لیگی که هفتم آسیاست!
فدراسیون بینالمللی آمار و تاریخ فوتبال، برترین لیگهای فوتبال دنیا در سال 2025 را معرفی کرد که لیگ برتر انگلیس و لالیگا برترین لیگهای دنیا شدند.
در آسیا، نتیجه 3 لیگ برتر چندان غیر قابل پیشبینی نبود: عربستان، ژاپن و کره جنوبی.
اما 3 لیگ بعدی لیگهای امارات، تایلند و چین بودند و لیگ برتر ایران که با نام خلیج فارس شناخته میشود در رتبه هفتم قرار گرفت.
لیگ ایران که عنوان برتر یا حرفهای را برای خود انتخاب کرده، گویا هیچ یک از آیتمهای حرفهایگری را ندارد و حضور در این رتبه هم نباید شگفتزدهمان کند. از نبود تناسب بین درآمد و هزینه باشگاهها تا سهم باشگاهها از تبلیغات محیطی و حق پخش تلویزیونی و فروش البسه.
در شرایطی که لیگ 2 ترکیه 24 هزار میلیارد تومان حق پخش تلویزیونی دریافت میکند، لیگ ایران حق پخش مشخص ندارد و تا سال گذشته روی اعداد عجیب 30 تا 50 میلیارد تومان متغیر بود. در حقیقت تیمهای ایرانی تقریباً هیچ درآمدی از حضور در لیگ برتر ایران ندارند.
در چنین وضعیتی وقتی خبر میرسد یک باشگاه، 5 هزار میلیارد تومان خرج کرده، همه شگفتزده میشوند. سؤال نخست این است که این پول از چه منبعی تأمین شده و پرسش دوم اینکه چند درصد این پول به حساب باشگاه برمیگردد؟ در فوتبال حرفهای، نزدیک به 90 درصد پول خرج شده از راههای مختلف از جمله بلیت فروشی، حق پخش و درصد باشگاه از تبلیغات محیطی، فروش بازیکن، فروش اقلام با برند باشگاه از جمله پیراهن و... باز میگردد؛ اما این عدد در فوتبال ما نزدیک به صفر است. با بررسی سطحی ثابت میشود ما نشانی از لیگ حرفهای نداریم و هر فصل پولها را بیبازگشت خرج میکنیم و به اعتراف مدیران کمیته مجوز حرفهای، هر بار قرار باشد آماری به کنفدراسیون بدهیم، حقیقت را پنهان میکنیم. تا زمانی که فوتبال ما روی ریل حرفهایگری قرار نگیرد و همه چیز شفاف نشود، قصه همین است و هیچ اتفاق خارقالعادهای رخ نخواهد داد.
انتهای پیام/
در آسیا، نتیجه 3 لیگ برتر چندان غیر قابل پیشبینی نبود: عربستان، ژاپن و کره جنوبی.
اما 3 لیگ بعدی لیگهای امارات، تایلند و چین بودند و لیگ برتر ایران که با نام خلیج فارس شناخته میشود در رتبه هفتم قرار گرفت.
لیگ ایران که عنوان برتر یا حرفهای را برای خود انتخاب کرده، گویا هیچ یک از آیتمهای حرفهایگری را ندارد و حضور در این رتبه هم نباید شگفتزدهمان کند. از نبود تناسب بین درآمد و هزینه باشگاهها تا سهم باشگاهها از تبلیغات محیطی و حق پخش تلویزیونی و فروش البسه.
در شرایطی که لیگ 2 ترکیه 24 هزار میلیارد تومان حق پخش تلویزیونی دریافت میکند، لیگ ایران حق پخش مشخص ندارد و تا سال گذشته روی اعداد عجیب 30 تا 50 میلیارد تومان متغیر بود. در حقیقت تیمهای ایرانی تقریباً هیچ درآمدی از حضور در لیگ برتر ایران ندارند.
در چنین وضعیتی وقتی خبر میرسد یک باشگاه، 5 هزار میلیارد تومان خرج کرده، همه شگفتزده میشوند. سؤال نخست این است که این پول از چه منبعی تأمین شده و پرسش دوم اینکه چند درصد این پول به حساب باشگاه برمیگردد؟ در فوتبال حرفهای، نزدیک به 90 درصد پول خرج شده از راههای مختلف از جمله بلیت فروشی، حق پخش و درصد باشگاه از تبلیغات محیطی، فروش بازیکن، فروش اقلام با برند باشگاه از جمله پیراهن و... باز میگردد؛ اما این عدد در فوتبال ما نزدیک به صفر است. با بررسی سطحی ثابت میشود ما نشانی از لیگ حرفهای نداریم و هر فصل پولها را بیبازگشت خرج میکنیم و به اعتراف مدیران کمیته مجوز حرفهای، هر بار قرار باشد آماری به کنفدراسیون بدهیم، حقیقت را پنهان میکنیم. تا زمانی که فوتبال ما روی ریل حرفهایگری قرار نگیرد و همه چیز شفاف نشود، قصه همین است و هیچ اتفاق خارقالعادهای رخ نخواهد داد.
انتهای پیام/