تیم آرتتا شکننده نیست

هفته اخیر رقابت‌های لیگ برتر انگلیس با سه روایت متفاوت همراه بود؛ بازگشت مقتدرانه آرسنال به کورس قهرمانی، سقوط آزاد تاتنهام به محدوده خطر و تشدید تنش میان سرمربی و هواداران کریستال پالاس.
نکته اول به آرسنال مربوط می‌شود؛ تیمی که بار دیگر به انتقادها پاسخ داد. شاگردان میکل آرتتا با برتری قاطع ۴ بر یک مقابل تاتنهام در دربی شمال لندن، نشان دادند بحث «ذهنیت شکننده» شاید بیش از حد بزرگنمایی شده است. آرسنال یک ماه پیش و پس از شکست مقابل منچستریونایتد و سه بازی بدون برد، تحت فشار شدید قرار داشت، اما با چند پیروزی پرگل دوباره به صدر بازگشت. حتی اشتباه فردی دکلان رایس که منجر به گل تساوی موقت شد، نتوانست تمرکز این تیم را برهم بزند. اکنون پرسش اصلی نه درباره ذهنیت، بلکه درباره کیفیت فنی و توانایی آنها برای پیشی گرفتن از منچسترسیتی در کورس قهرمانی است. هماهنگی خط حمله، بازگشت بوکایو ساکا به پست تخصصی و درخشش ویکتور گیوکرش از عوامل کلیدی این برد بودند.
در سوی دیگر، بحران در تاتنهام عمیق‌تر از همیشه به نظر می‌رسد. تیم تحت هدایت ایگور تودور در سال ۲۰۲۶ هنوز در لیگ پیروزی کسب نکرده و با ۱۸ گل خورده در ۹ بازی، بدترین فرم را میان تیم‌ها دارد. شکست در دربی شاید قابل پیش‌بینی بود، اما آنچه نگران‌کننده است، فقدان اعتمادبه‌نفس و انسجام تاکتیکی است. استفاده از سیستم سه‌مدافع در شرایط کمبود بازیکن، تصمیمی بحث‌برانگیز بوده و زمزمه سقوط به دسته پایین‌تر دیگر اغراق‌آمیز به نظر نمی‌رسد. دیدارهای خانگی پیش‌رو می‌تواند سرنوشت فصل آنها را تعیین کند.
در همین حال، وضعیت کریستال پالاس نیز رنگ‌وبوی تلخی گرفته است. اختلاف میان اولیور گلاسنر و هواداران، پس از نتایج ضعیف اخیر، به سطحی بی‌سابقه رسیده است. این در حالی است که تنها هشت ماه از قهرمانی احساسی پالاس در جام حذفی می‌گذرد. هرچند پیروزی خفیف مقابل ولورهمپتون اندکی از فشار کاست، اما شکاف ایجادشده میان سکوها و نیمکت همچنان پابرجاست.
لیگ برتر بار دیگر نشان داد که فاصله میان اوج و بحران، بسیار کوتاه است؛ جایی که یک تیم در سودای قهرمانی است، دیگری برای بقا می‌جنگد و سومی درگیر بحرانی عاطفی با هوادارانش شده است.
انتهای پیام/