تعویق جام ملت‌ها، بهترین اتفاق برای دروازه‌بان گرفتار حاشیه‌ها
بیرو از لبه پرتگاه برگشت
تا همین یک ماه پیش، نام علیرضا بیرانوند تقریباً هر روز به بهانه‌ای در صدر اخبار فوتبال ایران قرار داشت؛ از درگیری لفظی عجیب با تراکتور و گمانه‌زنی درباره جدایی و انتقال احتمالی به استقلال گرفته تا تمدید قرارداد سه‌ساله و سرانجام آغاز دوره سربازی. مجموعه‌ای از اتفاقات متناقض که آینده این دروازه‌بان باتجربه را در هاله‌ای از ابهام فرو برد.
حالا در روزهایی که بیرانوند ترجیح داده سکوت کند و تمریناتش را در تهران دنبال می‌کند، خبر تعویق یک‌ساله جام ملت‌های آسیا به مهم‌ترین اتفاق ممکن برای او تبدیل شده است. در شرایطی که احتمال غیبت این دروازه‌بان تا نیم‌فصل و دوری از مسابقات لیگ برتر وجود داشت، حضورش در مهم‌ترین تورنمنت ملی پیش‌رو نیز به علامت سؤالی بزرگ تبدیل شده بود.
بیرانوند که طی یک دهه گذشته با وجود رقابت با دروازه‌بانان آماده و سرشناس، جایگاه ثابتی در تیم ملی داشت، حالا بیش از هر زمان دیگری در معرض تهدید از دست دادن این موقعیت قرار گرفته بود. غیبت طولانی‌مدت در مسابقات رسمی می‌توانست کادر فنی را درباره آمادگی او برای حضور در جام ملت‌ها به تردید بیندازد و فرصتی طلایی در اختیار رقبایش قرار دهد.
تعویق مسابقات اما معادلات را به سود بیرانوند تغییر داد. او حالا فرصت دارد پس از پایان دوره سربازی به تراکتور بازگردد و دوباره برای پوشیدن پیراهن شماره یک تیم ملی بجنگد. رقابتی که اگر جام ملت‌ها طبق برنامه برگزار می‌شد، شاید سرنوشت متفاوتی پیدا می‌کرد.
در روزهایی که بیرانوند با مسأله سربازی و آینده حرفه‌ای خود دست‌وپنجه نرم می‌کند، شاید این خبر بیش از هر اتفاق دیگری به کارش آمده باشد. حالا او یک سال دیگر برای حفظ جایگاهش فرصت دارد؛ فرصتی که البته تضمین‌کننده هیچ موفقیتی نیست، اما دست‌کم فعلاً او را از یک چالش بزرگ نجات داده است.
انتهای پیام/
حالا در روزهایی که بیرانوند ترجیح داده سکوت کند و تمریناتش را در تهران دنبال می‌کند، خبر تعویق یک‌ساله جام ملت‌های آسیا به مهم‌ترین اتفاق ممکن برای او تبدیل شده است. در شرایطی که احتمال غیبت این دروازه‌بان تا نیم‌فصل و دوری از مسابقات لیگ برتر وجود داشت، حضورش در مهم‌ترین تورنمنت ملی پیش‌رو نیز به علامت سؤالی بزرگ تبدیل شده بود.
بیرانوند که طی یک دهه گذشته با وجود رقابت با دروازه‌بانان آماده و سرشناس، جایگاه ثابتی در تیم ملی داشت، حالا بیش از هر زمان دیگری در معرض تهدید از دست دادن این موقعیت قرار گرفته بود. غیبت طولانی‌مدت در مسابقات رسمی می‌توانست کادر فنی را درباره آمادگی او برای حضور در جام ملت‌ها به تردید بیندازد و فرصتی طلایی در اختیار رقبایش قرار دهد.
تعویق مسابقات اما معادلات را به سود بیرانوند تغییر داد. او حالا فرصت دارد پس از پایان دوره سربازی به تراکتور بازگردد و دوباره برای پوشیدن پیراهن شماره یک تیم ملی بجنگد. رقابتی که اگر جام ملت‌ها طبق برنامه برگزار می‌شد، شاید سرنوشت متفاوتی پیدا می‌کرد.
در روزهایی که بیرانوند با مسأله سربازی و آینده حرفه‌ای خود دست‌وپنجه نرم می‌کند، شاید این خبر بیش از هر اتفاق دیگری به کارش آمده باشد. حالا او یک سال دیگر برای حفظ جایگاهش فرصت دارد؛ فرصتی که البته تضمین‌کننده هیچ موفقیتی نیست، اما دست‌کم فعلاً او را از یک چالش بزرگ نجات داده است.
انتهای پیام/