شکست فاجعهبار هانسی فلیک در نبرد متروپولیتانو
۵ گناه نابخشودنی بارسا
بارسلونا در اولین گام از نیمهنهایی کوپا دل ری، شکست سنگین و غیرمنتظره 4-0 مقابل اتلتیکومادرید در ورزشگاه متروپولیتانو را متحمل شد. این نتیجه تلخ، پایانبخش روند درخشان شش پیروزی متوالی و هفده برد از هجده بازی اخیر آبی واناریها بود. هانسی فلیک سرمربی آلمانی تیم، این باخت را به مثابه زنگ خطری جدی برای شاگردانش توصیف کرد؛ هشداری که اگر بموقع جدی گرفته شود، میتواند مسیر تیم را در ادامه فصل پرفراز و نشیب پیش رو هموار سازد.
شکست پنجشنبه شب در پایتخت اسپانیا، ریشه در عوامل متعددی داشت که در ادامه به پنج گناه بزرگ بارسلونا در این مصاف حساس اشاره میشود:
۱. شروع فاجعهبار و بیبرنامگی محض: آبی واناریها ضعیفترین نیمه اول دوران مربیگری فلیک را به نمایش گذاشتند. تیم نه تنها از نظر تاکتیکی، بلکه در فاکتورهای حیاتیای چون پرس، دوندگی و جنگندگی، کاملاً از حریف پرشور خود عقب ماند. اریک گارسیا و فلیک هر دو به برتری مطلق اتلتیکو در دوئلها و دیکته کردن ریتم بازی از سوی شاگردان سیمئونه اذعان داشتند. آمار نیز گویاست؛ بارسا در سال ۲۰۲۶ تنها در ۲۵ درصد از بازیها با پیروزی به رختکن رفته است.
۲. شکست تاکتیکی فلیک برابر سیمئونه: هانسی فلیک در شبی بسیار بد، نه در ترکیب اولیه و نه در اعمال تغییرات لازم برای مهارطوفان روخی بلانکو، موفق عمل نکرد. هر چهار گل اتلتیکو حاصل استفاده هوشمندانه از فضاهای پشت خط دفاعی و انتقال سریع بازی بود. در حالی که کندی بازیکنان در برگشت به عقب مشهود بود، فلیک نتوانست تیمش را در برابر این موج حملات مصون نگه دارد.
۳. سیطره اشتباهات فردی: در شبی که تقریباً هیچیک از ستارههای بارسا در سطح مطلوب خود ظاهر نشدند، اشتباهات فردی مرگبار، کار را برای تیم دشوارتر کرد. از اشتباه خوان گارسیا در گل اول گرفته تا اشتباه محاسباتی نادرست بالده از فضا، از دست دادن توپ فران تورس که منجر به اخراج اریک گارسیا شد و جاگیریهای اشتباه فرنکی دی یونگ، همگی نمونههایی از عدم تمرکزی بودند که در بالاترین سطح، غیرقابل بخشش است.
۴. ناتوانی در عبور از طوفان بدشانسی: بارسلونا در نیمه دوم با روحیهای بهتر شروع کرد اما با گلی که به اشتباه از پائو کوبارسی گرفته شد و پس از هفت دقیقه بررسی VAR تأیید نشد، شوک بزرگی متحمل شد. دقایقی بعد، شاگردان فلیک با بدشانسیهای دیگری چون اصابت توپ به تیر دروازه و موقعیتهای از دست رفته نیز مواجه شدند و از نظر روحی نتوانستند خود را از این موانع رها کنند تا کار از دست رفته به نظر برسد.
۵. غیبت مهرههای کلیدی: غیبت پدری و رافینیا در چنین دیدار حساسی، بیش از پیش احساس شد. آمار نشان میدهد که هر شش شکست فصل بارسا در غیاب رافینیا رقم خورده و پدری نیز ستون فقرات تیم در بازیسازی و فاز دفاعی محسوب میشود. مصدومیت مارکوس رشفورد نیز عمق کمبودهای بارسا را در مقایسه با نیمکت عمیق و قدرتمند اتلتیکو (با حضور بازیکنانی نظیر بائنا، سورلوث و تیاگو آلمادا) عیان کرد.
در نهایت اگرچه دکو، مدیر ورزشی بارسلونا دلیل اصلی شکست را در قدرت بازی حریف دانست، اما آنچه در متروپولیتانو رخ داد، فراتر از یک ناکامی ساده بود. بارسلونا برای حفظ شانس قهرمانی در سه جام و جبران این شکست در نوکمپ، چارهای جز بازبینی اساسی در عملکرد خود و درس گرفتن از این شکست تلخ ندارد.
انتهای پیام/
شکست پنجشنبه شب در پایتخت اسپانیا، ریشه در عوامل متعددی داشت که در ادامه به پنج گناه بزرگ بارسلونا در این مصاف حساس اشاره میشود:
۱. شروع فاجعهبار و بیبرنامگی محض: آبی واناریها ضعیفترین نیمه اول دوران مربیگری فلیک را به نمایش گذاشتند. تیم نه تنها از نظر تاکتیکی، بلکه در فاکتورهای حیاتیای چون پرس، دوندگی و جنگندگی، کاملاً از حریف پرشور خود عقب ماند. اریک گارسیا و فلیک هر دو به برتری مطلق اتلتیکو در دوئلها و دیکته کردن ریتم بازی از سوی شاگردان سیمئونه اذعان داشتند. آمار نیز گویاست؛ بارسا در سال ۲۰۲۶ تنها در ۲۵ درصد از بازیها با پیروزی به رختکن رفته است.
۲. شکست تاکتیکی فلیک برابر سیمئونه: هانسی فلیک در شبی بسیار بد، نه در ترکیب اولیه و نه در اعمال تغییرات لازم برای مهارطوفان روخی بلانکو، موفق عمل نکرد. هر چهار گل اتلتیکو حاصل استفاده هوشمندانه از فضاهای پشت خط دفاعی و انتقال سریع بازی بود. در حالی که کندی بازیکنان در برگشت به عقب مشهود بود، فلیک نتوانست تیمش را در برابر این موج حملات مصون نگه دارد.
۳. سیطره اشتباهات فردی: در شبی که تقریباً هیچیک از ستارههای بارسا در سطح مطلوب خود ظاهر نشدند، اشتباهات فردی مرگبار، کار را برای تیم دشوارتر کرد. از اشتباه خوان گارسیا در گل اول گرفته تا اشتباه محاسباتی نادرست بالده از فضا، از دست دادن توپ فران تورس که منجر به اخراج اریک گارسیا شد و جاگیریهای اشتباه فرنکی دی یونگ، همگی نمونههایی از عدم تمرکزی بودند که در بالاترین سطح، غیرقابل بخشش است.
۴. ناتوانی در عبور از طوفان بدشانسی: بارسلونا در نیمه دوم با روحیهای بهتر شروع کرد اما با گلی که به اشتباه از پائو کوبارسی گرفته شد و پس از هفت دقیقه بررسی VAR تأیید نشد، شوک بزرگی متحمل شد. دقایقی بعد، شاگردان فلیک با بدشانسیهای دیگری چون اصابت توپ به تیر دروازه و موقعیتهای از دست رفته نیز مواجه شدند و از نظر روحی نتوانستند خود را از این موانع رها کنند تا کار از دست رفته به نظر برسد.
۵. غیبت مهرههای کلیدی: غیبت پدری و رافینیا در چنین دیدار حساسی، بیش از پیش احساس شد. آمار نشان میدهد که هر شش شکست فصل بارسا در غیاب رافینیا رقم خورده و پدری نیز ستون فقرات تیم در بازیسازی و فاز دفاعی محسوب میشود. مصدومیت مارکوس رشفورد نیز عمق کمبودهای بارسا را در مقایسه با نیمکت عمیق و قدرتمند اتلتیکو (با حضور بازیکنانی نظیر بائنا، سورلوث و تیاگو آلمادا) عیان کرد.
در نهایت اگرچه دکو، مدیر ورزشی بارسلونا دلیل اصلی شکست را در قدرت بازی حریف دانست، اما آنچه در متروپولیتانو رخ داد، فراتر از یک ناکامی ساده بود. بارسلونا برای حفظ شانس قهرمانی در سه جام و جبران این شکست در نوکمپ، چارهای جز بازبینی اساسی در عملکرد خود و درس گرفتن از این شکست تلخ ندارد.
انتهای پیام/