الن شاکیرروا، ریسک بزرگ فدراسیون بسکتبال

 بعد از ماه‌ها بلاتکلیفی روی نیمکت تیم ملی بسکتبال بانوان، حالا فدراسیون با انتخاب الن شاکیرووا روس، فصل تازه‌ای را برای دختران بسکتبالیست ایران ورق زده؛ فصلی که بیش از آنکه با اطمینان همراه باشد، پر از علامت سؤال است. انتخابی که در نگاه اول پرزرق‌وبرق به نظر می‌رسد، اما با کمی دقت، نگرانی‌های جدی را آشکار می‌کند. شاکیرووا در دوران بازیگری، بدون تردید یکی از نام‌های بزرگ بسکتبال زنان اروپا محسوب می‌شود. حضور در سه دوره المپیک، تجربه بازی در یورولیگ زنان با تیم‌هایی مثل دینامو انرژی روسیه و لوتوس گدانسک لهستان و اوج درخشش او در سال ۲۰۰۲ با تیم شارلوت استینگز در WNBA که به نایب‌قهرمانی کنفرانس شرق رسید، رزومه‌ای است که هر فدراسیونی را وسوسه می‌کند. اما بسکتبال ایران امروز بیش از نام‌های بزرگ، به کارنامه مربیگری مؤثر نیاز دارد؛ جایی که شاکیرووا چندان دست پر نیست.
کارنامه مربیگری او، دست‌کم در آخرین تجربه‌اش با تیم نفتیانک اومسک در لیگ زنان روسیه، ناامیدکننده بوده است. ثبت تنها ۲ پیروزی مقابل ۱۲ شکست و ایستادن در رتبه یازدهم جدول ۱۲ تیمی، چیزی نیست که بتوان آن را نادیده گرفت. اینجاست که مقایسه با النی کاپوچیانی، سرمربی سابق تیم ملی، اجتناب‌ناپذیر می‌شود؛ مربی‌ای که شاید دوران بازیگری پرطمطراقی نداشت، اما در مربیگری دقیقاً نقطه مقابل شاکیرووا بود. کاپوچیانی نه‌تنها بسکتبال بانوان ایران را از نظر فنی متحول کرد، بلکه مهم‌تر از آن، نگرش و جسارت را به  دختران ایران تزریق کرد؛ چیزی که سال‌ها در تیم ملی گم شده بود. او جایگاه بسکتبال زنان را در داخل و خارج از زمین ارتقا داد، شخصیت برنده ساخت و تیمی را شکل داد که تا آستانه قهرمانی در دیویژن B آسیا پیش رفت. دستاوردی که صرفاً حاصل تمرین تاکتیکی نبود، بلکه نتیجه اعتماد، انگیزه و باور بود.

به عقیده بسیاری از کارشناسان النی همچنان می‌توانست به بسکتبال ایران کمک کند و حالا نگاه‌ها به این سمت است که شاکیرووا می‌تواند راه او را ادامه دهد یا نه. یکی از مهم‌ترین معضلات فعلی، میانگین سنی بالای تیم ملی است؛ مسأله‌ای که اگر امروز برایش تصمیم گرفته نشود، فردا تبدیل به بحران می‌شود. جوانگرایی، همان مسیری است که تیم ملی مردان با تمام فراز و نشیب‌هایش به آن تن داد و به نظر می‌رسد حالا یک ضرورت غیرقابل انکار برای بانوان است. با توجه به نسل پایه پرتلاش و توانایی آنها، بی‌شک تزریق این جوانان به تیم ملی مسأله‌ای است که باید استارت آن هرچه زودتر بخورد. به نظر می‌رسد شاکیرووا در نقطه‌ای ایستاده که صرفاً با تکیه بر افتخارات گذشته‌اش نمی‌تواند موفق شود. حالا باید دید او می‌تواند مسیر را برای دختران ایران هموارتر کند یا تیم ملی با این انتخاب عقبگرد خواهد داشت؛ زمان همه چیز را مشخص می‌کند.