همان ‌آش و همان کاسه

تیم ملی جودو مأموریت خود در کاپ آفریقا را با مقام سومی به پایان رساند. جودوی ایران که این روزها با هدایت سرمربی آذربایجانی خود برای حضوری هرچه بهتر در بازی‌های آسیایی ناگویا و بازگشت به چرخه کسب سهمیه المپیک تلاش می‌کند، همچنان بر استراتژی‌های قدیمی خود پایبند است. در شرایطی که قبل از این هم تیم ملی با کادرفنی ایرانی به‌جای حضور در تورنمنت‌های بزرگ، مسابقاتی سطح پایین مثل کاپ آفریقا را انتخاب می‌کرد، حالا مسئولان فدراسیون با حضور مربی آذربایجانی هم به‌جای تلاش برای حضور در مسابقاتی که رنکینگ المپیکی دارد و می‌تواند جودوکاران را در بازگشت به چرخه المپیک یاری کند، همان کاپ‌های سطح پایین را انتخاب می‌کنند که با مدال‌آوری فقط مانور تبلیغاتی راه انداخته و تلاش کنند تا به همه نشان دهند جودو در حال پیشرفت است.

گویا مسئولان جودو هنوز قصد ندارند آستین‌های خود را به معنای واقعی برای خروج این رشته از زیر سایه شوم تعلیق چهارساله که ترکش‌هایش هنوز به‌جا مانده، بالا بزنند و همچنان سعی دارند با مدال‌های تورنمنت‌های سطح پایین به‌جای قدم گذاشتن در مسیری اصولی و درست برای پیشرفت جودو، در مسیری نمایشی برای عقبگرد آن اقدام کنند. این درحالی است که به عقیده بسیاری از کارشناسان جودو باید از یک جایی برای خروج از این انحصار و عرضه اندام در دنیا شروع به‌کار کند.

جودوکاران ایران نیاز دارند که با بهترین‌های دنیا سرشاخ شده و به تورنمنت‌هایی بزرگ پا بگذارند حتی اگر منجربه باخت‌شان باشد. اگر قرار بود مربی آذربایجانی استخدام شود اما دستپخت همان دستپخت قدیم باشد که این همان ‌آش است و همان کاسه. بنابراین با این دست‌فرمان و با مدال در کاپ‌هایی مثل آفریقا بعید به‌نظر می‌رسد تیم ملی هشت ماه دیگر بتواند در ناگویا نتیجه‌ای مطلوب بگیرد و احتمالاً مثل همه میدان‌های قبل با دست خالی از تاتامی خارج خواهد شد.