چرا فدراسیون فوتبال قاطعانه تصمیم نمیگیرد؟
سهمیه آسیا زمین جنگ سرخابیها!
توئیت اخیر علی تاجرنیا، سرپرست مدیرعاملی استقلال، بار دیگر موضوع سهمیههای آسیایی فوتبال ایران را برجسته کرده است. پروندهای که نهتنها به محل تقابل باشگاهها تبدیل شده، بلکه ابهامات جدی درباره تصمیم نهایی فدراسیون فوتبال ایجاد کرده است.
تاجرنیا با تأکید بر اینکه «مسیر ما ورزش است، نه سیاست» بهصراحت خواستار آن شده که جدول فعلی لیگ ملاک معرفی نمایندگان ایران به کنفدراسیون فوتبال آسیا قرار بگیرد؛ موضعی که در واقع واکنشی مستقیم به عقبنشینی اخیر فدراسیون فوتبال است.
این توئیت در شرایطی منتشر شد که پس از زمزمههای اولیه درباره معرفی سه تیم بالای جدول به عنوان نمایندگان ایران در رقابتهای آسیایی، ناگهان مواضع فدراسیون تغییر و مهدی تاج اعلام کرد تصمیمگیری درباره سهمیهها به آینده و شاید حتی پس از جام جهانی موکول خواهد شد. همین عقبنشینی، موجی از پرسشها را ایجاد کرده است. سؤال این است: آیا فدراسیون واقعاً زمان خریده یا صرفاً برای آرام کردن اعتراضهای پرسپولیس چنین استراتژیای در پیش گرفته است؟مطابق مقررات کنفدراسیون فوتبال آسیا، فدراسیونهای عضو موظفاند در بازه زمانی مشخص، معمولاً در اواسط اردیبهشت، نمایندگان خود را برای لیگ نخبگان و لیگ قهرمانان سطح دو معرفی کنند.
در مورد ایران نیز قرار بر این بوده دو تیم راهی لیگ نخبگان و یک تیم راهی لیگ قهرمانان سطح دو شوند و بر همین اساس سه تیم نخست جدول در اولویت قرار بگیرند.
اما مخالفت باشگاه پرسپولیس با این فرمول، معادلات را پیچیده کرد و باعث شد فدراسیون از موضع اولیه فاصله بگیرد.
پرسش دیگر اینجاست که آیا اساساً تأخیر در معرفی نمایندگان، با مقررات AFC سازگار است؟ بسیاری معتقدند فدراسیون فوتبال ایران اختیار چندانی برای عقب انداختن این روند ندارد و ناچار است در موعد مقرر اسامی را اعلام کند.
در چنین شرایطی، برخی این عقبنشینی را نه تغییر تصمیم، بلکه نوعی مدیریت بحران و خرید زمان از سوی مهدی تاج میدانند تا فضای ملتهب فعلی کنترل شود.
از سوی دیگر، سناریوی ادامه لیگ پس از جام جهانی نیز با تردیدهای جدی روبهرو است. برگزاری ادامه مسابقات در آن مقطع، علاوه بر فشردگی تقویم، با مسأله پایان قرارداد بسیاری از بازیکنان در میانه خرداد ماه نیز برخورد میکند؛ موضوعی که عملاً ادامه فصل را با موانع حقوقی و اجرایی روبهرو میسازد.
اگر بازیکنان آزاد شوند، تیمها با چه ترکیبی لیگ را ادامه خواهند داد؟ آیا مسابقات با چنین شرایطی از نظر حقوقی اعتبار خواهد داشت؟
همین ابهامات باعث شده بسیاری باور داشته باشند ادامه تعلل فدراسیون تنها بحران را عمیقتر میکند.
اگر قوانین AFC ضربالاجل مشخصی برای معرفی تیمها تعیین کرده باشد، احتمال دارد فدراسیون ناچار شود برخلاف مواضع اخیر، در نهایت همان سه تیم بالای جدول را معرفی کند. در این صورت، عقبنشینی فعلی بیشتر یک تاکتیک موقت بوده تا تغییر واقعی در مسیر تصمیمگیری.
به هرحال پرونده سهمیههای آسیایی ایران هنوز بسته نشده و ابهامات درباره تأخیر، امکان ادامه لیگ، فشار باشگاهها و تاکتیک فدراسیون، این ماجرا را به یکی از پیچیدهترین معادلات مدیریتی فوتبال ایران تبدیل کرده است؛ معادلهای که پاسخ آن دیر یا زود باید داده شود.
انتهای پیام/
تاجرنیا با تأکید بر اینکه «مسیر ما ورزش است، نه سیاست» بهصراحت خواستار آن شده که جدول فعلی لیگ ملاک معرفی نمایندگان ایران به کنفدراسیون فوتبال آسیا قرار بگیرد؛ موضعی که در واقع واکنشی مستقیم به عقبنشینی اخیر فدراسیون فوتبال است.
این توئیت در شرایطی منتشر شد که پس از زمزمههای اولیه درباره معرفی سه تیم بالای جدول به عنوان نمایندگان ایران در رقابتهای آسیایی، ناگهان مواضع فدراسیون تغییر و مهدی تاج اعلام کرد تصمیمگیری درباره سهمیهها به آینده و شاید حتی پس از جام جهانی موکول خواهد شد. همین عقبنشینی، موجی از پرسشها را ایجاد کرده است. سؤال این است: آیا فدراسیون واقعاً زمان خریده یا صرفاً برای آرام کردن اعتراضهای پرسپولیس چنین استراتژیای در پیش گرفته است؟مطابق مقررات کنفدراسیون فوتبال آسیا، فدراسیونهای عضو موظفاند در بازه زمانی مشخص، معمولاً در اواسط اردیبهشت، نمایندگان خود را برای لیگ نخبگان و لیگ قهرمانان سطح دو معرفی کنند.
در مورد ایران نیز قرار بر این بوده دو تیم راهی لیگ نخبگان و یک تیم راهی لیگ قهرمانان سطح دو شوند و بر همین اساس سه تیم نخست جدول در اولویت قرار بگیرند.
اما مخالفت باشگاه پرسپولیس با این فرمول، معادلات را پیچیده کرد و باعث شد فدراسیون از موضع اولیه فاصله بگیرد.
پرسش دیگر اینجاست که آیا اساساً تأخیر در معرفی نمایندگان، با مقررات AFC سازگار است؟ بسیاری معتقدند فدراسیون فوتبال ایران اختیار چندانی برای عقب انداختن این روند ندارد و ناچار است در موعد مقرر اسامی را اعلام کند.
در چنین شرایطی، برخی این عقبنشینی را نه تغییر تصمیم، بلکه نوعی مدیریت بحران و خرید زمان از سوی مهدی تاج میدانند تا فضای ملتهب فعلی کنترل شود.
از سوی دیگر، سناریوی ادامه لیگ پس از جام جهانی نیز با تردیدهای جدی روبهرو است. برگزاری ادامه مسابقات در آن مقطع، علاوه بر فشردگی تقویم، با مسأله پایان قرارداد بسیاری از بازیکنان در میانه خرداد ماه نیز برخورد میکند؛ موضوعی که عملاً ادامه فصل را با موانع حقوقی و اجرایی روبهرو میسازد.
اگر بازیکنان آزاد شوند، تیمها با چه ترکیبی لیگ را ادامه خواهند داد؟ آیا مسابقات با چنین شرایطی از نظر حقوقی اعتبار خواهد داشت؟
همین ابهامات باعث شده بسیاری باور داشته باشند ادامه تعلل فدراسیون تنها بحران را عمیقتر میکند.
اگر قوانین AFC ضربالاجل مشخصی برای معرفی تیمها تعیین کرده باشد، احتمال دارد فدراسیون ناچار شود برخلاف مواضع اخیر، در نهایت همان سه تیم بالای جدول را معرفی کند. در این صورت، عقبنشینی فعلی بیشتر یک تاکتیک موقت بوده تا تغییر واقعی در مسیر تصمیمگیری.
به هرحال پرونده سهمیههای آسیایی ایران هنوز بسته نشده و ابهامات درباره تأخیر، امکان ادامه لیگ، فشار باشگاهها و تاکتیک فدراسیون، این ماجرا را به یکی از پیچیدهترین معادلات مدیریتی فوتبال ایران تبدیل کرده است؛ معادلهای که پاسخ آن دیر یا زود باید داده شود.
انتهای پیام/