تناقض بزرگ در اسکواد ناقص و ۹ بازیکن ملیپوش
پرسپولیس به ۴ مسافر امریکا هم راضی میشود
پیام نیازمند، محمدحسین کنعانیزادگان، مرتضی پورعلیگنجی، حسین ابرقویی، میلاد محمدی، سروش رفیعی، علی علیپور، امیرحسین محمودی و فرزین معاملهگری 9 بازیکنی هستند که نامشان در فهرست کلی تیم ملی برای درخواست صدور ویزای امریکا دیده میشود.
این فهرست و رکورددار شدن پرسپولیس در داشتن بازیکنان ملیپوش (همراه با سپاهان)پیش از جام جهانی بار دیگر باعث شده تا نگاهها به این تیم و بازیکنان شاخصش دوخته شود. این اتفاق در حالی رخ میدهد که در یکی دو سال اخیر بازیکنانی مثل محمد عمری و محمد خدابندهلو هم به تیم ملی دعوت شده بودند اما این بار نامی از آنها در لیست کلی دیده نمیشود یا میلاد سرلک و امید عالیشاه هم سابقه دعوت و بازی در تیم ملی را دارند که در یکی دو سال اخیر بحث بازگشت عالیشاه به تیم ملی مطرح بوده است.
پیام ویژه به منتقدان
اما جدا از رکورددار شدن پرسپولیس در تعداد ملیپوشان این فهرست 60 نفره نکته مهمی که لیست 9 نفره ملیپوشان پرسپولیس به ذهن نمیآورد اسکواد پر و پیمان سرخهاست. پرسپولیس در حالی 9 بازیکن ملیپوش دارد و حتی سه چهار بازیکن دیگر هم میتوانستند در این فهرست جای داشته باشند که از ابتدای فصل تا الان همه درباره کمبودها و نواقص این تیم میگویند. این مهم در فصل تابستان و بعد از پایان نقل و انتقالالت تابستانی مطرح شد، قبل از نقل انتقالات زمستانی اوج گرفت و حالا که تیم نتیجه نمیگیرد باز هم شروع شده و اوج گرفته است. منتقدان بعد از هر باخت پرسپولیس میگویند این تیم در برخی پستها مثل هافبک بازیساز، هافبک تدافعی و مهاجم کمبود دارد در حالی که بعضاً در همین پستها بازیکنانی دارد که در فهرست کلی تیم ملی قرار دارند.
اینجا تناقض بزرگی به وجود خواهد آمد که بالاخره اسکواد فعلی پرسپولیس در حد نام و اعتبار این باشگاه هست یا نه؟ آیا این اسکواد با این تعداد ملیپوش قابلیت رقابت با سه چهار مدعی دیگر را دارد یا خیر؟ آیا مربیان تیم ملی که بازیکنان پرسپولیس را برای فهرست کلی انتخاب کردهاند برخلاف بسیاری از منتقدان و حتی هواداران سختگیر این تیم معتقدند اسکواد فعلی سرخها پر از بازیکن شاخص و درجه یک است که میتواند این تیم را در کورس قهرمانی نگه دارند؟
سؤال بزرگ تا قبل از جام جهانی
اما جدا از بحث درباره تعداد بازیکنان ملیپوش پرسپولیس، رکوردشکنی و اینکه بالاخره اسکواد تیم فعلی در حد قهرمانی هست یا این تعداد ملیپوش اصلاً میتواند دلیلی بر اثبات پتانسیل فنی سرخها باشد، سؤال بزرگ اینجاست که چند نفر از این بازیکنان میتوانند در فهرست کلی تیم ملی قرار بگیرند؟
هر چند مشخص نیست که واقعاً کیفیت این بازیکنان در 9 هفته پایانی فصل و ماههای باقیمانده تا جام جهانی چقدر در تصمیم نهایی و دشوار کادر فنی تیم ملی تأثیر داشته باشد اما تجربه میگوید بعید است حتی نیمی از این نفرات در فهرست نهایی قلعهنویی قرار بگیرند و راهی امریکا شوند.
از همین حالا میتوان گفت بازیکنان جوانی مثل محمودی و معاملهگری خط خواهند خورد و در نهایت لیست ملیپوشان پرسپولیس در خوشبینانهترین حالت سه یا چهار نفره خواهد بود.
واقعیت اینکه مرتضی پورعلی گنجی بعد از مصدومیت طولانیاش در تورنمنت اردن و بازگشت به میادین طی یک سال و نیم اخیر فقط یک بار به تیم ملی دعوت شده و از دعوت سروش رفیعی به تیم ملی نیز سالها گذشته است. از آخرین بازی مرتضی در تیم ملی که در فینال تورنمنت اردن اتفاق افتاد بیش از دو سال و چهارماه گذشته ضمن اینکه در این مدت او تنها یک بار در دو بازی آخر مقدماتی جام جهانی 2026 به تیم ملی دعوت شد و در دو دیدار نیمکت نشین بود.
همچنین سروش رفیعی کاپیتان دوم سرخها که حالا 35 ساله است کلاً چهار بازی ملی در کارنامه دارد که مربوط به سالهای 2014 و 2015 است. او در یک مقطع در سال 2016 هم به تیم ملی برگشته و آخرین بار در سال 2022 نیمکت در دو مسابقه تیم ملی را تجربه کرده است. رفیعی هیچ گاه در دوره سرمربیگری قلعهنویی به تیم ملی دعوت نشده و با وجود قابلیتهای فنیاش حضور او در فهرست 60 نفره عجیب است.
همچنین حسین ابرقویی فقط یک اردو در تیم ملی بوده و خط خوردنش بسیار محتمل است و از بین چهار بازیکن دیگر شاید فقط حضور پیام نیازمند و با درصدی ضعیفتر کنعانی در فهرست نهایی قطعی باشد. موقعیت متزلزل میلاد محمدی و علی علیپور در تیم ملی به علاوه افت آنها در هفتههای اخیر بخصوص در مورد علیپور شاید کار آنها را برای رسیدن به جام جهانی دشوار کند و با در نظر گفتن نتایج اخیر اگر سرخها چهار بازیکن در فهرست نهایی تیم ملی داشته باشند باید خوشحال و راضی شوند.
انتهای پیام/
این فهرست و رکورددار شدن پرسپولیس در داشتن بازیکنان ملیپوش (همراه با سپاهان)پیش از جام جهانی بار دیگر باعث شده تا نگاهها به این تیم و بازیکنان شاخصش دوخته شود. این اتفاق در حالی رخ میدهد که در یکی دو سال اخیر بازیکنانی مثل محمد عمری و محمد خدابندهلو هم به تیم ملی دعوت شده بودند اما این بار نامی از آنها در لیست کلی دیده نمیشود یا میلاد سرلک و امید عالیشاه هم سابقه دعوت و بازی در تیم ملی را دارند که در یکی دو سال اخیر بحث بازگشت عالیشاه به تیم ملی مطرح بوده است.
پیام ویژه به منتقدان
اما جدا از رکورددار شدن پرسپولیس در تعداد ملیپوشان این فهرست 60 نفره نکته مهمی که لیست 9 نفره ملیپوشان پرسپولیس به ذهن نمیآورد اسکواد پر و پیمان سرخهاست. پرسپولیس در حالی 9 بازیکن ملیپوش دارد و حتی سه چهار بازیکن دیگر هم میتوانستند در این فهرست جای داشته باشند که از ابتدای فصل تا الان همه درباره کمبودها و نواقص این تیم میگویند. این مهم در فصل تابستان و بعد از پایان نقل و انتقالالت تابستانی مطرح شد، قبل از نقل انتقالات زمستانی اوج گرفت و حالا که تیم نتیجه نمیگیرد باز هم شروع شده و اوج گرفته است. منتقدان بعد از هر باخت پرسپولیس میگویند این تیم در برخی پستها مثل هافبک بازیساز، هافبک تدافعی و مهاجم کمبود دارد در حالی که بعضاً در همین پستها بازیکنانی دارد که در فهرست کلی تیم ملی قرار دارند.
اینجا تناقض بزرگی به وجود خواهد آمد که بالاخره اسکواد فعلی پرسپولیس در حد نام و اعتبار این باشگاه هست یا نه؟ آیا این اسکواد با این تعداد ملیپوش قابلیت رقابت با سه چهار مدعی دیگر را دارد یا خیر؟ آیا مربیان تیم ملی که بازیکنان پرسپولیس را برای فهرست کلی انتخاب کردهاند برخلاف بسیاری از منتقدان و حتی هواداران سختگیر این تیم معتقدند اسکواد فعلی سرخها پر از بازیکن شاخص و درجه یک است که میتواند این تیم را در کورس قهرمانی نگه دارند؟
سؤال بزرگ تا قبل از جام جهانی
اما جدا از بحث درباره تعداد بازیکنان ملیپوش پرسپولیس، رکوردشکنی و اینکه بالاخره اسکواد تیم فعلی در حد قهرمانی هست یا این تعداد ملیپوش اصلاً میتواند دلیلی بر اثبات پتانسیل فنی سرخها باشد، سؤال بزرگ اینجاست که چند نفر از این بازیکنان میتوانند در فهرست کلی تیم ملی قرار بگیرند؟
هر چند مشخص نیست که واقعاً کیفیت این بازیکنان در 9 هفته پایانی فصل و ماههای باقیمانده تا جام جهانی چقدر در تصمیم نهایی و دشوار کادر فنی تیم ملی تأثیر داشته باشد اما تجربه میگوید بعید است حتی نیمی از این نفرات در فهرست نهایی قلعهنویی قرار بگیرند و راهی امریکا شوند.
از همین حالا میتوان گفت بازیکنان جوانی مثل محمودی و معاملهگری خط خواهند خورد و در نهایت لیست ملیپوشان پرسپولیس در خوشبینانهترین حالت سه یا چهار نفره خواهد بود.
واقعیت اینکه مرتضی پورعلی گنجی بعد از مصدومیت طولانیاش در تورنمنت اردن و بازگشت به میادین طی یک سال و نیم اخیر فقط یک بار به تیم ملی دعوت شده و از دعوت سروش رفیعی به تیم ملی نیز سالها گذشته است. از آخرین بازی مرتضی در تیم ملی که در فینال تورنمنت اردن اتفاق افتاد بیش از دو سال و چهارماه گذشته ضمن اینکه در این مدت او تنها یک بار در دو بازی آخر مقدماتی جام جهانی 2026 به تیم ملی دعوت شد و در دو دیدار نیمکت نشین بود.
همچنین سروش رفیعی کاپیتان دوم سرخها که حالا 35 ساله است کلاً چهار بازی ملی در کارنامه دارد که مربوط به سالهای 2014 و 2015 است. او در یک مقطع در سال 2016 هم به تیم ملی برگشته و آخرین بار در سال 2022 نیمکت در دو مسابقه تیم ملی را تجربه کرده است. رفیعی هیچ گاه در دوره سرمربیگری قلعهنویی به تیم ملی دعوت نشده و با وجود قابلیتهای فنیاش حضور او در فهرست 60 نفره عجیب است.
همچنین حسین ابرقویی فقط یک اردو در تیم ملی بوده و خط خوردنش بسیار محتمل است و از بین چهار بازیکن دیگر شاید فقط حضور پیام نیازمند و با درصدی ضعیفتر کنعانی در فهرست نهایی قطعی باشد. موقعیت متزلزل میلاد محمدی و علی علیپور در تیم ملی به علاوه افت آنها در هفتههای اخیر بخصوص در مورد علیپور شاید کار آنها را برای رسیدن به جام جهانی دشوار کند و با در نظر گفتن نتایج اخیر اگر سرخها چهار بازیکن در فهرست نهایی تیم ملی داشته باشند باید خوشحال و راضی شوند.
انتهای پیام/