تنها یک کاپیتان وجود دارد

شهر میلان روزی تاریخی و احساسی را پشت سر گذاشت، روزی که هزاران هوادار، ستاره‌های فوتبال و چهره‌های سرشناس ورزش ایتالیا برای بدرقه فرانکو بارزی، اسطوره بی‌بدیل باشگاه میلان و فوتبال ایتالیا، در کلیسای تاریخی سانت‌آمبروجو گرد هم آمدند. مدافع افسانه‌ای روسونری که پس از تحمل یک دوره بیماری درگذشت، با مراسمی باشکوه و در فضایی آکنده از اندوه و احترام به خانه ابدی بدرقه شد.

تنها یک کاپیتان وجود دارد
از نخستین ساعات صبح، هواداران میلان مقابل کلیسا حضور یافتند و با در دست داشتن پرچم‌ها، بنرها و پیراهن شماره ۶، آخرین ادای احترام خود را به مردی انجام دادند که بیش از دو دهه نماد وفاداری، تعصب و رهبری در سن‌سیرو بود.
هنگامی که پیکر بارزی وارد کلیسا شد، هواداران با سر دادن شعار معروف «تنها یک کاپیتان وجود دارد» فضای مراسم را تحت تأثیر قرار دادند. تابوت اسطوره میلان نیز بر دوش نزدیک‌ترین یارانش، از جمله پائولو مالدینی، الساندرو کاستاکورتا، مارکو فان‌باستن و دانیله ماسارو تا مقابل محراب حمل شد؛ تصویری که برای بسیاری از هواداران فوتبال، یادآور دوران طلایی روسونری بود.

حضور بزرگان فوتبال و احترام رقبا
مراسم تشییع بارزی تنها به خانواده میلان محدود نبود. بسیاری از چهره‌های مطرح فوتبال ایتالیا و جهان برای ادای احترام به این اسطوره در سانت‌آمبروجو حاضر شدند.
از جمله مهمانان سرشناس می‌توان به روبرتو باجو، جوزپه ماروتا، جوزپه برگومی، کلارنس سیدورف، نلسون دیدا، جانکارلو آنتوگنونی، ریکاردو مونتولیوو و ریکی ماسارا اشاره کرد. همچنین دسته‌های گل باشگاه‌های اینتر، تورینو، سازمان لیگ سری‌آ و حتی گروه الیوت، مالک پیشین میلان، در کنار محراب قرار گرفت تا نشان دهد جایگاه بارزی فراتر از مرزهای باشگاهی بوده است.
در این میان، حضور هواداران رقیب و تشویق چهره‌هایی مانند برگومی و ماروتا، نمادی از احترامی بود که جامعه فوتبال ایتالیا برای یکی از بزرگ‌ترین مدافعان تاریخ این کشور قائل است.
اشک یاران قدیمی و خاطرات فراموش‌نشدنی
نلسون دیدا، دروازه‌بان پیشین میلان، با چشمانی اشک‌آلود از بارزی یاد کرد و گفت: «همه ما از او چیزهای زیادی یاد گرفتیم. او فقط یک فوتبالیست بزرگ نبود، بلکه انسانی فوق‌العاده و الگویی واقعی برای همه ما بود.»
جووانی گالی نیز خاطره‌ای از قهرمانی میلان در جام باشگاه‌های اروپا در سال ۱۹۸۹ تعریف کرد و گفت چهره بارزی پس از آن موفقیت، سرشار از غرور و آرامش بود؛ زیرا احساس می‌کرد میلان را دوباره به جایگاه واقعی‌اش بازگردانده است.

تشویق و اعتراض در کنار وداع
با وجود فضای احساسی مراسم، حضور مدیران فعلی میلان نیز واکنش متفاوت هواداران را به همراه داشت. جری کاردیناله، مالک باشگاه، و پائولو اسکارونی، رئیس میلان، هنگام ورود با سوت و اعتراض بخشی از هواداران روبه‌رو شدند؛ اتفاقی که نشان داد نارضایتی هواداران از مدیریت باشگاه همچنان ادامه دارد.
در مقابل، چهره‌هایی مانند روبرتو باجو، ماروتا و برگومی با استقبال گرم و تشویق حاضران مواجه شدند.
پایان یک اسطوره
تیم اصلی میلان به دلیل حضور در اردوی پیش‌فصل استرالیا نتوانست در مراسم شرکت کند و تنها کریستین پولیشیچ و سانتیاگو خیمنس، که در ایتالیا حضور داشتند، به نمایندگی از بازیکنان در مراسم حاضر شدند. روبن آموریم، سرمربی میلان، نیز از استرالیا تأکید کرد که بارزی همیشه خواهان تمرکز تیم بر موفقیت و آینده باشگاه بود.
فرانکو بارزی تنها یک مدافع بزرگ یا یک کاپیتان موفق نبود؛ او نماد وفاداری، شخصیت و هویت باشگاه میلان محسوب می‌شد. وداع باشکوه مردم میلان با او نشان داد که برخی اسطوره‌ها هرگز از حافظه فوتبال پاک نمی‌شوند و نامشان برای همیشه در تاریخ این ورزش جاودانه خواهد ماند.