به جای عذر خواهی از مردم طلبکارانه صحبت میکنند
حمید درخشان: قلعهنویی هرچه بدتر نتیجه میگیرد جایگاهش محکمتر میشود
حمید درخشان پیشکسوت فوتبال ایران با شدیدترین انتقادها علیه عملکرد تیم ملی بعد حذف از جام جهانی، از عوامفریبی درباره تاریخسازی میگوید. او فوتبال ایران را فاقد دستاورد در این جام میداند و با زیر سؤال بردن عملکرد امیر قلعهنویی و مدیران فدراسیون تأکید میکند که وقت پذیرش اشتباهات و ایجاد تغییرات اساسی فرا رسیده است.
*بعضی از تاریخسازی حرف میزنند اما میانگین امتیاز ایران در ادوار مختلف جام جهانی 3 یا 4 امتیاز است. این اسمش تاریخسازی است؟
امتیازات فوتبال ایران در ادوار گذشته جام جهانی با این دوره خیلی فرق میکند. در اصل جام جهانی 32 تیمی بوده است. وقتی تعداد تیمها زیاد شده، کسب 3 امتیاز کار سختی نیست. در واقع تازه جزو 32 تیم قرار گرفتهایم و این اسمش تاریخسازی نیست. تیم ملی در تمام بازیها اتوبوسی دفاع کرده است و با این وجود، دوستان حرف از تاریخسازی میزنند! تقاضا دارم همه صادقانه صحبت کنند. مردم را گول نزنید و عوامفریبی نکنید. هیچ وقت شهامت گفتن واقعیتها را نداشتهاند و همین کارها را میکنند که فوتبال ما به این روز افتاده است. متأسفانه تمامی تیمهای ما از رده پایه گرفته تا همین تیم، از تورنمنتهای مختلف اوت شدهاند و هیچ دستاوردی نداشتیم. از طرفی گروه تیم ملی سخت هم نبود. اگر قرار است بازنده باشید مثل ژاپن باشید و با اقتدار حذف شوید. این صحبتها به جز گول زدن خود و ضربه به علاقههای مردم هیچ چیز دیگری ندارد. برای یک بار هم که شده شهامت پذیرش اشتباهاتمان را داشته باشیم و بپذیریم برنامهریزیها غلط بوده است. درست است که شرایط تیم سخت بوده است اما تیم ملی با علم به این موضوع پا به خاک دشمن گذاشته و میدانستند که آنجا در باغ سبز نشان نمیدهند. دست آقایان درد نکند و باید از تلاش آنها قدردانی کرد اما نباید چشم روی واقعیتها بست.
*در شرایطی که بسیاری از رؤسای فدراسیونها و مربیان تیمهای ناکام، استعفا داده یا عذرخواهی کردهاند، به نظر میرسد مسئولان و بازیکنان تیم ما با عذرخواهی بیگانه هستند.
همینطور است و تازه طلبکارانه هم صحبت میکنند. چکار کردهاید که اینجوری طلبکار هستید؟ در سالها اخیر تیم کدام رده موفق بوده که این مدلی سرتان را بالا میگیرید. رئیس فدراسیون عربستان بعد حذف تیمش از جام جهانی استعفا داد اما در کشور ما فقط به دنبال توجیه این عملکرد هستند.
*از نظر فنی چطور، کجای کار تیم ایراد داشت که صعود رقم نخورد؟
تیم ملی اصلاً از نظر فنی خوب نبوده که حالا بخواهیم در این باره صحبت کنیم. استراتژی تیم قبل از اعزام، برد مقابل نیوزیلند، تساوی مقابل مصر و پذیرش باخت مقابل بلژیک بود. اما در همان بازی اول هم که نتوانستند تاکتیکها را پیاده کنند و این ایران بود که به صورت مداوم عقب میافتاد و جبران میکرد. مقابل بلژیک هم که اگر فیفا اجازه میداد از بازیکنان روی نیمکت هم برای دفاع استفاده میکردند. اینکه نشد فوتبال، چرا خودتان را گول میزنید؟ حریف تیم ملی در بازی دوم ده نفره شد اما تیم ما باز هم مشغول دفاع بود. در چنین شرایطی من چه بگویم؟ ظرفیت ما همین بوده است. اگر ظرفیت فنی تیم پربار بود انتظارها بهجا بود اما این تیم چیزی نداشت که حالا بخواهیم انتظار هم داشته باشیم.
*به تعویضهای قلعهنویی در مجموع این 3 بازی چه نمرهای میدهید؟
میانگین سنی تیم ملی بالا بود. آقایان، بازیکنان مصدوم و پا به سن گذاشته و بازیکنی که فقط توریست بوده را بردهاند. همین هم میشود که تعویضها جواب نمیدهد؛ چرا که وقتی بازیکن 36 ساله را بیرون میکشند باید 22 ساله وارد زمین شود نه اینکه بازیکن سن بالاتر داخل شود. تعویض، با برنامه و سیستم کارساز میشود نه این مدلی. تعویضهای ایران در مجموع این سه بازی هیچ کمکی به تیم نکرد.
*حضور نفرات مصدومی مثل روزبه چشمی و توریستهایی مثل اکرت چه کمکی به تیم در جام کرد؟!
به جای این بازیکن حداقل چند جوان را دعوت میکردند که پشتوانهای برای جام ملتها ایجاد شود. تیم ملی نه تنها عملکرد خوبی نداشت و صعود نکرد، بلکه عملاً هیچ دستاوردی هم در جام جهانی نداشت و جز هزینههایی که روی دست ما گذاشتند چیز دیگری عاید فوتبال ایران نشد.
*با ناکامی درجام ملتهای آسیا و جام جهانی، ماندن قلعهنویی به صلاح است؟
چرا در این فوتبال هر کسی نتایج بدتری میگیرد، جایگاهش محکمتر میشود! منظورم تیم ملی است. درهمه دنیا انسانها بر اساس تواناییهایشان انتخاب و جابه جا میشوند اما در فدراسیون فوتبال ایران جایگاه افراد براساس ناکامیها، بالاتر میرود. باید فریاد بزنیم. به چه کسی بگوییم که نتایج فوتبال ایران در هیچ ردهای خوب نبوده است؟ فوتبال ایران به جاده خاکی رفته است. اگر قرار است با مربی ایرانی ادامه بدهیم، گزینههای بهتر از قلعهنویی هم وجود دارد. شما به دستیاران او نگاه کنید، همه قابل احترام هستند اما جایگاهشان درتیم ملی است؟ اگر هم باشد چه کمکی کردهاند؟
*حرف آخر؟
رودربایستی را کنار بگذاریم. لاپوشانی تا کی و کجا؟ باید واقعیتها گفته و نوشته شود. امیدوارم تغییرات کلی بوجود بیاید تا نگاه مردم به فوتبال عوض شود. با این فرمان نه تنها این فوتبال حال مردم را بهتر نمیکند بلکه بیشتر و بیشتر عذاب میکشند.
انتهای پیام/