تاجگذاری سنگال در جنجالیترین فینال تاریخ
آشوب در رباط
بدون تردید فینال جام ملتهای آفریقا ۲۰۲۵ بین مراکش میزبان و سنگال، یکی از ماندگارترین بازیهای فینال در تاریخ این رقابتها محسوب میشود. جایی که پس از اظهارات برخی سرمربیان جام علیه مراکشیها از جمله حسام حسن سرمربی مصر و مواضع فدراسیون فوتبال سنگال علیه میزبانی مراکش، دیدار فینال نیز به آشوب کشیده شد. در حالی که تیمهای مختلف اعتقاد داشتند که در طول جام داوری بشدت به سود مراکش بوده است، رد شدن گل سنگال با یک تصمیم سختگیرانه در وقتهای اضافه نیمه دوم بازی فینال و پس از آن، اعلام یک پنالتی نهچندان واضح روی براهیم دیاز در محوطه جریمه سنگال، آتش خشم سرمربی سنگالیها را شعلهور کرد تا در فینال جام ملتهای آفریقا، ویترین فوتبال این قاره شاهد اتفاقاتی عجیب باشیم.
هواداران سنگال در اعتراض به این تصمیم، اشیایی را به زمین پرتاب کردند و پاپه تیاو سرمربی سنگال نیز در اقدامی عجیب، از بازیکنانش خواست که زمین بازی را ترک کنند؛ اتفاقی که باعث شد تا اوقات قانونی بازی به آشوب کشیده شود. در نهایت با پادرمیانی برخی مقامات کنفدراسیون فوتبال آفریقا و حضور سادیو مانه در رختکن که رهبری و شخصیت خود را بار دیگر نشان داد، بازیکنان سنگال به زمین بازی برگشتند تا آخرین ضربه مسابقه، قهرمانی مراکش برای اولین بار از سال ۱۹۷۶ را رقم بزند اما چیپ عجیب و فاجعهبار براهیم دیاز، توپ را تقدیم به ادوارد مندی کرد تا بازی به وقتهای اضافه کشیده شود. با این حال اتفاقاتی که پس از اعلام پنالتی رخ داد به شکل عجیبی به تصویر فوتبال آفریقا ضربه زد؛ از جمله مصدوم شدن یک جیمی جامپ حاضر در زمین و دزدیده شدن حوله و وسایل ادوارد مندی، دروازهبان سنگال توسط توپجمعکنهای مراکشی پشت دروازه که تصویری عجیب از این فینال را برای جهانیان مخابره کرد.
سنگال که در این فینال تاریخی عملکرد نسبتاً خوبی داشت، در وقتهای اضافه از مشکلات روحی مراکشیها نهایت استفاده را برد و گل پاپه گی در دقیقه ۹۴ با یک شوت سرکش، دومین قهرمانی آنها در تاریخ جام ملتهای آفریقا را در یک فینال تاریخی و عجیب رقم زد. پیش از این اعلام شده بود که این فینال، آخرین بازی سادیو مانه برای تیم ملی سنگال در جام ملتهای آفریقا خواهد بود و او به عنوان ستاره اصلی نسل طلایی فوتبال سنگال، با دو قهرمانی در تاریخ جام ملتها این رقابتها را ترک خواهد کرد؛ سنگال نیز مانند مراکش در طول تورنمنت تیمی شایسته برای قهرمانی بود و بیش از هر تیمی، دروازه مراکش را تهدید کرد. آنها تبدیل به نخستین تیمی شدند که از سال ۲۰۰۹ در یک بازی رسمی، مراکش را در این کشور شکست میدهند و برای اولین بار از مارس ۲۰۲۵ دروازه شیرهای اطلس را در جریان بازی باز کردند. قهرمانی سنگال، موجی از شادی را در این کشور و البته کشورهای رقیب مراکش ایجاد کرد اما آنچه از این فینال به یادگار خواهد ماند، آشوب عجیب و غریب و تاریخی در لحظات پایانی بازی است که کنفدراسیون فوتبال آفریقا را تحت فشار قرار خواهد داد.
فیفا سنگال را جریمه میکند؟
ولید رکراکی سرمربی مراکش که در لحظات پر از تنش مسابقه بحثهایی جدی با پاپه تیاو سرمربی سنگال داشت، در پایان بازی شرایط دیدار فینال جام ملتهای آفریقا و تصویری که از فوتبال این قاره ارائه شد، شرمآور خواند. البته که این تصویر، بیشک بیارتباط به میزبانی نهچندان حرفهای مراکش هم نیست که تا پیش از فینال نیز صدای بسیاری از کشورهای میهمان را درآورده بود. پس از پایان بازی، پاپه تیاو سرمربی قهرمان جام قصد داشت تا در نشست خبری شرکت کند اما پس از هو شدن توسط خبرنگاران مراکشی حاضر در سالن، نشست خبری را ترک کرد تا کلکسیون اتفاقات عجیب این فینال تکمیل شود.
رئیس فیفا جیانی اینفانتینو که در ورزشگاه حاضر بود، واکنشی جدی به اتفاقات فینال نشان داد: «متأسفانه ما در زمین و روی سکوها صحنههایی غیرقابل قبول دیدیم و رفتار برخی از هواداران در سکوها و برخی بازیکنان و اعضای کادر سنگال را محکوم میکنیم. این غیر قابلقبول است که از زمین بازی خارج شوید و خشونت نیز برای ما در این ورزش قابل پذیرش نیست. ما همواره باید تصمیمات داوران را درون و بیرون زمین بپذیریم. تیمها باید در چهارچوب قانون در زمین بازی کنند و هرچیزی جز این بسیاری از قوانین را با خطر تهدید میکند. صحنههای زشتی که امروز رخ داد باید محکوم شوند و نباید شاهد تکرار آن باشیم و انتظار دارم که مسئولان انضباطی کنفدراسیون فوتبال آفریقا واکنشی قاطع نشان دهند.»
با این واکنش جدی، به نظر میرسد که محکومیت و جریمه سنگال به دلیل خروج از زمین بازی از سوی فیفا و کنفدراسیون فوتبال آفریقا، اجتنابناپذیر خواهد بود؛ با این حال، مردم سنگال چندان توجهی به این موضوع ندارند و فعلاً، خیابانها سرشار از شادی پس از کسب عنوان قهرمانی است.
براهیم، آقای گلی که رستگار نشد
تو باجو بودی، نه زیدان!
تا پیش از دیدار فینال و با گلزنی در تمام مسابقات جام به جز دیدار نیمهنهایی مقابل نیجریه، براهیم دیاز بدون تردید بهترین بازیکن جام محسوب میشد؛ ستارهای که با ۵ گل زده، در صدر جدول گلزنان قرار گرفته بود و میتوانست با گلزنی در آخرین ضربه جام، قهرمان ملی مراکش پس از سالها ناکامی در فتح جام ملتها باشد. آشوب لحظات پایانی بازی و فاصله بین زمان اعلام پنالتی و زمان زده شدن ضربه اما کار خودش را کرد و براهیم، تبدیل به ناکام بزرگ جام شد. ستاره رئال مادرید خواست تا با ضربه چیپ، صحنه تاریخی پنالتی زیدان در فینال جام جهانی ۲۰۰۶ مقابل بوفون را تکرار کند اما سرنوشت او به جای آنکه با زیدان شبیه باشد، شبیه به روبرتو باجو در فینال جام جهانی ۱۹۹۴ شد؛ جایی که بهترین بازیکن جام با هدر دادن پنالتی، عامل اصلی ناکامی تیمش میشود. پس از گل سنگال، براهیم دیاز به سختی در زمین بازی اشکهای خود را کنترل میکرد و به همین دلیل، خیلی زود در وقتهای اضافه از زمین بازی بیرون رفت. در مراسم پایان بازی، جیانی اینفانتینو رئیس فیفا جایزه کفش طلای جام را به او اهدا کرد اما دلداری رئیس سوئیسی نیز نتوانست مانع از رقم خوردن تلخترین شب فوتبالی براهیم شود.
انتهای پیام/
هواداران سنگال در اعتراض به این تصمیم، اشیایی را به زمین پرتاب کردند و پاپه تیاو سرمربی سنگال نیز در اقدامی عجیب، از بازیکنانش خواست که زمین بازی را ترک کنند؛ اتفاقی که باعث شد تا اوقات قانونی بازی به آشوب کشیده شود. در نهایت با پادرمیانی برخی مقامات کنفدراسیون فوتبال آفریقا و حضور سادیو مانه در رختکن که رهبری و شخصیت خود را بار دیگر نشان داد، بازیکنان سنگال به زمین بازی برگشتند تا آخرین ضربه مسابقه، قهرمانی مراکش برای اولین بار از سال ۱۹۷۶ را رقم بزند اما چیپ عجیب و فاجعهبار براهیم دیاز، توپ را تقدیم به ادوارد مندی کرد تا بازی به وقتهای اضافه کشیده شود. با این حال اتفاقاتی که پس از اعلام پنالتی رخ داد به شکل عجیبی به تصویر فوتبال آفریقا ضربه زد؛ از جمله مصدوم شدن یک جیمی جامپ حاضر در زمین و دزدیده شدن حوله و وسایل ادوارد مندی، دروازهبان سنگال توسط توپجمعکنهای مراکشی پشت دروازه که تصویری عجیب از این فینال را برای جهانیان مخابره کرد.
سنگال که در این فینال تاریخی عملکرد نسبتاً خوبی داشت، در وقتهای اضافه از مشکلات روحی مراکشیها نهایت استفاده را برد و گل پاپه گی در دقیقه ۹۴ با یک شوت سرکش، دومین قهرمانی آنها در تاریخ جام ملتهای آفریقا را در یک فینال تاریخی و عجیب رقم زد. پیش از این اعلام شده بود که این فینال، آخرین بازی سادیو مانه برای تیم ملی سنگال در جام ملتهای آفریقا خواهد بود و او به عنوان ستاره اصلی نسل طلایی فوتبال سنگال، با دو قهرمانی در تاریخ جام ملتها این رقابتها را ترک خواهد کرد؛ سنگال نیز مانند مراکش در طول تورنمنت تیمی شایسته برای قهرمانی بود و بیش از هر تیمی، دروازه مراکش را تهدید کرد. آنها تبدیل به نخستین تیمی شدند که از سال ۲۰۰۹ در یک بازی رسمی، مراکش را در این کشور شکست میدهند و برای اولین بار از مارس ۲۰۲۵ دروازه شیرهای اطلس را در جریان بازی باز کردند. قهرمانی سنگال، موجی از شادی را در این کشور و البته کشورهای رقیب مراکش ایجاد کرد اما آنچه از این فینال به یادگار خواهد ماند، آشوب عجیب و غریب و تاریخی در لحظات پایانی بازی است که کنفدراسیون فوتبال آفریقا را تحت فشار قرار خواهد داد.
فیفا سنگال را جریمه میکند؟
ولید رکراکی سرمربی مراکش که در لحظات پر از تنش مسابقه بحثهایی جدی با پاپه تیاو سرمربی سنگال داشت، در پایان بازی شرایط دیدار فینال جام ملتهای آفریقا و تصویری که از فوتبال این قاره ارائه شد، شرمآور خواند. البته که این تصویر، بیشک بیارتباط به میزبانی نهچندان حرفهای مراکش هم نیست که تا پیش از فینال نیز صدای بسیاری از کشورهای میهمان را درآورده بود. پس از پایان بازی، پاپه تیاو سرمربی قهرمان جام قصد داشت تا در نشست خبری شرکت کند اما پس از هو شدن توسط خبرنگاران مراکشی حاضر در سالن، نشست خبری را ترک کرد تا کلکسیون اتفاقات عجیب این فینال تکمیل شود.
رئیس فیفا جیانی اینفانتینو که در ورزشگاه حاضر بود، واکنشی جدی به اتفاقات فینال نشان داد: «متأسفانه ما در زمین و روی سکوها صحنههایی غیرقابل قبول دیدیم و رفتار برخی از هواداران در سکوها و برخی بازیکنان و اعضای کادر سنگال را محکوم میکنیم. این غیر قابلقبول است که از زمین بازی خارج شوید و خشونت نیز برای ما در این ورزش قابل پذیرش نیست. ما همواره باید تصمیمات داوران را درون و بیرون زمین بپذیریم. تیمها باید در چهارچوب قانون در زمین بازی کنند و هرچیزی جز این بسیاری از قوانین را با خطر تهدید میکند. صحنههای زشتی که امروز رخ داد باید محکوم شوند و نباید شاهد تکرار آن باشیم و انتظار دارم که مسئولان انضباطی کنفدراسیون فوتبال آفریقا واکنشی قاطع نشان دهند.»
با این واکنش جدی، به نظر میرسد که محکومیت و جریمه سنگال به دلیل خروج از زمین بازی از سوی فیفا و کنفدراسیون فوتبال آفریقا، اجتنابناپذیر خواهد بود؛ با این حال، مردم سنگال چندان توجهی به این موضوع ندارند و فعلاً، خیابانها سرشار از شادی پس از کسب عنوان قهرمانی است.
براهیم، آقای گلی که رستگار نشد
تو باجو بودی، نه زیدان!
تا پیش از دیدار فینال و با گلزنی در تمام مسابقات جام به جز دیدار نیمهنهایی مقابل نیجریه، براهیم دیاز بدون تردید بهترین بازیکن جام محسوب میشد؛ ستارهای که با ۵ گل زده، در صدر جدول گلزنان قرار گرفته بود و میتوانست با گلزنی در آخرین ضربه جام، قهرمان ملی مراکش پس از سالها ناکامی در فتح جام ملتها باشد. آشوب لحظات پایانی بازی و فاصله بین زمان اعلام پنالتی و زمان زده شدن ضربه اما کار خودش را کرد و براهیم، تبدیل به ناکام بزرگ جام شد. ستاره رئال مادرید خواست تا با ضربه چیپ، صحنه تاریخی پنالتی زیدان در فینال جام جهانی ۲۰۰۶ مقابل بوفون را تکرار کند اما سرنوشت او به جای آنکه با زیدان شبیه باشد، شبیه به روبرتو باجو در فینال جام جهانی ۱۹۹۴ شد؛ جایی که بهترین بازیکن جام با هدر دادن پنالتی، عامل اصلی ناکامی تیمش میشود. پس از گل سنگال، براهیم دیاز به سختی در زمین بازی اشکهای خود را کنترل میکرد و به همین دلیل، خیلی زود در وقتهای اضافه از زمین بازی بیرون رفت. در مراسم پایان بازی، جیانی اینفانتینو رئیس فیفا جایزه کفش طلای جام را به او اهدا کرد اما دلداری رئیس سوئیسی نیز نتوانست مانع از رقم خوردن تلخترین شب فوتبالی براهیم شود.
انتهای پیام/