلیل کیفیت فاجعهبار تعطیل نشوند.
انتهای پیام/