جرأت؛ مهمترین فاکتور انتخاب سرمربی تیم ملی
۱۶ بازیکن بالای ۳۰ سال را کنار بگذار!
جام جهانی 2026 برای فوتبال ایران مثل همیشه خیلی زود و با پایان مرحله گروهی تمام شد تا دوران رویاپردازیهایمان در بزرگترین آوردگاه فوتبال جهان مثل ادوار قبل کوتاه باشد. این بار شاید تصور میکردیم با 48 تیمی شدن جام فرصت مناسبی نصیبمان شده تا آرزویی که زمانی محال به نظر میرسید را ممکن کنیم. این بار قرعه هم یارمان بود و شرایط گروه به گونهای به نظر میرسید که میشد صعود کرد اما نشد که نشد. متأسفانه در این تورنمنت هم نتیجه نگرفتیم و حتی اگر شکست نخورده باشیم، نه برنده شدیم، نه فوتبال باکیفیتی بازی کردیم و نه از گروه صعود کردیم تا دلمان به رکورد حذف بدون شکست خوش باشد.
جدا از ماجرای نتیجه، طی دو هفته گذشته بحث دستاوردهای فنی تیم ملی هم داغ داغ بود و البته بسیاری روی این نکته مانور کردند که با میدان ندادن به بازیکنان جوان یا نفراتی که بتوانند تا چند سال آینده برای تیم ملی بازی کنند و مؤثر باشند در این زمینه هم دستاوردی نداشتیم چرا که عملاً هیچ بازیکن جوانی به میدان نرفت و نفرات زیر 30 سال خیلی کم بازی کردند.
بعد از اردوی نسبتاً طولانی آمادهسازی تیم ملی در تهران که چند بازی درون تیمی را هم شامل شد مسعود محبی، دانیال اسماعیلیفر، حسین ابرقویی، عارف آقاسی، مهدی هاشمنژاد، محمدمهدی محبی، عارف حاجیعیدی و احسان محروقی خط خوردند و به اردوی نسبتاً مفصل ترکیه نرفتند. از این جمع جدا از اسماعیلیفر 33 ساله، نفراتی مثل آقاسی و ابرقویی بهزودی 30 سالگی را تمام خواهند کرد اما مسعود محبی 22 سال دارد، هاشمنژاد 24 ساله است، حاجی عیدی27 و محروقی 22 ساله بودند.
کادر فنی تیم ملی قبل از ورود به تورنمنت و در آخرین مهلت برای تعیین لیست نهایی نیز محمد خلیفه، کسری طاهری، امیرحسین محمودی، امید نورافکن و هادی حبیبینژاد را کنار گذاشت که غیر از دو نفر آخر که یکی در آستانه 30 سالگی و دیگری 31 سالگی است سه بازیکن اول 21، 20 و 19 سال سن داشتند.
از بین بازیکنان حاضر در لیست نهایی البته امیرمحمد رزاقینیا و دانیال ایری که 20 و 22 سال سن داشتند اصلاً در این تورنمنت بازی نکردند. از جمع بازیکنان زیر30 سال فقط محمد محبی بازیکن ترکیب اصلی بود که در هر سه مسابقه به میدان رفت و یک گل هم زد. غیر از او مهدی قایدی 27 ساله فقط یک نیمه مقابل نیوزیلند، آریا یوسفی 24 ساله فقط یک نیمه مقابل نیوزیلند، محمد قربانی 25 ساله فقط یک بازی مقابل مصر، امیرحسین حسینزاده دو بازی که جمعاً به 20 دقیقه نمیرسید و صالح حردانی 27 ساله دو بازی یک نیمهای انجام دادند. همچنین از جمع بازیکنان زیر 30 سال دنیس درگاهی که 29 سال سن دارد اصلاً بازی نکرد.
اما در طرف مقابل 4 بازیکن 30 سال و بالای 30 سال در این تورنمنت برای تیم ملی بازی کردند و غیر از دو دروازهبان بالای 30 سال(نیازمند و حسینی) همه بازیکنان مسن تیم ملی در این تورنمنت به میدان رفتند و خیلیهایشان هم در هر سه مسابقه فیکس بودند.
قبل از جام جهانی کادر فنی تیم ملی اعلام کرد به این دلیل بازیکنان باتجربه را انتخاب کردند چون بیشتر این نفرات تجربه حضور در جام جهانی قبلی و شرایط سیاسی حاکم بر آن تورنمنت را دیده و تجربه کرده بودند. در واقع معیار اصلی انتخاب این نفرات مسن فنی نبود اما حالا چه؟
واقعیت اینکه سرمربی بعدی تیم ملی هر فردی که باشد باید جرأت کنار گذاشتن نفرات مسن و رویکرد به بازیکنان جوان را داشته باشد. در واقع سرمربی بعدی تیم ملی باید جرأت کنار گذاشتن این 16 بازیکن بالای 30 سال را داشته باشد کما اینکه بیشتر این نفرات واقعاً در حوزه ملی و آوردگاههای بزرگ تمام شدهاند و بقیه نیز چیز بیشتری برای ارائه نخواهند داشت. سرمربی بعدی تیم ملی هر که باشد باید جرأت کنار گذاشتن نفراتی مثل بیرانوند، رضاییان و مهدی طارمی را هم داشته باشد. در شرایطی که احسان حاجصفی، جهانبخش، شجاع و بازیکنان مسن تیم ملی که بیشترشان به اندازه کافی طعم شیرین حضور در تورنمنتهای بزرگ را چشیدهاند، خداحافظی بلد نیستند و منتظر لیست بعدی و فیفادی آینده ماندهاند این جسارت و جرأت باید نزد سرمربی بعدی تیم ملی وجود داشته باشد که با تیمی متحول شده برای جام ملتهای آسیا آماده شود.
باور کنید بدون این 16 بازیکن هم میتوان تیم ملی خوبی داشت کما اینکه کلی بازیکن زیر30 سال یا نفرات جوان قبل از جام جهانی در تیم ملی حضور داشتند که حالا میتوانند با ارتقای موقعیتشان به بازیکن اصلی تبدیل شوند. در عین حال بسیاری از بازیکنان تیم ملی امید نیز بعد از بازیهای آسیایی ناگویا میتوانند عضوی از تیم ملی در جام ملتهای آسیا باشند به شرط اینکه واقعاً عزمی در فدراسیون فوتبال وجود داشته باشد که بالاخره از نسلی که چند جام جهانی را تجربه کرد عبور کرده و به بازیکنان جوانتر فرصت عرض اندام دهد.
این جسارت اگر نزد مدیران فدراسیون فوتبال وجود داشته باشد تبدیل به مهمترین فاکتور برای انتخاب سرمربی بعدی تیم ملی خواهد شد و پروسه جوانسازی تیم ملی رسماً آغاز میشود. در عین حال یقین داریم که اگر این پروژه اجرایی شود هیچکس با شکست دوباره در جام ملتها سرخورده نخواهد شد چرا که تیم ملی نوظهور با تجربه بزرگ حضور در جام ملتها میتواند با اهدافی تعالی برای جام جهانی آماده شود. اهدافی که با نسل تازه قابل دسترسیتر به نظر میرسد و حتی اگر حاصل نشود پلههای نخست ساخت یک تیم قدرتمند برداشته شده و میتواند کاملاً امیدوارکننده باشد.
انتهای پیام/
جدا از ماجرای نتیجه، طی دو هفته گذشته بحث دستاوردهای فنی تیم ملی هم داغ داغ بود و البته بسیاری روی این نکته مانور کردند که با میدان ندادن به بازیکنان جوان یا نفراتی که بتوانند تا چند سال آینده برای تیم ملی بازی کنند و مؤثر باشند در این زمینه هم دستاوردی نداشتیم چرا که عملاً هیچ بازیکن جوانی به میدان نرفت و نفرات زیر 30 سال خیلی کم بازی کردند.
بعد از اردوی نسبتاً طولانی آمادهسازی تیم ملی در تهران که چند بازی درون تیمی را هم شامل شد مسعود محبی، دانیال اسماعیلیفر، حسین ابرقویی، عارف آقاسی، مهدی هاشمنژاد، محمدمهدی محبی، عارف حاجیعیدی و احسان محروقی خط خوردند و به اردوی نسبتاً مفصل ترکیه نرفتند. از این جمع جدا از اسماعیلیفر 33 ساله، نفراتی مثل آقاسی و ابرقویی بهزودی 30 سالگی را تمام خواهند کرد اما مسعود محبی 22 سال دارد، هاشمنژاد 24 ساله است، حاجی عیدی27 و محروقی 22 ساله بودند.
کادر فنی تیم ملی قبل از ورود به تورنمنت و در آخرین مهلت برای تعیین لیست نهایی نیز محمد خلیفه، کسری طاهری، امیرحسین محمودی، امید نورافکن و هادی حبیبینژاد را کنار گذاشت که غیر از دو نفر آخر که یکی در آستانه 30 سالگی و دیگری 31 سالگی است سه بازیکن اول 21، 20 و 19 سال سن داشتند.
از بین بازیکنان حاضر در لیست نهایی البته امیرمحمد رزاقینیا و دانیال ایری که 20 و 22 سال سن داشتند اصلاً در این تورنمنت بازی نکردند. از جمع بازیکنان زیر30 سال فقط محمد محبی بازیکن ترکیب اصلی بود که در هر سه مسابقه به میدان رفت و یک گل هم زد. غیر از او مهدی قایدی 27 ساله فقط یک نیمه مقابل نیوزیلند، آریا یوسفی 24 ساله فقط یک نیمه مقابل نیوزیلند، محمد قربانی 25 ساله فقط یک بازی مقابل مصر، امیرحسین حسینزاده دو بازی که جمعاً به 20 دقیقه نمیرسید و صالح حردانی 27 ساله دو بازی یک نیمهای انجام دادند. همچنین از جمع بازیکنان زیر 30 سال دنیس درگاهی که 29 سال سن دارد اصلاً بازی نکرد.
اما در طرف مقابل 4 بازیکن 30 سال و بالای 30 سال در این تورنمنت برای تیم ملی بازی کردند و غیر از دو دروازهبان بالای 30 سال(نیازمند و حسینی) همه بازیکنان مسن تیم ملی در این تورنمنت به میدان رفتند و خیلیهایشان هم در هر سه مسابقه فیکس بودند.
قبل از جام جهانی کادر فنی تیم ملی اعلام کرد به این دلیل بازیکنان باتجربه را انتخاب کردند چون بیشتر این نفرات تجربه حضور در جام جهانی قبلی و شرایط سیاسی حاکم بر آن تورنمنت را دیده و تجربه کرده بودند. در واقع معیار اصلی انتخاب این نفرات مسن فنی نبود اما حالا چه؟
واقعیت اینکه سرمربی بعدی تیم ملی هر فردی که باشد باید جرأت کنار گذاشتن نفرات مسن و رویکرد به بازیکنان جوان را داشته باشد. در واقع سرمربی بعدی تیم ملی باید جرأت کنار گذاشتن این 16 بازیکن بالای 30 سال را داشته باشد کما اینکه بیشتر این نفرات واقعاً در حوزه ملی و آوردگاههای بزرگ تمام شدهاند و بقیه نیز چیز بیشتری برای ارائه نخواهند داشت. سرمربی بعدی تیم ملی هر که باشد باید جرأت کنار گذاشتن نفراتی مثل بیرانوند، رضاییان و مهدی طارمی را هم داشته باشد. در شرایطی که احسان حاجصفی، جهانبخش، شجاع و بازیکنان مسن تیم ملی که بیشترشان به اندازه کافی طعم شیرین حضور در تورنمنتهای بزرگ را چشیدهاند، خداحافظی بلد نیستند و منتظر لیست بعدی و فیفادی آینده ماندهاند این جسارت و جرأت باید نزد سرمربی بعدی تیم ملی وجود داشته باشد که با تیمی متحول شده برای جام ملتهای آسیا آماده شود.
باور کنید بدون این 16 بازیکن هم میتوان تیم ملی خوبی داشت کما اینکه کلی بازیکن زیر30 سال یا نفرات جوان قبل از جام جهانی در تیم ملی حضور داشتند که حالا میتوانند با ارتقای موقعیتشان به بازیکن اصلی تبدیل شوند. در عین حال بسیاری از بازیکنان تیم ملی امید نیز بعد از بازیهای آسیایی ناگویا میتوانند عضوی از تیم ملی در جام ملتهای آسیا باشند به شرط اینکه واقعاً عزمی در فدراسیون فوتبال وجود داشته باشد که بالاخره از نسلی که چند جام جهانی را تجربه کرد عبور کرده و به بازیکنان جوانتر فرصت عرض اندام دهد.
این جسارت اگر نزد مدیران فدراسیون فوتبال وجود داشته باشد تبدیل به مهمترین فاکتور برای انتخاب سرمربی بعدی تیم ملی خواهد شد و پروسه جوانسازی تیم ملی رسماً آغاز میشود. در عین حال یقین داریم که اگر این پروژه اجرایی شود هیچکس با شکست دوباره در جام ملتها سرخورده نخواهد شد چرا که تیم ملی نوظهور با تجربه بزرگ حضور در جام ملتها میتواند با اهدافی تعالی برای جام جهانی آماده شود. اهدافی که با نسل تازه قابل دسترسیتر به نظر میرسد و حتی اگر حاصل نشود پلههای نخست ساخت یک تیم قدرتمند برداشته شده و میتواند کاملاً امیدوارکننده باشد.
انتهای پیام/