«واموس ایران» در خیابان‌های تیخوانا

در روزهایی که بوق‌های تبلیغاتی کاخ سفید و سیاست‌های سختگیرانه دولت دونالد ترامپ تلاش می‌کنند تا حضور ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ را تحت تأثیر تنش‌های ژئوپلیتیکی قرار دهند، در آن سوی مرز آمریکا، فوتبال روی واقعی و انسانی‌اش را نشان داد. خبرگزاری فرانسه (AFP) در یک گزارش میدانی و تکان‌دهنده از شهر مرزی تیخوانا، از استقبال پرشور و اشک‌آلود شهروندان مکزیکی از ستاره‌های تیم ملی ایران پرده برداشته است؛ جایی که فریاد «زنده‌باد ایران»، نقشه تفرقه‌افکنان را نقش بر آب کرد.
گزارشگر خبرگزاری فرانسه می‌نویسد: کاروان تیم ملی فوتبال ایران روز گذشته هنگام خروج از هتل محل اقامت خود، با اتمسفری عجیب و غافلگیرکننده روبه‌رو شد. حدود ۳۰ هوادار متعصب مکزیکی با پرچم‌ها و شور و حالی وصف‌ناپذیر، فریاد «واموس ایران! واموس ایران!» (زنده‌باد ایران) سر دادند. آنها طوری شاگردان امیر قلعه‌نویی را در آغوش کشیدند و بابت گرفتن امضا و عکس یادگاری سرودست شکستند که گویی در حال تشویق تیم ملی کشور خود، مکزیک هستند. این اقدام خودجوش، درست در روزهایی که یوزها در محاصره شدید اخبار جنگ قرار دارند، به آنها روحیه و انگیزه‌ای مضاعف داد. یکی از زیباترین قاب‌های این گزارش، داستان خوزه لیوا است؛ کارگر ۲۸ ساله یک پیتزافروشی محلی که ساعت‌های متمادی از روز خود را پشت حصارهای امنیتی هتل تیم ملی سپری کرد تا فقط بتواند پیراهن خود را به امضای مهدی طارمی، مهاجم سرشناس و بین‌المللی ایران برساند.
لیوا با چشمانی مشتاق به خبرنگار AFP گفت: «من صمیمانه برای تیم ایران متأسفم. به نظر من، سیاست هرگز نباید با پاکی ورزش درهم آمیخته شود.» این جوان مکزیکی با انتقاد شدید از کارشکنی‌های کاخ سفید در صادر نکردن ویزا برای کادر فنی ایران و داور برجسته کشورمان افزود: «این رفتار آمریکایی‌ها کاملاً اشتباه است. دولت آمریکا با همه دنیا مثل تروریست‌ها رفتار می‌کند! این جام جهانی اصلاً نباید به آنها داده می‌شد؛ مسابقات باید فقط و فقط در مکزیک برگزار می‌شد چون ما بهترین میزبانان دنیا هستیم.»
این موج همدلی به جامعه نخبگان مکزیک نیز رسیده است. لیسا آرامبولا، دانشجوی ۴۰ ساله رشته حقوق که برای حمایت از ملی‌پوشان ایران به محل اقامت تیم آمده بود، با لحنی تند گفت: «من به عنوان یک همسایه، از کاری که دولت آمریکا انجام می‌دهد، شرمسارم.» او تأکید کرد که هدفش از حضور در این مکان، این بوده که ستاره‌های ایران «تمام محبت، عشق و احترام ملت مکزیک» را با تمام وجود حس کنند، چرا که مکزیک همیشه از میهمانان خود با آغوش باز استقبال می‌کند.
با تمام این کارشکنی‌ها، یوزهای ایرانی حالا می‌دانند که در این تورنمنت تنها نیستند؛ آنها ارتش سرخ و سبز مکزیک را پشت سر خود دارند که برای موفقیت ایران دست به دعا برداشته‌اند.