بلژیک هیولا نیست

 امروز یکی از دوستان در تحریریه می‌گفت تیم ملی همیشه مقابل تیم‌های قوی‌تر بهتر بازی می‌کند. حرفش همینجا قطع شد اما می‌شود مثال‌هایی زد. مثلاً بازی با آرژانتین 2014 یا جدال مقابل اسپانیا 2018. هر دو تیم مدعی قهرمانی آن تورنمنت‌ها بودند که اولی در فینال به آلمان باخت و قهرمان نشد اما دومی همه پیش‌بینی‌ها را خراب کرد و با باخت به روسیه میزبان در ضربات پنالتی به مراحل بالا نرسید. تیم ملی در تورنمنت 2018 مقابل پرتغال هم نمایش باکیفیتی ارائه داد و شاید از این سه بازی مقابل تیم‌های رنک اول دنیا بتوان به‌عنوان بهترین نمایش‌های تیم ایران در ادوار جام جهانی یاد کرد.
حالا شاید خوش‌شانس باشیم که قدرتمندترین حریف همگروهی‌مان یا تیمی که در سید یک گروه قرار دارد نه شبیه اسپانیای 2018 است نه آرژانتین 2014. این بلژیک حتماً از آلمان 1998 و مکزیک 2006 چیز بیشتری ندارد. این تیم بلژیک از آن تیم رؤیایی 2014 و 2018 فاصله زیادی گرفته و حتی شبیه تیم 2022‌ هم نیست. تیم رودی گارسیا خوش‌شانس بود که در بازی نخست به مصر نباخت و نمایشی ناامیدکننده ارائه کرد و حالا می‌توان با صراحت گفت، بلژیک هیولایی که تا همین امروز برخی سعی در بزرگنمایی توانایی‌هایش داشتند نیست. در واقع تیم ملی می‌تواند از این بازی بزرگ دست پر بیرون بیاید به شرط اینکه چند اصل را کامل و بدون نقص رعایت کند.

1) تمرکز صددرصدی: مسائل غیرفوتبالی و موارد تحمیلی بر تیم ملی و مشکلات ایجاد شده ذهن تیم را درگیر کرد و همچنان مواردی وجود دارد که می‌تواند دست‌وپا گیر باشد اما برای موفقیت در این مسابقه بزرگ تمرکز صددرصدی داشت و به چیزی غیر از فوتبال فکر نکرد. هدف کاملاً مشخص است و هر چیزی که قرار باشد تیم ملی را از آن دور کند نباید بولد شود و موفقیت تنها در صورتی به دست خواهد آمد که همه اعضای تیم روی هدف خود کاملاً متمرکز باشند.

2) ترکیب و سیستم درست: با در نظر گرفتن مشکلات بازی قبل و توانمندی‌های بلژیک، اتخاذ سیستم و ترکیب مناسب‌تر می‌تواند تیم ایران را به آنچه می‌خواهد امیدوار کند. سیستم و ترکیبی که نه صرفاً تدافعی باشد نه ریسکی و پرخطر.

3) بدون ترس بازی کنید: تنه به تنه شدن با ستاره‌های گرانقیمت بلژیک که بیشترشان در لیگ برتر انگلیس و سری آ جزو بهترین‌ها هستند در وهله نخست می‌تواند ترسناک باشد اما تیم ملی آن‌قدر بازیکن باتجربه دارد که انتظار یک نمایش بی‌پروا را از بازیکنان داشته باشیم. موفقیت در جام جهانی و انگیزه‌های شخصی در این آوردگاه بزرگ آن‌قدر انگیزه و اشتیاق ایجاد خواهد کرد که منتظر دیدن همان بازیکنان نیوزیلند اما منقلب شده در زمین باشیم.

4) اشتباهات فردی ممنوع: بازی بزرگ فوتبالیست بزرگ می‌خواهد. تمام 26بازیکن تیم ملی جزو بهترین‌های فوتبال ایران به حساب می‌آیند و حتی اگر برخی‌شان فرم خوبی نداشته باشند نمی‌توان بر قابلیت‌های فنی‌شان چشم پوشید. با وجود این هر بازیکنی که در این مسابقه به میدان می‌رود باید بهترین ورژن خود را به زمین برده و هیچ‌کس حق اشتباه ندارد. اشتباه فردی مقابل بازیکنان گرانقیمت بلژیک حکم خودکشی خواهد داشت و قرار نیست اینجا جام برای ما تمام نشود.

5) پلن‌های متفاوت برای شرایط متفاوت: با وجود تمام برنامه‌ریزی‌ها، اتخاذ استراتژی و تدابیر لازم، توپ می‌تواند به شکلی بچرخد که هیچ‌کس پیش‌بینی‌اش نکرده اما کادرفنی تیم ملی باید برای هر شرایطی پلن‌های متفاوت داشته باشد. در واقع همان‌قدر که بازیکنان باید در مصاف با ستاره‌های بلژیک، فوق‌العاده بی‌اشتباه و بااعتماد به نفس بازی و از تجربه خود به نحو احسن استفاده کنند مربیان هم باید در سخت‌ترین شرایط بهترین تصمیمات را بگیرند و برای هر موقعیتی آماده باشند.