نورافکن؛ روشن‌تر از همیشه

بازگشت امید نورافکن به روزهای اوج، بیش از آنکه حاصل تغییرات فردی باشد، نتیجه بازتعریف نقش او در ساختار تاکتیکی سپاهان است. محرم نویدکیا با انتقال نورافکن به مرکز زمین و استفاده از او در کنار عارف حاجی‌عیدی، امکان بهره‌برداری از مهم‌ترین ویژگی‌های فنی این بازیکن را فراهم کرده است؛ توانایی حمل توپ، قدرت شوت‌زنی از پشت محوطه، حضور مؤثر در یک‌سوم هجومی و اضافه شدن به محوطه جریمه در زمان مناسب.
نورافکن در این آرایش، صرفاً یک هافبک دفاعی با وظایف تخریبی نیست. او بازیکنی است که می‌تواند با تغییر ریتم بازی، انتقال سریع توپ از دفاع به حمله و حضور در فضاهای خالی بین خطوط، به جریان هجومی تیم جان تازه‌ای ببخشد. جابه‌جایی محمدمهدی لطفی به سمت راست و استقرار آرش رضاوند در پست شماره ۱۰ نیز به آزادتر شدن نورافکن کمک کرده تا بدون گرفتار شدن در محدودیت‌های یک پست کاملاً تدافعی، از قابلیت‌های هجومی خود استفاده کند.
نکته مهم در عملکرد اخیر او، کیفیت تصمیم‌گیری در لحظات حساس است. گلزنی مقابل خیبر روی توپ برگشتی، نمونه‌ای از هوشیاری و زمان‌بندی مناسب او در ورود به محوطه جریمه بود. چهار پاس گل و دو گل ثبت‌شده در فصل جاری نیز نشان می‌دهد نورافکن بار دیگر به مهره‌ای چندبعدی تبدیل شده است؛ بازیکنی که هم در فاز دفاعی به تیم تعادل می‌دهد و هم در حمله می‌تواند نتیجه مسابقه را تغییر دهد. البته حفظ این کیفیت در طول فصل، به مدیریت فشار بازی‌ها و هماهنگی او با سایر هافبک‌ها وابسته است. سپاهان حالا دوباره نورافکنی را در اختیار دارد که می‌تواند فراتر از یک بازیکن مکمل، یکی از موتورهای اصلی تیم باشد.
انتهای پیام/