این پول قرار است کجا هزینه شود؟
۳.۹ همت درآمد فدراسیون از جام جهانی
با وجود اینکه تیم ملی از محله گروهی جام جهانی صعود نکرد و حذف شد اما صرف حضور در این تورنمنت درآمد فوقالعادهای نصیب فوتبال ایران کرد که میتواند برای توسعه فوتبال و سامان دادن به مشکلات روی آن حساب ویژهای باز کرد. به صورت خلاصه درآمد فدراسیون فوتبال شامل 10 میلیون دلار بابت صعود و حضور در جام جهانی و (Qualification Payment)2.5 میلیون دلار برای هزینههای آمادهسازی قبل از مسابقات(Preparation Fee) است و اگر تیم در همان مرحله گروهی حذف شود (جزو تیمهای ۳۳ تا ۴۸)، ۹ میلیون دلار پاداش عملکرد دریافت میکند.
بنابراین صرفاً با انجام سه بازی مرحله گروهی و حذف شدن حدود 21.5 میلیون دلار (10 + 2.5 + 9) به فدراسیون فوتبال ایران میرسد که عدد بسیار قابل توجه و فوقالعاده چشمگیری است.
اگر نرخ هر دلار را 180 هزار تومان محاسبه کنیم، این پاداش 3870 میلیارد تومان میشود یعنی حدود ۳.۹ همت و تقریباً ۱۵ برابر پاداش ۲۵۰ میلیارد تومانی که برای صعود به جام جهانی برای بازیکنان و کادرفنی تیم ملی تصویب شده بود یا معادل بودجه سالانه برخی فدراسیونهای ورزشی بزرگ ایران. نکته مهم دیگر اینکه طبق تصمیم جدید فیفا، علاوه بر این مبالغ، کمکهایی برای هزینههای هیأت اعزامی و سهمیه بلیت نیز در نظر گرفته شده که ارزش آن برای هر تیم میتواند صدها هزار دلار تا بیش از یک میلیون دلار باشد، هرچند این بخش لزوماً بهصورت نقدی در اختیار فدراسیون قرار نمیگیرد.
سهم بازیکنان چقدر است؟
در هفتههای اخیر هیأترئیسه فدراسیون فوتبال، پاداش صعود تیم ملی به جام جهانی را حدود ۲۵۰ میلیارد تومان تصویب کرده است؛ مبلغی که میان بازیکنان، کادر فنی و اعضای اجرایی تیم ملی تقسیم خواهد شد. اگر این رقم را از درآمد تقریبی ۳ هزار و ۸۷۰ میلیارد تومانی کسر کنیم، همچنان حدود ۳ هزار و ۶۲۰ میلیارد تومان در اختیار فدراسیون باقی میماند؛ البته این به معنای سود خالص نیست، زیرا بخش مهمی از این منابع باید صرف هزینههای آمادهسازی، تعهدات مالی و توسعه فوتبال شود.
کجا هزینه میشود؟
در فوتبال حرفهای دنیا، درآمدهای جام جهانی معمولاً صرف چند بخش اصلی میشود. نخست، هزینه آمادهسازی تیم ملی است. برگزاری اردوهای بلندمدت، اجاره کمپهای استاندارد، انجام مسابقات دوستانه با تیمهای قدرتمند، پروازهای بینالمللی، اقامت و خدمات پزشکی، هزینههای سنگینی را به فدراسیون تحمیل میکند.
بخش دوم، پرداخت پاداش بازیکنان و کادر فنی است که از قبل نیز درباره آن تصمیمگیری شده است. بخش سوم، تسویه بدهیها و پروندههای حقوقی است. فدراسیون فوتبال ایران در سالهای گذشته بارها با پروندههای مالی داخلی و بینالمللی روبهرو بوده و بخشی از درآمدهای ارزی معمولاً صرف پرداخت این تعهدات میشود. اما شاید مهمترین بخش، سرمایهگذاری در آینده فوتبال ایران باشد؛ جایی که کارشناسان سالهاست از کمبود منابع گلایه دارند.
فرصت طلایی برای فوتبال پایه
اگر تنها نیمی از این درآمد، یعنی حدود هزار و ۸۰۰ میلیارد تومان، به توسعه فوتبال اختصاص یابد، میتوان پروژههایی را اجرا کرد که سالها روی زمین ماندهاند. تکمیل کمپ تیمهای ملی، تجهیز آکادمیهای استعدادیابی، توسعه فوتبال بانوان، آموزش مربیان، ارتقای داوری، حمایت از تیمهای نوجوانان و جوانان و ایجاد مراکز منطقهای استعدادیابی تنها بخشی از پروژههایی است که میتوانند با این منابع مالی جان تازهای بگیرند. لازم به ذکر است در بسیاری از کشورهای موفق فوتبال، درآمدهای جامجهانی صرف هزینههای جاری نمیشود، بلکه به عنوان سرمایهای برای آینده فوتبال مورد استفاده قرار میگیرد.
چالش بزرگ؛ دسترسی آسان نیست
با وجود این ارقام قابل توجه، یک پرسش مهم همچنان مطرح است؛ آیا فدراسیون فوتبال ایران میتواند این پول را به راحتی دریافت کند؟ فیفا هیچ محدودیتی برای پرداخت مطالبات فدراسیون فوتبال ایران ندارد، اما تحریمهای بانکی بینالمللی انتقال مستقیم ارز به حسابهای ایرانی را با مشکل مواجه کرده است. به همین دلیل در سالهای گذشته بخشی از مطالبات فوتبال ایران یا با تأخیر پرداخت شده، یا برای هزینههای خارجی مانند اردوها، بلیت هواپیما و اقامت تیمهای ملی مورد استفاده قرار گرفته است. در واقع، چالش اصلی نه دریافت پول از فیفا، بلکه انتقال و استفاده از آن در شبکه بانکی بینالمللی است.
انتظار برای شفافیت
درآمد احتمالی نزدیک به ۳.۹ همت از جام جهانی، مطالبهای جدی را نیز ایجاد میکند؛ شفافیت مالی. کارشناسان معتقدند فدراسیون فوتبال باید همانند بسیاری از فدراسیونهای بزرگ جهان، گزارش دقیقی از محل دریافت و نحوه هزینهکرد درآمدهای جام جهانی منتشر کند؛ گزارشی که مشخص کند چه میزان از منابع صرف تیم ملی، چه مقدار صرف توسعه فوتبال پایه و چه بخشی نیز برای زیرساختهای آینده هزینه شده است.
حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ میتواند تنها یک موفقیت ورزشی برای فوتبال ایران نباشد؛ بلکه فرصتی تاریخی برای اصلاح ساختار مالی، توسعه زیرساختها و سرمایهگذاری برای نسل آینده فوتبال کشور تلقی شود. در واقع اینکه این فرصت چگونه مدیریت شود، شاید مهمتر از خود مبلغ ۲۱.۵ میلیون دلاری باشد که نصیب فوتبال ایران شده است.
انتهای پیام/
بنابراین صرفاً با انجام سه بازی مرحله گروهی و حذف شدن حدود 21.5 میلیون دلار (10 + 2.5 + 9) به فدراسیون فوتبال ایران میرسد که عدد بسیار قابل توجه و فوقالعاده چشمگیری است.
اگر نرخ هر دلار را 180 هزار تومان محاسبه کنیم، این پاداش 3870 میلیارد تومان میشود یعنی حدود ۳.۹ همت و تقریباً ۱۵ برابر پاداش ۲۵۰ میلیارد تومانی که برای صعود به جام جهانی برای بازیکنان و کادرفنی تیم ملی تصویب شده بود یا معادل بودجه سالانه برخی فدراسیونهای ورزشی بزرگ ایران. نکته مهم دیگر اینکه طبق تصمیم جدید فیفا، علاوه بر این مبالغ، کمکهایی برای هزینههای هیأت اعزامی و سهمیه بلیت نیز در نظر گرفته شده که ارزش آن برای هر تیم میتواند صدها هزار دلار تا بیش از یک میلیون دلار باشد، هرچند این بخش لزوماً بهصورت نقدی در اختیار فدراسیون قرار نمیگیرد.
سهم بازیکنان چقدر است؟
در هفتههای اخیر هیأترئیسه فدراسیون فوتبال، پاداش صعود تیم ملی به جام جهانی را حدود ۲۵۰ میلیارد تومان تصویب کرده است؛ مبلغی که میان بازیکنان، کادر فنی و اعضای اجرایی تیم ملی تقسیم خواهد شد. اگر این رقم را از درآمد تقریبی ۳ هزار و ۸۷۰ میلیارد تومانی کسر کنیم، همچنان حدود ۳ هزار و ۶۲۰ میلیارد تومان در اختیار فدراسیون باقی میماند؛ البته این به معنای سود خالص نیست، زیرا بخش مهمی از این منابع باید صرف هزینههای آمادهسازی، تعهدات مالی و توسعه فوتبال شود.
کجا هزینه میشود؟
در فوتبال حرفهای دنیا، درآمدهای جام جهانی معمولاً صرف چند بخش اصلی میشود. نخست، هزینه آمادهسازی تیم ملی است. برگزاری اردوهای بلندمدت، اجاره کمپهای استاندارد، انجام مسابقات دوستانه با تیمهای قدرتمند، پروازهای بینالمللی، اقامت و خدمات پزشکی، هزینههای سنگینی را به فدراسیون تحمیل میکند.
بخش دوم، پرداخت پاداش بازیکنان و کادر فنی است که از قبل نیز درباره آن تصمیمگیری شده است. بخش سوم، تسویه بدهیها و پروندههای حقوقی است. فدراسیون فوتبال ایران در سالهای گذشته بارها با پروندههای مالی داخلی و بینالمللی روبهرو بوده و بخشی از درآمدهای ارزی معمولاً صرف پرداخت این تعهدات میشود. اما شاید مهمترین بخش، سرمایهگذاری در آینده فوتبال ایران باشد؛ جایی که کارشناسان سالهاست از کمبود منابع گلایه دارند.
فرصت طلایی برای فوتبال پایه
اگر تنها نیمی از این درآمد، یعنی حدود هزار و ۸۰۰ میلیارد تومان، به توسعه فوتبال اختصاص یابد، میتوان پروژههایی را اجرا کرد که سالها روی زمین ماندهاند. تکمیل کمپ تیمهای ملی، تجهیز آکادمیهای استعدادیابی، توسعه فوتبال بانوان، آموزش مربیان، ارتقای داوری، حمایت از تیمهای نوجوانان و جوانان و ایجاد مراکز منطقهای استعدادیابی تنها بخشی از پروژههایی است که میتوانند با این منابع مالی جان تازهای بگیرند. لازم به ذکر است در بسیاری از کشورهای موفق فوتبال، درآمدهای جامجهانی صرف هزینههای جاری نمیشود، بلکه به عنوان سرمایهای برای آینده فوتبال مورد استفاده قرار میگیرد.
چالش بزرگ؛ دسترسی آسان نیست
با وجود این ارقام قابل توجه، یک پرسش مهم همچنان مطرح است؛ آیا فدراسیون فوتبال ایران میتواند این پول را به راحتی دریافت کند؟ فیفا هیچ محدودیتی برای پرداخت مطالبات فدراسیون فوتبال ایران ندارد، اما تحریمهای بانکی بینالمللی انتقال مستقیم ارز به حسابهای ایرانی را با مشکل مواجه کرده است. به همین دلیل در سالهای گذشته بخشی از مطالبات فوتبال ایران یا با تأخیر پرداخت شده، یا برای هزینههای خارجی مانند اردوها، بلیت هواپیما و اقامت تیمهای ملی مورد استفاده قرار گرفته است. در واقع، چالش اصلی نه دریافت پول از فیفا، بلکه انتقال و استفاده از آن در شبکه بانکی بینالمللی است.
انتظار برای شفافیت
درآمد احتمالی نزدیک به ۳.۹ همت از جام جهانی، مطالبهای جدی را نیز ایجاد میکند؛ شفافیت مالی. کارشناسان معتقدند فدراسیون فوتبال باید همانند بسیاری از فدراسیونهای بزرگ جهان، گزارش دقیقی از محل دریافت و نحوه هزینهکرد درآمدهای جام جهانی منتشر کند؛ گزارشی که مشخص کند چه میزان از منابع صرف تیم ملی، چه مقدار صرف توسعه فوتبال پایه و چه بخشی نیز برای زیرساختهای آینده هزینه شده است.
حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ میتواند تنها یک موفقیت ورزشی برای فوتبال ایران نباشد؛ بلکه فرصتی تاریخی برای اصلاح ساختار مالی، توسعه زیرساختها و سرمایهگذاری برای نسل آینده فوتبال کشور تلقی شود. در واقع اینکه این فرصت چگونه مدیریت شود، شاید مهمتر از خود مبلغ ۲۱.۵ میلیون دلاری باشد که نصیب فوتبال ایران شده است.
انتهای پیام/