یزدانی؛ یک سروگردن بالاتر از خواجوی و یکتایی

 یکی از پیچیده‌‌ترین معادلات تیم ملی پیش از جام ملت‌ها مربوط به خط دروازه است. جایی که قرار است از میان سه گزینه موجود، در نهایت گلر فیکس ایران انتخاب شده و از سنگر تیم ملی در گلدکوست محافظت کند. مهم‌ترین تورنمنت حال حاضر آسیا بالاخره از فردا شروع می‌شود و طبق برنامه ایران باید در گروه مرگ با کره جنوبی، استرالیا و فیلیپین برای بقا در جام ملت‌ها رقابت کند. از روزی که مرضیه جعفری هدایت تیم ملی را برعهده گرفت، خط دروازه یکی از چالش‌های اصلی او بود. جعفری تصمیم گرفت مسئولیت کامل این پست حساس را به محمد حبیبی بسپارد؛ مربی دروازه‌بان‌هایی که در نهایت از میان گزینه‌های متعدد، سه نام نهایی را برای سفر به استرالیا انتخاب کرد. حبیبی از همان ابتدا با دعوت گسترده گلرها به اردو، رقابتی فشرده به راه انداخت تا هیچ انتخابی بدون آزمون نباشد اما در نهایت رها یزدانی سنگربان خاتون بم، زهرا خواجوی دروازه‌بان پرسپولیس و مریم یکتایی لژیونر سابق فوتبال ایران که دو سالی است تیم باشگاهی ثابتی ندارد، بلیت استرالیا را رزرو کردند. در این میان، خط خوردن مینا نافعی رکورددار کلین‌شیت لیگ برتر بحث‌برانگیز شد و شائبه‌هایی را به وجود آورد، اما تصمیم کادرفنی تغییر نکرد و او از پرواز جاماند تا یکی از غایبان جنجالی تیم ملی در گلدکوست باشد.
در نهایت حالا سؤال اصلی این است که شماره یک تیم ملی در استرالیا چه کسی خواهد بود. اگر نشانه‌ها را کنار هم بگذاریم، کفه ترازو به نفع رها یزدانی سنگین‌تر از دو گزینه دیگر است. او در لیگ برتر عملکرد باثبات‌تری نسبت به خواجوی داشت و با خاتون بم به قهرمانی رسید. علاوه بر این، تجربه بازی در جام باشگاه‌های آسیا و تقابل با تیم‌های شرق آسیا از جمله نمایندگان کره جنوبی، امتیازی مهم برای او محسوب می‌شود؛ تجربه‌ای که در تورنمنتی با ریتم بالا و فشار شدید، می‌تواند تعیین‌کننده باشد و از آنجایی که بازی اول بسیار سرنوشت‌ساز است و ایران در اولین گام باید با کره رقابت کند، همین موضوع به تنهایی می‌تواند دلیلی محکم برای انتخاب یزدانی باشد. در سوی مقابل، زهرا خواجوی فصلی پرنوسان را پشت‌سر گذاشت. او ابتدای فصل با تیم ایستا به توافق رسید و در نیم‌فصل دوم به پرسپولیس پیوست، اما مصدومیت چند بازی حساس را از او گرفت. حتی در مقطعی به اردوهای تیم ملی دعوت نشد؛ تصمیمی که حبیبی مربی دروازه‌بانان تیم ملی آن را تلنگری توصیف کرد تا به گلر ملی‌پوش یادآوری شود جایگاه او در تیم ملی دائمی نیست. با این حال، خواجوی همچنان یکی از گزینه‌هاست اما مصدومیت انگشت او در آخرین اردوی تیم ملی قبل از اعزام هم می‌تواند دلیل دیگری برای عدم حضور او در ترکیب اصلی باشد.
 مریم یکتایی اما داستان متفاوتی دارد. او با وجود دوری از فوتبال باشگاهی در دو سال اخیر، به واسطه تجربه بین‌المللی و سابقه حضور در میادین بزرگ دعوت شده است. به نظر می‌رسد نقش او بیشتر ایجاد اطمینان و انتقال تجربه باشد، هرچند در فوتبال هیچ چیز قطعی نیست و یک تصمیم فنی می‌تواند همه معادلات را تغییر دهد. نکته مهم دیگر، نگاه حبیبی به سیستم چرخشی است. او صراحتاً اعلام کرده به گردش دروازه‌بان‌ها در یک تورنمنت اعتقادی ندارد و ترجیح می‌دهد گلر اصلی‌اش را برای هر سه بازی مرحله گروهی انتخاب کند. این یعنی اگر یزدانی در بازی اول مقابل کره جنوبی در چهارچوب بایستد و عملکرد قابل قبولی داشته باشد، احتمالاً در دیدارهای بعدی مقابل استرالیا و فیلیپین هم شماره یک تیم ملی خواهد بود. از سوی دیگر هم یزدانی به دلیل قدوقامت بلندتر، پوشش هوایی بهتر و جهش‌های انفجاری‌تر، مقابل وینگرهای سرعتی و مهاجمان تکنیکی کره و استرالیا ابزار دفاعی کامل‌تری به نظر می‌رسد. در تورنمنتی که جزئیات سرنوشت‌ساز است، همین برتری‌های میلیمتری می‌تواند تفاوت ایجاد کند و حالا به نظر می‌رسد او از حیث فیزیولوژی هم شانس بیشتری دارد. با این حال، تا لحظه اعلام ترکیب رسمی هیچ چیز قطعی نیست. تنها نکته مسلم این است که هرکدام از این سه دروازه‌بان در چهارچوب بایستند، مأموریتی فوق‌العاده دشوار پیش رو خواهند داشت؛ ایستادن مقابل وینگرهای سرعتی و مهاجمان دیوانه‌کننده کره جنوبی و استرالیا تمرکز و تجربه‌ای بالا می‌خواهد. بنابراین هرچند شانس یزدانی از خواجوی و یکتایی بیشتر است اما باید منتظر ماند و دید یازده اسفند در اولین بازی تیم ملی مقابل کره جنوبی، چه کسی از دروازه یوزها محافظت خواهد کرد.
انتهای پیام/