مردی که هویت آرسنال قهرمان را ساخت
توپچیها، مدیون نبوغ ژوور
شاید در همین ساعت ابتدایی پس از قطعی شدن قهرمانی آرسنال، هواداران تیمهای رقیب این تیم قهرمانی آرسنال را با توجه به اتکای زیاد این تیم به ضربات شروع مجدد و گلزنی از روی نقطه کرنر بیارزش جلوه دهند یا در مقایسه با سایر قهرمانهای لیگ برتر در دورههای گذشته، آرسنال را از لحاظ کیفی پایینتر بدانند اما در آینده، خبری از این صحبتها نخواهد بود.
در آینده، همه از آرسنال ۲۰۲6-۲۰۲5 به عنوان تیمی یاد میکنند که در آخرین فصل حضور پپ گواردیولا در فوتبال انگلیس، بالاتر از این سرمربی پرافتخار به طلسم ۲۲ ساله خود برای عدم قهرمانی در لیگ برتر انگلیس پایان داد و توانست در یک فصل، علاوه بر قهرمانی در لیگ برتر انگلیس به فینال لیگ قهرمانان اروپا نیز صعود کند. سوال بزرگ اما اینجاست که آیا در سالهای آینده و دهههای پیش رو، کسی از مرد پشت پرده موفقیتهای آرسنال صحبت خواهد کرد یا خیر؛ مردی که احتمالاً بیش از تمام دستیاران حاضر در لیگ برتر انگلیس شناخته شده و بابت کاری که در این فصل انجام داد، شایسته تمجیدهای زیاد است: نیکولاس ژوور.
مربی فرانسوی آرسنال که به طور تخصصی، روی بحث شروع مجدد در این تیم فعالیت میکند و از زمان حضور او در کادر فنی آرتتا، نه تنها شکل بازی این تیم بلکه سبک موقعیتسازی تمام تیمها در لیگ برتر انگلیس با توجه به تمرکز ویژه روی گلزنی از روی ضربات شروع مجدد و به ویژه کرنرها تغییر کرد. اتکای آرسنال در این مدت به ضربات شروع مجدد به حدی بود که هواداران رقیب برای تمسخر، به آنها لقب «Set piece FC» یا همان باشگاه ضربات شروع مجدد را داده بودند. واقعیت اما اینجاست که آرسنال با اتکا به همان ضربات شروع مجدد توانست به قهرمانی لیگ برتر انگلیس برسد و نه با سبک بازی مشابه با فصل ۲۰۲3-۲۰۲2 که در آن شاهد مدل بازی تهاجمیتر و جسورانهتری از میکل آرتتا بودیم. ۲۲ گل زده از ۶۹ گل آرسنال در این فصل، به طور مستقیم از ضربات شروع مجدد به دست آمد و آخرین گل این تیم که مسیر را برای قهرمانی پیش از تساوی سیتی مقابل بورنموث مهیا کرد نیز بار دیگر از روی نقطه کرنر زده شد تا قهرمانی آرسنال، به شکلی نمادین و جذاب برای این تیم رقم بخورد.
چه مدل بازی آرسنال را دوست داشته باشیم چه نه، هویتی که میکل آرتتا در کنار نیکلاس ژوور در طول سه فصل اخیر شکل داد تأثیر بسیار زیادی در تبدیل شدن آرسنال به یک تیم مدعی در لیگ برتر انگلیس داشت و اکثر تیمهای لیگ به ویژه تیمهای نیمه دوم جدول، سعی کردند تا از تاکتیکهای روتین آرسنال در ضربات شروع مجدد تقلید کنند. اگر هویت قهرمانیهای فرگوسن مبتنی بر ضدحملات سریع بود، اگر قهرمانیهای چلسی مورینیو به دلیل کیفیت دفاعی این تیم شناخته میشود و اگر قهرمانیهای سیتی گواردیولا را با فوتبال مالکانه این تیم میشناسیم، هویت آرسنال ۲۰۲۶ میکل آرتتا، بیتردید در کنار قدرت بالا در خط دفاعی، مسأله کیفیت مثال زدنی در ضربات شروع مجدد به ویژه در فاز تهاجمی است؛ هویتی که قرمزهای شمال لندن آن را مدیون نیکلاس ژوور هستند.
انتهای پیام/