پایان میراث آنتونی

داور ۴۷ ساله پس از بیش از ۲۰ سال فعالیت و قضاوت در ۸۳۱ مسابقه، تصمیم گرفت از دنیای داوری خداحافظی کند.
آخرین مسابقه او، دیدار مرحله یک‌هشتم نهایی جام جهانی بین اسپانیا و پرتغال بود؛ مسابقه‌ای که اسپانیا با گل دیرهنگام میکل مرینو، ۱ بر صفر پیروز شد و در نهایت نیز عنوان قهرمانی جهان را به دست آورد.
تیلور در طول ۱۶ فصل حضورش در لیگ برتر انگلیس، ۴۳۲ بازی را قضاوت کرد. او همچنین قضاوت فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۲۴ بین رئال مادرید و بوروسیا دورتموند را بر عهده داشت.
او در بیانیه خداحافظی خود گفت: «قضاوت در بالاترین سطح فوتبال یک افتخار بزرگ بود، اما این کار همیشه با فشار زیاد و زیر ذره‌بین بودن همراه است. حالا زمان آن رسیده که کنار بروم و فصل جدیدی از زندگی حرفه‌ای‌ام را آغاز کنم. می‌خواهم از صمیم قلب از دو کمک‌داورم، گری بسویک و آدام نان، همچنین همه همکارانم در داوری و تمام افرادی که در این سال‌ها کنارم بودند، تشکر کنم. اما بیش از همه، از خانواده و دوستانم سپاسگزارم که در تمام سختی‌ها و فداکاری‌های این حرفه همیشه حامی من بودند.»
تیلور در دو دوره جام جهانی، قطر ۲۰۲۲ و جام جهانی ۲۰۲۶، قضاوت کرد. او همچنین در یورو ۲۰۲۰ و یورو ۲۰۲۴ نیز از داوران حاضر در این رقابت‌ها بود.
در کارنامه او، قضاوت دو فینال جام حذفی انگلیس در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۲۰، فینال جام اتحادیه در سال ۲۰۱۵ و فینال پلی‌آف چمپیونشیپ در سال ۲۰۱۸ نیز دیده می‌شود.
هاوارد وب، رئیس کمیته داوران حرفه‌ای فوتبال انگلیس، درباره تیلور گفت: «آنتونی در طول سال‌های فعالیتش بارها ثابت کرد که یکی از بهترین و موفق‌ترین داورانی است که فوتبال انگلیس به خود دیده است. اما ارزش او فقط به عملکردش در زمین محدود نمی‌شود.»
او افزود: «حرفه‌ای‌گری، شخصیت و حمایتی که همیشه از همکاران و داوران جوان‌تر داشته، باعث شده به الگویی برای نسل جدید داوران تبدیل شود.»
 

تحلیل گراهام اسکات، داور سابق لیگ برتر انگلیس

داوری قاطع و شخصیتی قابل احترام؛ نگاهی به میراث آنتونی تیلور

آنتونی تیلور مدت‌ها بود که برای بازنشستگی‌اش برنامه‌ریزی کرده بود. او دو سال پیش به همکاران و مسئولان داوری اعلام کرده بود که پس از جام جهانی ۲۰۲۶ سوت خود را کنار خواهد گذاشت.
تیلور همیشه چه در زمین و چه خارج از آن، شخصیتی قاطع داشت و به همین دلیل تصمیمش برای عمل به این وعده، کسی را غافلگیر نکرد.
گراهام اسکات، داور سابق لیگ برتر، می‌گوید اولین همکاری‌اش با تیلور به سال ۲۰۰۷ و دیدار پرتنش لسترسیتی و واتفورد برمی‌گردد؛ مسابقه‌ای که ۱۱ کارت زرد و یک درگیری دسته‌جمعی در آن ثبت شد.
با این حال، او تأکید می‌کند چنین مسابقات پرحاشیه‌ای در کارنامه تیلور کم بود. تیلور که پیش از ورود به داوری، افسر زندان بود، به‌خوبی می‌دانست چگونه نظم را در زمین حفظ کند، تنش‌ها را کنترل کند و احترام بازیکنان را به دست آورد. او به مرور زمان یاد گرفت که در بسیاری از درگیری‌های بازیکنان، به جای دخالت مستقیم، اجازه دهد خودشان آرام شوند.
اسکات همچنین می‌گوید تیلور برای هر مسابقه با نهایت جدیت آماده می‌شد و همیشه برای همه بازی‌ها ارزش یکسانی قائل بود. به همین دلیل، رفتار ژوزه مورینیو پس از فینال لیگ اروپا ۲۰۲۳، زمانی که در پارکینگ ورزشگاه به او توهین کرد، اتفاقی تأسف‌برانگیز بود.
به گفته اسکات، تیلور همکار بسیار حمایتگری بود؛ قبل از هر مسابقه برای داوران دیگر پیام‌های دلگرم‌کننده می‌فرستاد، از داوران جوان حمایت می‌کرد و وقتی داور چهارم بود، همیشه پشتیبان همکارانش محسوب می‌شد.
او در پایان تأکید کرد که تیلور فقط یک داور بزرگ نبود، بلکه یکی از چهره‌های تأثیرگذار جامعه داوری انگلیس بود و نبودش در کلاس‌های آموزشی و اردوهای داوران به اندازه غیبتش در زمین مسابقه احساس خواهد شد.