رؤسای فدراسیون ناگهان سرپرست شدند

در حالی‌که رؤسای دو فدراسیون به پایان دوره خود رسیده بودند اما وزارت ورزش در تصمیمی جالب توجه هر دو رئیس را به عنوان سرپرست معرفی کرد. البته معرفی این دو رئیس فدراسیون به عنوان سرپرست از سوی مجمع انجام شده اما با اجازه وزارت ورزش چنین تصمیمی اتخاذ شد که رؤسای فدراسیونی که به پایان دوره چهارساله خود رسیده بودند، همچنان روی صندلی ریاست‌شان بمانند.
غلامرضا شعبانی‌بهار چهارم خرداد دومین دوره چهارساله‌اش هم به پایان می‌رسید اما وزارت ورزش به جای اینکه فرد دیگری را به عنوان سرپرست انتخاب کند، خود شعبانی‌بهار را به عنوان سرپرست معرفی کرد.

جالب توجه اینکه درباره شعبانی‌بهار خیلی زود تصمیم‌گیری شده است. ابتدا این تصور وجود داشت که شاید دیگر قرار نیست شعبانی‌بهار وارد انتخابات شود به همین دلیل او را به عنوان سرپرست معرفی کردند تا انتخابات را برگزار کند و بعد هم به او بگویند خداحافظ اما از آنجایی‌که  قرار نیست کسی با مدیران بازنده کاری داشته باشد، مشخص شد فقط دوره چهارساله شعبانی بهار فعلاً تا بعد از بازی‌های ناگویا تمدید شده است و او بعد از پایان بازی‌های آسیایی ناگویا با رأی اعضای مجمع به عنوان سرپرست، اداره فدراسیون را برعهده می‌گیرد و بعد احتمالاً وزارت برای اداره فدراسیون تصمیم می‌گیرد. تصمیمی که درباره جواد داوری رئیس فدراسیون بسکتبال هم اتخاذ شد اما یک سؤال وجود دارد که چرا این تصمیم درباره تکواندو، تیراندازی و یا کبدی اتخاذ نشد؟ دوره چهارساله فدراسیون بسکتبال اسفند به پایان رسیده بود اما تا اردیبهشت ماه داوری همین‌طور رئیس ماند و در اردیبهشت هم با رأی مجمع سرپرست شد تا بعد از بازی‌های ناگویا درباره این فدراسیون تصمیم جدیدی اتخاذ شود.
این تصمیم از چند جهت، تصمیم خوبی است اما از بعضی جهات هم خوب نیست. اول اینکه فدراسیون‌ها در آستانه بازی‌های آسیایی با آمدن سرپرست به هم نمی‌ریزند هر چند که این دو فدراسیون اصلاً بعید است در ناگویا بتوانند کار خاصی انجام بدهند. دومین نکته مثبت هم اینکه دوره چهارساله این دو فدراسیون به بعد از بازی‌ها منتقل می‌شود و دیگر در آستانه بازی‌ها نیاز به تغییر و تحول احساس نمی‌شود اما نکته بد ماجرا این است که ظاهراً یکهو سئول‌نشین‌ها از خواب پریدند و چنین تصمیمی را اتخاذ کردند، چرا که در همین چند روز اخیر چند فدراسیون انتخاباتش برگزار شده، مثل تکواندو و کبدی و البته فدراسیون تیراندازی هم که هنوز منتظر است تا انتخاباتش برگزار شود. آیا نمی‌شد برای این فدراسیون‌ها که اتفاقاً از شانس زیادی برای کسب مدال در ناگویا برخوردار هستند چنین تصمیمی را بگیرند؟ شاید هم خواب نبودند و فقط درباره این دو فدراسیون احساس کردند که باید تصمیمی متفاوت و البته متناقض را بگیرند.