پنج اتهام بزرگ علیه کومولی
یوونتوس در بنبست مدیریتی
باشگاه یوونتوس در حالی به پایان فصل نزدیک میشود که فشارها علیه دامیان کومولی، مدیر فرانسوی این باشگاه، هر روز بیشتر میشود. مدیری که یک سال پیش با حمایت جان الکان به تورین آمد تا تعادل را به یووه بازگرداند و پروژه بازسازی تیم را پیش ببرد، حالا با انتقادهای گستردهای روبهرو است؛ انتقادهایی که نهتنها نتایج فنی، بلکه شیوه مدیریت و تصمیمگیری او را نیز زیر سؤال بردهاند.
انتظار میرفت کومولی، یوونتوس را دوباره به مسیر موفقیت بازگرداند، اما حالا بیانکونری نهتنها از رقابتهای مهم کنار رفته، بلکه با خسارت اقتصادی سنگینی نیز مواجه شده است.
خریدهایی که جواب ندادند
یکی از مهمترین انتقادها به کومولی، عملکرد ضعیف او در نقلوانتقالات است. او پس از ورود به تورین کنترل کامل بازار را در اختیار گرفت و برخی پروندههای بهجامانده از مدیریت قبلی، از جمله جذب جاناتان دیوید را ادامه داد. با این حال، بسیاری از خریدهای تابستانی نتوانستند انتظارات را برآورده کنند.
کومولی مدتها وعده بازگشت راندال کولو موانی را مطرح کرد، اما این انتقال هرگز نهایی نشد. در نهایت باشگاه به سراغ لوئیس اوپندا و اجرو ژگرووا رفت؛ دو بازیکنی که مجموعاً تنها ۱۰ بار در ترکیب اصلی قرار گرفتند و تأثیر چندانی نداشتند.
اختلاف با تودور و بحران فنی
روابط کومولی با ایگور تودور خیلی زود دچار تنش شد. نتایج ضعیف باعث شد تودور در ماه نوامبر از کار برکنار شود، اما انتقادهای او درباره ضعف ترکیب تیم بعدها درست از آب درآمد. یوونتوس با وجود حضور لوچانو اسپالتی روی نیمکت، همچنان مشکلات قبلی را داشت و حتی مقابل تیمهایی مانند ساسولو، ورونا و فیورنتینا امتیازات حساسی از دست داد.
یووه خیلی زود از لیگ قهرمانان و جام حذفی کنار رفت و حتی کسب سهمیه لیگ قهرمانان نیز به بحران تبدیل شد.
تصمیمگیریهای کند و نامنظم
یکی دیگر از انتقادهای مهم، روند تصمیمگیری در ساختار مدیریتی جدید یوونتوس است. کومولی پس از کنار رفتن جونتولی، تقریباً همه امور را شخصاً مدیریت کرد، اما ساختار اجرایی باشگاه از سرعت لازم برخوردار نبود. او تابستان گذشته بدون تعیین سریع رئیس استعدادیابی وارد بازار شد و مدت زیادی را صرف بررسی گزینهها کرد. نتیجه این تأخیرها، بازاری آشفته بود که در آن یوونتوس با وجود نیاز شدید به مهاجم نوک، نتوانست این مشکل را حل کند و تنها جرمی بوگا را به خدمت گرفت که بیشتر وینگر بود تا مهاجم مرکزی.
سردرگمی در مذاکرات
مدیریت کومولی در مذاکرات نقلوانتقالاتی نیز بارها مورد انتقاد قرار گرفت. وضعیت دوشان ولاهوویچ نمونه روشنی از این سردرگمی بود. این مهاجم صربستانی تمام تابستان در فهرست فروش قرار داشت، اما در نهایت با مقاومت خود در تیم ماند و باشگاه هم نتوانست راهحل مشخصی پیدا کند.
اشتباهاتی که اصلاح نشد
شاید بزرگترین ایراد مدیریت کومولی، ناتوانی در اصلاح اشتباهات باشد. بحران خط حمله در طول فصل هرگز حل نشد و استحکام دفاعی تیم نیز تنها پس از بازگشت برمر بهبود پیدا کرد. همچنین روند جذب استعدادهای جدید نیز پیشرفت قابل توجهی نداشت. نیمکتنشینی جاناتان دیوید و اوپندا در دیدار سرنوشتساز برابر فیورنتینا نمادی از فصلی بود که بیش از هر چیز تحت تأثیر انتخابهای اشتباه مدیریتی قرار گرفت؛ انتخابهایی که حالا جایگاه کومولی را بهشدت متزلزل کردهاند.
انتهای پیام/
انتظار میرفت کومولی، یوونتوس را دوباره به مسیر موفقیت بازگرداند، اما حالا بیانکونری نهتنها از رقابتهای مهم کنار رفته، بلکه با خسارت اقتصادی سنگینی نیز مواجه شده است.
خریدهایی که جواب ندادند
یکی از مهمترین انتقادها به کومولی، عملکرد ضعیف او در نقلوانتقالات است. او پس از ورود به تورین کنترل کامل بازار را در اختیار گرفت و برخی پروندههای بهجامانده از مدیریت قبلی، از جمله جذب جاناتان دیوید را ادامه داد. با این حال، بسیاری از خریدهای تابستانی نتوانستند انتظارات را برآورده کنند.
کومولی مدتها وعده بازگشت راندال کولو موانی را مطرح کرد، اما این انتقال هرگز نهایی نشد. در نهایت باشگاه به سراغ لوئیس اوپندا و اجرو ژگرووا رفت؛ دو بازیکنی که مجموعاً تنها ۱۰ بار در ترکیب اصلی قرار گرفتند و تأثیر چندانی نداشتند.
اختلاف با تودور و بحران فنی
روابط کومولی با ایگور تودور خیلی زود دچار تنش شد. نتایج ضعیف باعث شد تودور در ماه نوامبر از کار برکنار شود، اما انتقادهای او درباره ضعف ترکیب تیم بعدها درست از آب درآمد. یوونتوس با وجود حضور لوچانو اسپالتی روی نیمکت، همچنان مشکلات قبلی را داشت و حتی مقابل تیمهایی مانند ساسولو، ورونا و فیورنتینا امتیازات حساسی از دست داد.
یووه خیلی زود از لیگ قهرمانان و جام حذفی کنار رفت و حتی کسب سهمیه لیگ قهرمانان نیز به بحران تبدیل شد.
تصمیمگیریهای کند و نامنظم
یکی دیگر از انتقادهای مهم، روند تصمیمگیری در ساختار مدیریتی جدید یوونتوس است. کومولی پس از کنار رفتن جونتولی، تقریباً همه امور را شخصاً مدیریت کرد، اما ساختار اجرایی باشگاه از سرعت لازم برخوردار نبود. او تابستان گذشته بدون تعیین سریع رئیس استعدادیابی وارد بازار شد و مدت زیادی را صرف بررسی گزینهها کرد. نتیجه این تأخیرها، بازاری آشفته بود که در آن یوونتوس با وجود نیاز شدید به مهاجم نوک، نتوانست این مشکل را حل کند و تنها جرمی بوگا را به خدمت گرفت که بیشتر وینگر بود تا مهاجم مرکزی.
سردرگمی در مذاکرات
مدیریت کومولی در مذاکرات نقلوانتقالاتی نیز بارها مورد انتقاد قرار گرفت. وضعیت دوشان ولاهوویچ نمونه روشنی از این سردرگمی بود. این مهاجم صربستانی تمام تابستان در فهرست فروش قرار داشت، اما در نهایت با مقاومت خود در تیم ماند و باشگاه هم نتوانست راهحل مشخصی پیدا کند.
اشتباهاتی که اصلاح نشد
شاید بزرگترین ایراد مدیریت کومولی، ناتوانی در اصلاح اشتباهات باشد. بحران خط حمله در طول فصل هرگز حل نشد و استحکام دفاعی تیم نیز تنها پس از بازگشت برمر بهبود پیدا کرد. همچنین روند جذب استعدادهای جدید نیز پیشرفت قابل توجهی نداشت. نیمکتنشینی جاناتان دیوید و اوپندا در دیدار سرنوشتساز برابر فیورنتینا نمادی از فصلی بود که بیش از هر چیز تحت تأثیر انتخابهای اشتباه مدیریتی قرار گرفت؛ انتخابهایی که حالا جایگاه کومولی را بهشدت متزلزل کردهاند.
انتهای پیام/