نامه صریح چادرملو خطاب به تاج
پاسخهای مبهم فدراسیون در پرونده جنجالی
فدراسیون فوتبال بعد از هفتهها سکوت، سرانجام با انتشار یک اطلاعیه اعلام کرد که حق چادرملو اردکان برای حضور در لیگ قهرمانان آسیا ۲ را به رسمیت میشناسد و مدعی شد تاکنون هفت نامه رسمی به کنفدراسیون فوتبال آسیا ارسال کرده است. اما همین اطلاعیه، به جای پایان دادن به ابهامها، پرسشهای بیشتری را ایجاد کرد؛ پرسشهایی که حالا باشگاه چادرملو با انتشار یک بیانیه مفصل، آنها را دوباره روی میز گذاشته است. مسأله دیگر صرفاً یک سهمیه آسیایی نیست؛ موضوع، شفافیت نهادی، مسئولیتپذیری مدیران و اعتماد به تصمیمات فدراسیون است.
بیانیه تازه چادرملو بیش از آنکه یک اعتراض معمولی باشد، سندی از بیپاسخ ماندن مطالباتی است که این باشگاه طی هفتههای گذشته بارها از فدراسیون فوتبال درخواست کرده بود. چادرملو مدعی است سه نامه رسمی برای دریافت مستندات، مکاتبات و پاسخهای کنفدراسیون فوتبال آسیا ارسال کرده اما هیچ پاسخ مکتوبی دریافت نکرده است؛ اتفاقی که باعث شده حالا پرونده از یک اختلاف ورزشی، به موضوعی درباره نحوه اداره فوتبال ایران تبدیل شود. نکته قابل توجه اینجاست که فدراسیون در اطلاعیه اخیر خود از ارسال هفت نامه به AFC سخن گفته، اما هیچیک از این نامهها، تاریخ ارسال، محتوای آنها و پاسخهای احتمالی کنفدراسیون را منتشر نکرده است. اگر واقعاً همه اقدامات لازم انجام شده، چه دلیلی برای محرمانه ماندن این اسناد وجود دارد؟ انتشار این مکاتبات نهتنها میتواند بسیاری از ابهامها را برطرف کند، بلکه از اعتبار خود فدراسیون نیز دفاع خواهد کرد.
چادرملو در بیانیه خود شش محور اصلی را دنبال میکند؛ از چرایی معرفی زودهنگام گلگهر به عنوان نماینده ایران پیش از برگزاری تورنمنت سهجانبه گرفته تا مشخص شدن مسئول تصمیم اولیه، نحوه اصلاح اشتباه، جزئیات مکاتبات با AFC، پاسخ رسمی کنفدراسیون و در نهایت مسئولیت خسارتهایی که در صورت از بین رفتن سهمیه آسیایی متوجه این باشگاه خواهد شد. اینها سؤالهایی هستند که پاسخ به آنها نه یک امتیاز برای چادرملو، بلکه وظیفه بدیهی فدراسیون در قبال افکار عمومی است.
ابهام بزرگ دیگر، زمانبندی مکاتبات است. یکی از پرسشهای مهم این است که آیا فدراسیون پیش از پایان مهلت تعیینشده از سوی AFC، اصلاح معرفی نماینده ایران را انجام داده یا این اقدام با تأخیر صورت گرفته است؟ همچنین مشخص نیست که آیا فدراسیون صراحتاً اشتباه خود را پذیرفته و درخواست اصلاح داده یا تنها بدون اشاره به خطای اولیه، خواستار تغییر نام نماینده ایران شده است. پاسخ این پرسشها میتواند سرنوشت حقوقی کل پرونده را روشن کند. از سوی دیگر، تناقض در مواضع مدیران گلگهر نیز بر پیچیدگی ماجرا افزوده است؛ یک روز از احترام به نتیجه تورنمنت سهجانبه و شایستگی چادرملو برای حضور در آسیا سخن گفته میشود و روز دیگر از حق گلگهر برای کسب این سهمیه. این مواضع متناقض، بیش از هر چیز ضرورت شفافسازی رسمی فدراسیون را دوچندان کرده است.
وزیر ورزش و جوانان و همچنین معاون اول رئیسجمهور دستور پیگیری این موضوع را صادر کردهاند و همین مسأله اهمیت آن را از سطح فوتبال فراتر برده است. در چنین شرایطی، انتظار میرود فدراسیون به جای انتشار اطلاعیههای کلی، تمام مستندات مربوط به این پرونده را منتشر و مشخص کند دقیقاً چه اتفاقی رخ داده، چه کسانی مسئول آن بودهاند و برای احقاق حق نماینده قانونی ایران چه اقداماتی انجام شده است. اگر فدراسیون معتقد است حق با چادرملو است، این حق باید با اسناد و اقدامات شفاف اثبات شود، نه با وعده و اطلاعیه. سکوت و کلیگویی، نه از اعتبار فوتبال ایران دفاع میکند و نه اعتماد از دست رفته را بازمیگرداند. اکنون زمان تعیین تکلیف نهایی این پرونده فرا رسیده؛ پروندهای که نحوه پایان آن، معیاری برای سنجش میزان پاسخگویی و مسئولیتپذیری مدیران فوتبال ایران خواهد بود.
انتهای پیام/
بیانیه تازه چادرملو بیش از آنکه یک اعتراض معمولی باشد، سندی از بیپاسخ ماندن مطالباتی است که این باشگاه طی هفتههای گذشته بارها از فدراسیون فوتبال درخواست کرده بود. چادرملو مدعی است سه نامه رسمی برای دریافت مستندات، مکاتبات و پاسخهای کنفدراسیون فوتبال آسیا ارسال کرده اما هیچ پاسخ مکتوبی دریافت نکرده است؛ اتفاقی که باعث شده حالا پرونده از یک اختلاف ورزشی، به موضوعی درباره نحوه اداره فوتبال ایران تبدیل شود. نکته قابل توجه اینجاست که فدراسیون در اطلاعیه اخیر خود از ارسال هفت نامه به AFC سخن گفته، اما هیچیک از این نامهها، تاریخ ارسال، محتوای آنها و پاسخهای احتمالی کنفدراسیون را منتشر نکرده است. اگر واقعاً همه اقدامات لازم انجام شده، چه دلیلی برای محرمانه ماندن این اسناد وجود دارد؟ انتشار این مکاتبات نهتنها میتواند بسیاری از ابهامها را برطرف کند، بلکه از اعتبار خود فدراسیون نیز دفاع خواهد کرد.
چادرملو در بیانیه خود شش محور اصلی را دنبال میکند؛ از چرایی معرفی زودهنگام گلگهر به عنوان نماینده ایران پیش از برگزاری تورنمنت سهجانبه گرفته تا مشخص شدن مسئول تصمیم اولیه، نحوه اصلاح اشتباه، جزئیات مکاتبات با AFC، پاسخ رسمی کنفدراسیون و در نهایت مسئولیت خسارتهایی که در صورت از بین رفتن سهمیه آسیایی متوجه این باشگاه خواهد شد. اینها سؤالهایی هستند که پاسخ به آنها نه یک امتیاز برای چادرملو، بلکه وظیفه بدیهی فدراسیون در قبال افکار عمومی است.
ابهام بزرگ دیگر، زمانبندی مکاتبات است. یکی از پرسشهای مهم این است که آیا فدراسیون پیش از پایان مهلت تعیینشده از سوی AFC، اصلاح معرفی نماینده ایران را انجام داده یا این اقدام با تأخیر صورت گرفته است؟ همچنین مشخص نیست که آیا فدراسیون صراحتاً اشتباه خود را پذیرفته و درخواست اصلاح داده یا تنها بدون اشاره به خطای اولیه، خواستار تغییر نام نماینده ایران شده است. پاسخ این پرسشها میتواند سرنوشت حقوقی کل پرونده را روشن کند. از سوی دیگر، تناقض در مواضع مدیران گلگهر نیز بر پیچیدگی ماجرا افزوده است؛ یک روز از احترام به نتیجه تورنمنت سهجانبه و شایستگی چادرملو برای حضور در آسیا سخن گفته میشود و روز دیگر از حق گلگهر برای کسب این سهمیه. این مواضع متناقض، بیش از هر چیز ضرورت شفافسازی رسمی فدراسیون را دوچندان کرده است.
وزیر ورزش و جوانان و همچنین معاون اول رئیسجمهور دستور پیگیری این موضوع را صادر کردهاند و همین مسأله اهمیت آن را از سطح فوتبال فراتر برده است. در چنین شرایطی، انتظار میرود فدراسیون به جای انتشار اطلاعیههای کلی، تمام مستندات مربوط به این پرونده را منتشر و مشخص کند دقیقاً چه اتفاقی رخ داده، چه کسانی مسئول آن بودهاند و برای احقاق حق نماینده قانونی ایران چه اقداماتی انجام شده است. اگر فدراسیون معتقد است حق با چادرملو است، این حق باید با اسناد و اقدامات شفاف اثبات شود، نه با وعده و اطلاعیه. سکوت و کلیگویی، نه از اعتبار فوتبال ایران دفاع میکند و نه اعتماد از دست رفته را بازمیگرداند. اکنون زمان تعیین تکلیف نهایی این پرونده فرا رسیده؛ پروندهای که نحوه پایان آن، معیاری برای سنجش میزان پاسخگویی و مسئولیتپذیری مدیران فوتبال ایران خواهد بود.
انتهای پیام/