string(63) "{"title":"","caption":"","location":["35.685745","51.4209478"]}"

گزارش

29325
لوا، ماشین گلزنی قابل احترام

مردی که بارسلونا را به جایگاه اصلی‌اش بازگرداند

لوا، ماشین گلزنی قابل احترام

به گزارش ایران ورزشی، پیوستن روبرت لواندوفسکی به بارسلونا در تابستان ۲۰۲۲ از همان ابتدا با تردیدهای فراوانی همراه بود. باشگاهی که درگیر بحران مالی بود، برای مهاجمی ۳۳ساله که تنها یک سال با بایرن قرارداد داشت ۴۵میلیون یورو پرداخت کرد و قراردادی چهارساله بست. بسیاری این انتقال را آخرین قرارداد بزرگ ستاره لهستانی می‌دانستند؛ بازیکنی که پیش از آن تقریباً همه افتخارات ممکن را کسب کرده و با ۳۴۴ گل برای بایرن، یکی از برترین گلزنان تاریخ این باشگاه شده بود.

حالا و پس از خداحافظی احساسی این مهاجم در نیوکمپ از هواداران بارسلونا، روایت به‌طور کامل تغییر کرده است. لواندوفسکی حالا در ۳۷سالگی بارسلونا را ترک می‌کند، در حالی که نامش در میان بهترین مهاجمان تاریخ معاصر این باشگاه قرار گرفته است. شاید از نظر افتخارات اروپایی هنوز پشت سر چهره‌هایی مانند لوئیس سوارز و ساموئل اتوئو قرار بگیرد، اما تأثیری که او در یکی از حساس‌ترین دوره‌های تاریخ باشگاه گذاشت، غیرقابل انکار است. لواندوفسکی زمانی به بارسلونا پیوست که این تیم به‌تازگی ستاره بزرگ خود، لیونل مسی را از دست داده بود و آینده‌ای مبهم داشت. فصل ۲۲-۲۰۲۱ برای کاتالان‌ها به‌قدری دشوار بود که حتی کسب سهمیه لیگ قهرمانان اروپا هم موفقیت محسوب می‌شد. در چنین شرایطی، مدیران باشگاه به‌دنبال یک چهره شاخص بودند؛ بازیکنی که هم در زمین و هم از نظر تجاری بتواند بارسلونا را دوباره به سطح اول برگرداند. انتخاب لواندوفسکی، تصمیمی پرریسک اما سرنوشت‌ساز بود. او خیلی زود نشان داد که هنوز در بالاترین سطح قرار دارد. در نخستین فصل حضورش، با به ‌ثمر رساندن ۲۳گل، عنوان آقای گلی لالیگا را به‌دست آورد و نقش مهمی در قهرمانی تیم ایفا کرد؛ قهرمانی‌ای که اولین جام لیگ بارسلونا پس از جدایی مسی بود. شروع طوفانی او با ۱۳گل در ۱۲بازی ابتدایی، مسیر موفقیت تیم را هموار کرد. در مجموع، لواندوفسکی در چهار فصل حضورش در اسپانیا، آمار ۱۱۹گل در ۱۹۱بازی را ثبت کرد و علاوه بر آن، ۲۴پاس گل نیز به نام خود نوشت؛ آماری که او را در جمع ۱۵گلزن برتر تاریخ باشگاه قرار می‌دهد.


از نظر تیمی نیز کارنامه او قابل توجه است؛ سه قهرمانی در لالیگا، یک قهرمانی در کوپا دل‌ری و سه سوپرجام اسپانیا. جالب آن‌که تعداد قهرمانی‌های لیگ او در این چهار فصل، حتی از مجموع قهرمانی‌های کریستیانو رونالدو در دوران حضورش در رئال مادرید بیشتر است و تیم سابق او بایرن‌مونیخ نیز که در لیگی با چالش کمتر از لالیگا قرار دارد، در همین مدت به اندازه بارسلونا قهرمان لیگ شده است.


با ورود نسل جدیدی از استعدادها مانند لامین یامال و پائو کوبارسی و همچنین تغییرات تاکتیکی با حضور هانسی فلیک، نقش لواندوفسکی در ترکیب به‌تدریج تغییر کرد. او دیگر ستاره اول خط حمله نبود و بازیکنانی مانند یامال، پدری، فران تورس و رافینیا مسئولیت بیشتری برعهده گرفتند. با این حال، تجربه و رهبری او همچنان نقشی کلیدی در موفقیت‌های تیم داشت. فلیک نیز بارها از حرفه‌ای‌گری و تأثیر مثبت او بر بازیکنان جوان تمجید کرده است. در فصل اخیر، نشانه‌های پایان این همکاری بیش از پیش آشکار شد. لواندوفسکی در ۲۹بازی لیگ به میدان رفت که ۱۴مورد آن به‌عنوان بازیکن تعویضی بود. جدایی او همچنین یکی از دستمزدهای سنگین تیم را از فهرست خارج می‌کند، هرچند تأثیر قابل‌توجهی بر محدودیت‌های مالی لالیگا نخواهد داشت.


در مورد آینده، گزینه‌های متعددی پیش روی این مهاجم باتجربه قرار دارد. گفته می‌شود باشگاه شیکاگو فایر از لیگ MLS به جذب او علاقه‌مند است و در عین حال تیم‌هایی از لیگ عربستان نیز وضعیتش را زیر نظر دارند. خود لواندوفسکی نیز اخیراً اشاره کرده که ممکن است راهی لیگی با سطح پایین‌تر شود تا در سال‌های پایانی فوتبالش با آرامش بیشتری بازی کند. هرچند که باشگاه‌هایی از سری‌آ ایتالیا نیز وضعیت او را با دقت دنبال می‌کنند. بارسلونا نیز همزمان به‌دنبال جانشین اوست و نام‌هایی مانند خولیان آلوارس، ژوائو پدرو و ویکتور اوسیمن در فهرست گزینه‌ها دیده می‌شود، هرچند شرایط مالی باشگاه همچنان مانعی جدی برای تحقق این انتقال‌هاست. در هر صورت، لواندوفسکی در حالی نیوکمپ را ترک می‌کند که نقشی تعیین‌کننده در بازگشت بارسلونا به مسیر موفقیت داشته و بدون تردید، به‌عنوان یکی از چهره‌های مهم این دوره در تاریخ باشگاه ثبت خواهد شد.


انتهای پیام/
دیدگاه ها