سنگاندازی استرالیا در مسیر یوزهای ایرانی
شعار توخالی «جدایی ورزش از سیاست»
در آستانه آغاز رقابتهای جام ملتهای فوتبال زنان آسیا، نگرانیها درباره حضور تیم ملی فوتبال زنان ایران در این مسابقات به اوج رسیده است. عدم صدور قطعی روادید و مشکلات لجستیکی پرواز، این نگرانی را تشدید کرده که فوتبالیستهای ایرانی نتوانند به موقع در استرالیا حاضر شوند.
در حالی که مسئولان فدراسیون فوتبال از رایزنیهای لازم برای حل این مشکل خبر دادهاند، واقعیت میدانی نشان میدهد که مسیر پیش روی تیم ملی هموار نیست و تحت تأثیر مسائل سیاسی قرار دارد. به دلیل تعلیق فعالیتهای سفارت استرالیا در تهران، پرونده درخواست ویزای ملیپوشان باید از طریق کشور ثالث پیگیری شود. این فرآیند طولانی و فرسایشی، خطر تأخیر یا حتی عدم صدور ویزا را بشدت افزایش داده است.
فاطمه بوداغی، سرپرست تیم ملی، در گفتوگو با «ایران ورزشی» مورخ هشتم دی ماه با اشاره به انجام تمامی مراحل اداری و ترجمه مدارک طبق خواسته سفارت استرالیا، تصریح کرد که اکنون «توپ در زمین کشور میزبان است.» اما به نظر میرسد استرالیاییها با نادیده گرفتن عرف ورزشی، قصد دارند با سنگاندازی و ایجاد جنگ روانی، مانع از حضور شایسته نماینده ایران شوند.
ریحانه رضایی، کارشناس حقوقی فوتبال، با اشاره به تعهد کشور میزبان به تسهیل شرایط حضور تیمها طبق مقررات بینالمللی، معتقد است که این تعهد در برابر «اصل حاکمیت ملی» رنگ میبازد. او میگوید: «هیچ نهاد ورزشی مانند فیفا یا AFC نمیتواند دولتی را مجبور به صدور ویزا کند. در بدترین سناریو، استرالیا میتواند بدون نگرانی از تبعات جدی ورزشی، از ورود دختران ایران جلوگیری کند، زیرا موضوع ویزا در حوزه سیاستهای مهاجرتی تعریف میشود، نه لزوماً قوانین ورزشی.»
این نقض قوانین و رفتار غیراخلاقی، بار دیگر تناقض بزرگ شعار «جدایی ورزش از سیاست» را آشکار میکند. این شعار که سالهاست توسط فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) به عنوان یک اصل اجتنابناپذیر مطرح میشود، در عمل و هر جا که منافع قدرت اقتضا کند، نادیده گرفته شده و ورزش به ابزاری سیاسی تبدیل میشود. در دو دهه اخیر بارها شاهد بودهایم که نهادهای بینالمللی چگونه قوانین خود را قربانی منافع نظام سرمایهداری کرده و برخلاف منشور صریح خود عمل کردهاند.
اینجاست که شکاف عمیق میان ادعا و واقعیت آشکار میشود. در حالی که فوتبال باید عاری از تنشهای سیاسی باشد، AFC چشم خود را بر این بیعدالتی بسته است. دختران بااستعداد ایران در حال حاضر در شرایطی نامشخص و در انتظار صدور ویزا و تعیین تکلیف پرواز، روزهای حساسی را سپری میکنند.
اکنون زمان آن فرا رسیده که جدیت AFC در صیانت از حقوق فوتبال زنان و مقابله با بازیهای سیاسی جهان غرب به اثبات برسد. فرصت چندانی باقی نمانده و انتظار میرود که سردمداران استرالیایی با صدور ویزا، به تیمی که با تلاش و کوشش فراوان، شایستگی حضور در این تورنمنت را کسب کرده، احترام بگذارند.
انتهای پیام/
در حالی که مسئولان فدراسیون فوتبال از رایزنیهای لازم برای حل این مشکل خبر دادهاند، واقعیت میدانی نشان میدهد که مسیر پیش روی تیم ملی هموار نیست و تحت تأثیر مسائل سیاسی قرار دارد. به دلیل تعلیق فعالیتهای سفارت استرالیا در تهران، پرونده درخواست ویزای ملیپوشان باید از طریق کشور ثالث پیگیری شود. این فرآیند طولانی و فرسایشی، خطر تأخیر یا حتی عدم صدور ویزا را بشدت افزایش داده است.
فاطمه بوداغی، سرپرست تیم ملی، در گفتوگو با «ایران ورزشی» مورخ هشتم دی ماه با اشاره به انجام تمامی مراحل اداری و ترجمه مدارک طبق خواسته سفارت استرالیا، تصریح کرد که اکنون «توپ در زمین کشور میزبان است.» اما به نظر میرسد استرالیاییها با نادیده گرفتن عرف ورزشی، قصد دارند با سنگاندازی و ایجاد جنگ روانی، مانع از حضور شایسته نماینده ایران شوند.
ریحانه رضایی، کارشناس حقوقی فوتبال، با اشاره به تعهد کشور میزبان به تسهیل شرایط حضور تیمها طبق مقررات بینالمللی، معتقد است که این تعهد در برابر «اصل حاکمیت ملی» رنگ میبازد. او میگوید: «هیچ نهاد ورزشی مانند فیفا یا AFC نمیتواند دولتی را مجبور به صدور ویزا کند. در بدترین سناریو، استرالیا میتواند بدون نگرانی از تبعات جدی ورزشی، از ورود دختران ایران جلوگیری کند، زیرا موضوع ویزا در حوزه سیاستهای مهاجرتی تعریف میشود، نه لزوماً قوانین ورزشی.»
این نقض قوانین و رفتار غیراخلاقی، بار دیگر تناقض بزرگ شعار «جدایی ورزش از سیاست» را آشکار میکند. این شعار که سالهاست توسط فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) به عنوان یک اصل اجتنابناپذیر مطرح میشود، در عمل و هر جا که منافع قدرت اقتضا کند، نادیده گرفته شده و ورزش به ابزاری سیاسی تبدیل میشود. در دو دهه اخیر بارها شاهد بودهایم که نهادهای بینالمللی چگونه قوانین خود را قربانی منافع نظام سرمایهداری کرده و برخلاف منشور صریح خود عمل کردهاند.
اینجاست که شکاف عمیق میان ادعا و واقعیت آشکار میشود. در حالی که فوتبال باید عاری از تنشهای سیاسی باشد، AFC چشم خود را بر این بیعدالتی بسته است. دختران بااستعداد ایران در حال حاضر در شرایطی نامشخص و در انتظار صدور ویزا و تعیین تکلیف پرواز، روزهای حساسی را سپری میکنند.
اکنون زمان آن فرا رسیده که جدیت AFC در صیانت از حقوق فوتبال زنان و مقابله با بازیهای سیاسی جهان غرب به اثبات برسد. فرصت چندانی باقی نمانده و انتظار میرود که سردمداران استرالیایی با صدور ویزا، به تیمی که با تلاش و کوشش فراوان، شایستگی حضور در این تورنمنت را کسب کرده، احترام بگذارند.
انتهای پیام/