جوانگرایی اجباری یا با اشتیاق؟

پرسپولیس با برنامه‌ای که از چند ماه قبل برای فصل تازه ریخته شده بود پروسه پوست‌اندازی در تیم بزرگسالان را آغاز کرد چراکه فصل قبل میانگین سنی تیم به طرز عجیبی بالا رفته و از 31 سال هم عبور کرده بود.
محسن خلیلی اخیراً در مصاحبه‌ای تأکید کرد سال قبل زمانی که معاون ورزشی بوده چنین موضوعی را طراحی کرده و البته تأکید داشت که رسیدن به هدف در این پروسه دو تا سه سال زمان می‌خواهد و حداقل سه پنجره نقل و انتقالاتی لازم است تا میانگین سنی تیم با شیب ملایم رو به پایین بیاید.
قبل‌تر پیمان حدادی مدیرعامل باشگاه پرسپولیس هم تأکید کرده بود که نقل و انتقالات تابستانی امسال اولین گام در این راه بوده و حداقل دو تا سه پنجره نقل و انتقالاتی دیگر باید بگذرد تا تیم جوان‌تر شود.
به هر حال باشگاه پرسپولیس این حرکت را آغاز کرد و حتی زمانی که مهدی تارتار به خدمت گرفته شد حدادی روی این نکته تأکید داشت که یکی از فاکتورهای انتخاب این مربی، عملکردش در خصوص بازی دادن به جوان‌ها در گل‌گهر بوده است. با وجود این مطابق انتظار ترکیب اصلی پرسپولیس در شروع فصل چندان جوان نشد و از بین بازیکنان جوان قبلی و تاره‌وارد تنها محمدمهدی زارع به ترکیب اصلی رسید و بقیه بازیکنان جوان یا خیلی کم بازی می‌کردند یا اصلاً به فهرست تیم نرسیدند.
در شش هفته ابتدایی تنها بازیکن جوانی که حداقل در هر مسابقه به عنوان گزینه جانشین وارد میدان می‌شد پوریا شهرآبادی بود اما از نفراتی مثل محمدحسین صادقی و همایی‌فر اصلاً استفاده نشد -همایی‌فر در یک بازی بالااجبار به زمین رفت- و امیرحسین محمودی و دانیال ایری که ملی‌پوش هم بودند خیلی کم وارد میدان شدند.
در مقطع دوم فصل اما شرایط تا حدی تغییر کرده و مصدومیت‌های متوالی طی دو سه هفته اخیر باعث شده تا برخی از این جوان‌ها بیشتر به میدان بروند. در سه چهار بازی اخیر برخلاف مقطع ابتدایی فصل، صادقی که اصلاً به لیست نمی‌رسید دو سه بازی به عنوان گزینه جانشین وارد میدان شده و گل زده است. انتظار می‌رود این اتفاق برای محمودی که در بازی نساجی وارد زمین شد و درخشید هم تکرار شود. شهرآبادی هم همان روند را ادامه داده و در نقش بازیکن جانشین وارد ترکیب می‌شود. در عین حال مصدومیت‌های اخیر باعث شد تا دانیال ایری و پوریا لطیفی‌فر به ترکیب اصلی برسند که با در نظر گرفتن همین دو تغییر، میانگین سنی تیم پرسپولیس در ارنج اولیه پایین‌تر آمد.
این اتفاقی فوق‌العاده بود و با توجه به اینکه در دیدار مقابل نساجی پایین‌ترین میانگین سنی سرخ‌ها در این فصل ثبت شد، همه از این مهم به عنوان یک نکته مثبت و فوق‌العاده نام بردند و این اتفاق را در راستای پروسه پوست‌اندازی مثبت و رو به جلو ارزیابی کردند.
اما واقعیت چیز دیگری است و با صراحت می‌توان گفت این جوانگرایی نه از سر علاقه و اشتیاق بلکه با اجبار اتفاق افتاده است. در واقع اگر کنعانی و ابرقویی مصدوم نمی‌شدند تارتار همچنان ایری را روی نیمکت نگه می‌داشت و چنانچه خدابنده‌لو آسیب نمی‌دید از لطیفی‌فر استفاده نمی‌کرد؛ کما اینکه اگر اورونوف دچار آسیب نمی‌شد، فرصتی که به صادقی و محمودی داده شد بسیار کمتر و محدودتر بود.
نکته اینجاست که با وجود تعریف و تمجید از جوانگرایی پرسپولیس و مثلاً آنچه در مورد استفاده از زوج زیر23 سال در ترکیب اصلی اتفاق افتاده، تارتار در مصاحبه‌اش از این اتفاق به عنوان یک حرکت ریسکی یاد کرد، در حالی که شاید از قبل‌تر باید هدف اصلی را استفاده بیشتر از جوان‌ها و ساختن تیم با این جوانان می‌گذاشت که به خاطر ریسک آسیب‌پذیری احتمالی‌اش چنین اتفاقی را استارت نزد و حالا بالاجبار در این مسیر قرار گرفته است.