تصمیم عجیب رؤسای فوتبال در غیاب تاج و ممبینی
۱۸ تیم در لیگ برتر، یک سهمیه اضافه برای لیگ یک
تصمیم تازه هیأت رئیسه فدراسیون فوتبال، معادلات صعود و سقوط را به شکل محسوسی تغییر داد و حالا لیگ دسته اول حساسیت بیشتری یافته است؛ تصمیمی که بر اساس آن تیم سوم لیگ آزادگان نیز شانس حضور در لیگ برتر را به دست آورده و باید در دیداری پلیآف مقابل قعرنشین لیگ برتر قرار بگیرد.
این مصوبه در نگاه اول یک تغییر ساده به نظر میرسد، اما در عمل میتواند سرنوشت چند باشگاه را دگرگون کند. تا پیش از این، برخی از تیمهای حاضر در لیگ یک عملاً امید چندانی به صعود نداشتند، اما حالا یک سهمیه اضافی، انگیزه رقابت را در هفتههای پایانی چند برابر کرده است.
در شرایطی که نساجی مازندران و مس سونگون به صعود مستقیم نزدیک شدهاند، تیمهایی مانند سایپا، صنعت نفت آبادان و پارس جنوبی جم نیز دوباره به کورس بازگشتهاند. این یعنی لیگ آزادگان نهتنها به پایان نرسیده، بلکه وارد حساسترین روزهای خود شده است.
از سوی دیگر، فشار قابل توجهی روی مس رفسنجان نیز ایجاد خواهد شد؛ تیمی که حالا باید برای حفظ جایگاه خود در لیگ برتر آماده یک مسابقه سرنوشتساز در پلی آف شود.
با این حال، مهمترین بحث این است که به چه دلیل لیگ 18 تیمی شد. آیا فوتبال ایران ظرفیت این تعداد تیم را دارد؟ پاسخ روشن است. هرگز! فوتبال ایران حتی ظرفیت برگزاری لیگ برتر با 16 تیم را هم ندارد و نظرات کارشناسی تأیید میکرد که لیگ باید 14 تیم باشد.
حضور وبیناری رئیس و دبیرکل در مهمترین جلسه فوتبال
در حالی روز گذشته نشست هیأت رئیسه فوتبال ایران پیرامون تصمیمگیری درباره نحوه سقوط و صعود تیمها برگزار شد که مسئولان ارشد فدراسیون فوتبال در این نشست حاضر نبودند! پرسش این است که وقتی مهمترین تصمیمهای مدیریتی گرفته میشود، مدیران ارشد فدراسیون چرا هزاران کیلومتر دورتر از تهران حضور دارند؟
نشست هیأت رئیسه برای تعیین تکلیف ادامه لیگ برتر و تعیین تکلیف وضعیت سقوط تیمها و برخی آییننامههای فصل آینده برگزار شد، اما مهدی تاج، مهدی محمدنبی و هدایت ممبینی به صورت وبیناری در آن شرکت کردند چرا که همگی در مکزیک حضور داشتند.
ممبینی پیش از این مدتی در ترکیه حضور داشت و از آنجا راهی مکزیک شد. پرسش این است که دلیل تداوم حضور دبیرکل فدراسیون فوتبال در مکزیک چیست؟ آن هم در شرایطی که تیم ملی سرپرست، کادر اجرایی و مسئولان مشخص خود را در اختیار دارد.
از سوی دیگر، آمریکا به برخی مسئولان فوتبال ایران ویزا نداده است و اساساً سفرهای مرتبط با جام جهانی با محدودیتهای جدی همراه شدهاند. در چنین شرایطی، آیا ضرورتی داشت که این تعداد از مدیران ارشد فدراسیون همزمان در کنار تیم ملی حضور داشته باشند؟
مهمتر از همه، آیا نمیشد دبیرکل فدراسیون به تهران بازگردد و در مهمترین جلسه ماههای اخیر فوتبال ایران به صورت حضوری شرکت کند؟ همین پرسش درباره مهدی تاج نیز مطرح است. رئیس فدراسیون فوتبال باید در قلب تصمیمگیریها حضور داشته باشد، نه اینکه مدیریت فوتبال کشور از پشت صفحه نمایش انجام شود.
البته مسأله سفر به مکزیک نیست؛ موضوع اولویتبندی است. باید مشخص شود اولاً چرا این افراد نبودند و در وهله بعدی اینکه چرا لیگ 18 تیمی شد؟
انتهای پیام/