خرافات در جام جهانی
بعضی از ستارههای جهان فوتبال اعتقادات خرافی عجیبی داشتند و پیش از انجام عاداتی که معتقد بودند برایشان شانس میآورد، پا به زمین بازی نمیگذاشتند. برای این عده رسیدن به پیروزی، مستلزم دنبال کردن آداب و رسوم خاصی است و با اینکه عجیب و غریب و بیمعنی به نظر میرسند، اما وقفه انداختن در اجرای یک عادت و روتین میتواند اثرات نامطلوبی داشته باشد.
در این مطلب نگاهی میاندازیم به بامزهترین و عجیبترین خرافاتی که در جهان فوتبال تا به امروز وجود داشته است. این موضوع را به دفعات در بعضی از دورههای جام جهانی دیدهایم.
پیراهن شوم برزیل( 1950)
پس از شکست ۲-۱ برزیل مقابل اروگوئه در فینال جام جهانی ۱۹۵۰، پیراهن سفید برزیل به عنوان عامل بدشانسی شناخته شد. این پیراهن شوم خوانده شد و در نهایت در سال ۱۹۵۳، طرح زرد و آبی معروف جایگزین آن شد.
تغییر قوانین به خاطر پیراهن یوهان کرویف (1974)
کرویف پس از آنکه در یک بازی پیراهن شماره ۱۴ را پوشید و تیمش به راحتی پیروز شد، این شماره را به عنوان شماره همیشگی خود انتخاب کرد. در جام جهانی ۱۹۷۴، او حاضر نبود با شماره 10 (که به ترتیب حروف الفبا به او تعلق میگرفت) بازی کند و فدراسیون هلند مجبور شد قوانین را تغییر دهد.
سبیل ماریو کمپس (1978)
ماریو کمپس در جام جهانی ۱۹۷۸در مرحله گروهی موفق به گلزنی نشد و سرمربی تیم به او پیشنهاد داد که سبیل معروفش را بتراشد چون به یاد داشت که او در اسپانیا بدون داشتن سبیل، گلهای زیادی زده بود. کمپس این کار را کرد و بلافاصله دو گل به لهستان زد و در نهایت با ۶ گل (از جمله ۲ گل در فینال) آقای گل و بهترین بازیکن جام شد و تیمش را به قهرمانی رساند.
طلسم سرخیو گویگوچهآ (1990)
گویگوچهآ در ضربات پنالتی نیمهنهایی مقابل یوگسلاوی، بیآنکه کسی متوجه شود، درون زمین ادرار کرد! پس از پیروزی، او این کار را در ضربات پنالتی نیمهنهایی مقابل ایتالیا نیز تکرار کرد و دوباره برد. او بعداً این کار را به عنوان «طلسم خوش شانسی» خود توصیف کرد.
بوسه بلان بر سر طاس بارتز (1998)
لوران بلان، مدافع فرانسه، قبل از هر بازی در جام جهانی ۱۹۹۸، سر طاس فابین بارتز (دروازهبان تیمش) را میبوسید. این آیین به نماد اتحاد تیم فرانسه تبدیل شد و آنها در نهایت قهرمان جهان شدند.
طالعبینی سرمربی فرانسه (2002)
دومنک به شدت به طالعبینی اعتقاد داشت و بازیکنان تیمش را بر مبنای خاصی انتخاب میکرد و همین باعث شد تا او روبر پیرس (ستاره آرسنال) را خط بزند. جالب اینجاست که تیم تحت تأثیر طالعبینی او به فینال رسید. فرانسه در فینال شکست خورد و به جام قهرمانی دست نیافت.
انتهای پیام/
در این مطلب نگاهی میاندازیم به بامزهترین و عجیبترین خرافاتی که در جهان فوتبال تا به امروز وجود داشته است. این موضوع را به دفعات در بعضی از دورههای جام جهانی دیدهایم.
پیراهن شوم برزیل( 1950)
پس از شکست ۲-۱ برزیل مقابل اروگوئه در فینال جام جهانی ۱۹۵۰، پیراهن سفید برزیل به عنوان عامل بدشانسی شناخته شد. این پیراهن شوم خوانده شد و در نهایت در سال ۱۹۵۳، طرح زرد و آبی معروف جایگزین آن شد.
تغییر قوانین به خاطر پیراهن یوهان کرویف (1974)
کرویف پس از آنکه در یک بازی پیراهن شماره ۱۴ را پوشید و تیمش به راحتی پیروز شد، این شماره را به عنوان شماره همیشگی خود انتخاب کرد. در جام جهانی ۱۹۷۴، او حاضر نبود با شماره 10 (که به ترتیب حروف الفبا به او تعلق میگرفت) بازی کند و فدراسیون هلند مجبور شد قوانین را تغییر دهد.
سبیل ماریو کمپس (1978)
ماریو کمپس در جام جهانی ۱۹۷۸در مرحله گروهی موفق به گلزنی نشد و سرمربی تیم به او پیشنهاد داد که سبیل معروفش را بتراشد چون به یاد داشت که او در اسپانیا بدون داشتن سبیل، گلهای زیادی زده بود. کمپس این کار را کرد و بلافاصله دو گل به لهستان زد و در نهایت با ۶ گل (از جمله ۲ گل در فینال) آقای گل و بهترین بازیکن جام شد و تیمش را به قهرمانی رساند.
طلسم سرخیو گویگوچهآ (1990)
گویگوچهآ در ضربات پنالتی نیمهنهایی مقابل یوگسلاوی، بیآنکه کسی متوجه شود، درون زمین ادرار کرد! پس از پیروزی، او این کار را در ضربات پنالتی نیمهنهایی مقابل ایتالیا نیز تکرار کرد و دوباره برد. او بعداً این کار را به عنوان «طلسم خوش شانسی» خود توصیف کرد.
بوسه بلان بر سر طاس بارتز (1998)
لوران بلان، مدافع فرانسه، قبل از هر بازی در جام جهانی ۱۹۹۸، سر طاس فابین بارتز (دروازهبان تیمش) را میبوسید. این آیین به نماد اتحاد تیم فرانسه تبدیل شد و آنها در نهایت قهرمان جهان شدند.
طالعبینی سرمربی فرانسه (2002)
دومنک به شدت به طالعبینی اعتقاد داشت و بازیکنان تیمش را بر مبنای خاصی انتخاب میکرد و همین باعث شد تا او روبر پیرس (ستاره آرسنال) را خط بزند. جالب اینجاست که تیم تحت تأثیر طالعبینی او به فینال رسید. فرانسه در فینال شکست خورد و به جام قهرمانی دست نیافت.
انتهای پیام/